رفتن به محتوای اصلی

بهبودی با هدف اولیه در مقایسه با هدف ثانویه پس‌از درمان جراحی سینوس پیلونیدال

در دسترس به زیان‌های

سینوس پیلونیدال (pilonidal sinus) یک بیماری بسیار شایع در ناحیه باسن است که بیشتر بزرگسالان جوان (مردان بیشتر از زنان) را تحت تاثیر قرار می‌دهد و برای بسیاری از مبتلایان، این بیماری می‌تواند دردناک و طولانی‌مدت (مزمن) باشد. تصور می‌شود که این بیماری ناشی از رشد موهای زیرپوستی بین باسن‌ها است، که سپس عفونی شده و به یک «سینوس» یا مجرا تبدیل می‌شود. بیماران مبتلا به سینوس پیلونیدال معمولا با تورم دردناک در اطراف ناحیه باسن به پزشک مراجعه می‌کنند که ممکن است ماده‌ای چرک-مانند از آن ترشح شود. این بیماری معمولا با جراحی درمان می‌شود. جراحان اتفاق نظر دارند که ناحیه‌ای که عفونت در آن ایجاد شده، باید به‌طور کامل برش داده شده و برداشته شود. بااین‌حال، جراحان هنوز به توافق نرسیده‌اند که زخم حاصل باید بخیه زده شود یا باز بماند تا بدون بخیه بهبود یابد. این مرور از منابع علمی منتشرشده نشان داد بیمارانی که زخم‌هایشان با بخیه بسته شده بود، سریع‌تر بهبود یافتند و زودتر از بیمارانی که زخم‌هایشان بخیه نشد و اجازه داده شد «به‌طور طبیعی» بهبود یابند، به کار خود بازگشتند. بااین‌حال، این مرور هم‌چنین نشان داد بیمارانی که زخم‌هایشان با بخیه بسته شده بود، در مقایسه با افرادی که زخم‌هایشان باز ماند، بیشتر در معرض ابتلای مجدد به این بیماری بودند. این بدان معناست که هر نوع درمان جراحی مزایا و معایب خود را دارد و تصمیم‌گیری در مورد انتخاب نوع زخم جراحی نیز باید با اهداف مورد نظر خود بیمار برای درمان هدایت شود. این مرور هم‌چنین نشان داد که اگر تصمیمی برای بستن زخم با بخیه گرفته شده باشد، بهترین راه برای کاهش خطر بازگشت بیماری و کاهش سایر عوارض (مانند عفونت)، استفاده از تکنیک بخیه زدن است که در آن خط بخیه از میان باسن‌ها دور می‌شود. بنابراین، یک توصیه قطعی از این مرور سیستماتیک آن است که در مواردی که تصمیم به بستن زخم سینوس با استفاده از بخیه گرفته شده است، این زخم نباید در ناحیه مرکزی باسن قرار داشته باشد.      

پیشینه

سینوس پیلونیدال (pilonidal sinus) در فولیکول‌های مو در شکاف باسن ایجاد می‌شود. بروز تخمینی آن 26 مورد در هر 100,000 نفر است که مردان را دو برابر زنان تحت تاثیر قرار می‌دهد. این زخم‌های مزمن و دارای ترشح، باعث درد شده و بر کیفیت زندگی تاثیر می‌گذارند. استراتژی‌های جراحی بر برداشتن مجاری سینوس و به دنبال آن بستن اولیه و بهبودی به روش ترمیم اولیه یا باز گذاشتن زخم برای بهبودی با هدف ثانویه متمرکز هستند. در مورد اینکه مدیریت جراحی باز موثرتر است یا بسته، قطعیت وجود ندارد.

اهداف

تعیین تاثیرات نسبی درمان جراحی باز در مقایسه با درمان جراحی بسته برای سینوس پیلونیدال بر پیامدهای زمان لازم برای بهبودی، عفونت و میزان عود.

روش‌های جست‌وجو

برای این به‌روزرسانی اول، پایگاه ثبت تخصصی گروه زخم‌ها (24/9/09)؛ پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (CENTRAL) - کتابخانه کاکرین، شماره 3، 2009؛ Ovid MEDLINE (1950 - هفته 3 سپتامبر، 2009)؛ Ovid MEDLINE(R) In-Process & Other Non-Indexed Citations (24 سپتامبر، 2009)؛ Ovid EMBASE (1980 - هفته 38، 2009)؛ EBSCO CINAHL (1982 - هفته 3 سپتامبر، 2009) را جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب

تمام کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (randomised controlled trials; RCTs) که به مقایسه درمان جراحی باز با بسته برای سینوس پیلونیدال پرداختند. معیارهای خروج از مطالعه عبارت بودند از: مطالعات غیرRCT؛ کودکان زیر 14 سال و مطالعات مربوط به آبسه پیلونیدال.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

استخراج داده‌ها و ارزیابی خطر سوگیری (risk of bias) توسط سه نویسنده مرور (AA/IM/JB) به‌طور مستقل از هم انجام شدند. برای پیامدهای پیوسته (continuous outcome) از تفاوت میانگین و برای پیامدهای دوحالتی (dichotomous outcome) از نسبت خطر با 95% فواصل اطمینان استفاده شد.

نتایج اصلی

برای این به‌روزرسانی، 8 کارآزمایی دیگر شناسایی شدند که مجموع مطالعات واردشده را به 26 مورد (n=2530) رساند. تعداد 17 مطالعه، بهبودی در زخم باز را با بستن جراحی زخم مقایسه کردند. زمان لازم برای بهبودی پس‌از بستن جراحی زخم در مقایسه با بهبودی در زخم باز سریع‌تر بود. میزان عفونت محل جراحی (surgical site infection; SSI) میان درمان‌ها تفاوتی نداشت؛ میزان عود در روش ترمیم باز کمتر از روش بستن اولیه بود (RR: 0.60؛ 95% CI؛ 0.42 تا 0.87). شش مطالعه، بستن میدلاین (midline) را با بستن خارج از میدلاین (off-midline) مقایسه کردند. زمان لازم برای بهبودی پس‌از بستن خارج از میدلاین سریع‌تر بود (MD؛ 5.4 روز؛ 95% CI؛ 2.3 تا 8.5). میزان SSI پس‌از بستن میدلاین بالاتر بود (RR: 3.72؛ 95% CI؛ 1.86 تا 7.42) و میزان عود پس‌از بستن میدلاین بیشتر گزارش شد (Peto OR: 4.54؛ 95% CI؛ 2.30 تا 8.96).

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

هیچ مزیت بارزی برای ترمیم باز نسبت به بستن جراحی نشان داده نشد. مزیت واضحی به نفع بستن زخم خارج از میدلاین به جای میدلاین نشان داده شد. وقتی بستن سینوس‌های پیلونیدال گزینه جراحی مطلوب است، بستن خارج از میدلاین باید روش استاندارد درمان باشد. 

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
AL-Khamis A, McCallum I, King PM, Bruce J. Healing by primary versus secondary intention after surgical treatment for pilonidal sinus. Cochrane Database of Systematic Reviews 2010, Issue 1. Art. No.: CD006213. DOI: 10.1002/14651858.CD006213.pub3.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید