تائورین (taurine) یک اسید آمینه است که به نوزادان در جذب چربی از دستگاه گوارش کمک کرده و تضمین میکند که کبد بهطور موثری با مواد زائد مقابله کند. تائورین همچنین ممکن است نقش مهمی در محافظت از اعصاب در برابر آسیب، به ویژه در چشمها و گوشها، داشته باشد. این مرور به دنبال شواهدی بود که نشان دهد مکملیاری رژیم غذایی نوزادان نارس و کموزن هنگام تولد با تائورین، رشد و نمو آنها را بهبود میبخشد. نه کارآزمایی کوچک یافت شدند، اما این کارآزماییها هیچ شواهدی را مبنی بر بهبودی در پیامدها با مصرف تائورین کمکی ارائه ندادند. بااینحال، بعید است که کارآزماییهای بیشتری در مورد مکملهای تائورین انجام شوند زیرا تائورین بهطور طبیعی در شیر مادر وجود دارد و روش استاندارد فعلی، افزودن تائورین به شیر خشک و محلولهای تغذیه داخل وریدی برای تغذیه نوزادان نارس و کموزن هنگام تولد است.
مطالعه چکیده کامل
تائورین (taurine) فراوانترین اسید آمینه آزاد در شیر مادر است. شواهدی وجود دارد که نشان میدهد تائورین نقش مهمی در جذب چربی روده، عملکرد کبد و رشد شنوایی و بینایی در نوزادان نارس یا کموزن هنگام تولد دارد. دادههای مشاهدهای نشان میدهند که کمبود نسبی تائورین در دوران نوزادی با پیامدهای نامطلوب تکامل سیستم عصبی در بلندمدت در نوزادان نارس مرتبط است. شیوه درمانی استاندارد فعلی، غنی کردن شیر خشک و محلولهای تغذیهای تزریقی با تائورین است.
اهداف
ارزیابی تاثیر ارائه تائورین تکمیلی بر رشد و نمو نوزادان نارس یا کموزن هنگام تولد که به صورت رودهای یا تزریقی تغذیه میشوند.
روشهای جستوجو
از روشهای جستوجوی استاندارد گروه مرور نوزادان در کاکرین استفاده شد. این جستوجو شامل پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین، شماره 2؛ 2007)؛ MEDLINE (1966 - جون 2007)، EMBASE (1980 - جون 2007) و مجموعه مقالات کنفرانسها و مرورهای قبلی بود.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی یا شبه-تصادفیسازی و کنترلشده که مکملیاری با تائورین را در مقابل عدم مصرف مکمل در نوزادان نارس یا کموزن هنگام تولد مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها با استفاده از روشهای استاندارد گروه مروری نوزادان در کاکرین، با ارزیابی جداگانه کیفیت کارآزمایی و استخراج دادهها توسط دو نویسنده مرور، و ترکیب دادهها با استفاده از نسبت خطر (relative risk; RR)، تفاوت خطر (risk difference) و تفاوت میانگین وزندهیشده، استخراج شدند.
نتایج اصلی
نه کارآزمایی کوچک شناسایی شدند. در کل، 189 نوزاد شرکت داشتند. اکثر شرکتکنندگان در زمان تولد بیشاز 30 هفته سن بارداری داشتند و از نظر بالینی پایدار بودند. در هشت مورد از مطالعات، تائورین به صورت خوراکی همراه با شیر خشک داده شد. فقط یک کارآزمایی کوچک، مکمل تزریقی تائورین را ارزیابی کرد. مکمل تائورین جذب چربی روده را افزایش داد [تفاوت میانگین وزندهیشده: 4.0 (95% فاصله اطمینان: 1.4 تا 6.6) درصد از میزان مصرف]. بااینحال، متاآنالیزها هیچ تاثیر معنیداری را بر پارامترهای رشد براساس ارزیابی در طول دوره نوزادی یا تا سن تقویمی سه تا چهار ماهگی نشان ندادند [میزان افزایش وزن: تفاوت میانگین وزندهیشده: 0.25- (95% فاصله اطمینان: 1.16- تا 0.66) گرم/کیلوگرم/روز؛ تغییر در قد: تفاوت میانگین وزندهیشده: 0.37 (95% فاصله اطمینان: 0.23- تا 0.98) میلیمتر/هفته؛ تغییر در اندازه دور سر: تفاوت میانگین وزندهیشده: 0.15 (95% فاصله اطمینان: 0.19- تا 0.50) میلیمتر/هفته]. دادههای بسیار محدودی در مورد تاثیر آن بر مرگومیر یا عوارض نوزادی وجود دارد، و هیچ دادهای در مورد رشد طولانیمدت یا پیامدهای عصبی به دست نیامد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
علیرغم فقدان شواهدی مبنی بر سودمندی تائورین از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده، با توجه به ارتباط احتمالی کمبود تائورین با عوارض جانبی مختلف، احتمال دارد که تائورین همچنان به شیر خشک و محلولهای تغذیه تزریقی مورد استفاده برای تغذیه نوزادان نارس و کموزن هنگام تولد اضافه شود. بعید است که کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده بیشتری در مورد مکملیاری با تائورین در مقابل عدم مصرف آن در نوزادان نارس یا کموزن هنگام تولد به عنوان یک اولویت پژوهشی در نظر گرفته شوند، اما ممکن است مسائلی مربوط به دوز یا مدت زمان مصرف آن در زیرگروههای خاصی از نوزادان وجود داشته باشد که شایسته تحقیقات بیشتر باشند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
