واکسیناسیون هپاتیت B و ایمونوگلوبولین هپاتیت B بهعنوان اقدامات پیشگیرانه برای نوزادان تازهمتولدشده از مادران HBsAg-مثبت در نظر گرفته میشوند. وقتی همه کارآزماییهای شناساییشده ترکیب شدند، واکسن هپاتیت B بهتنهایی، ایمونوگلوبولین هپاتیت B بهتنهایی، و واکسن هپاتیت B بههمراه ایمونوگلوبولین هپاتیت B، در مقایسه با دارونما (placebo) یا عدم انجام مداخله، انتقال هپاتیت B را در دوران بارداری کاهش دادند. واکسن هپاتیت B بههمراه ایمونوگلوبولین هپاتیت B نسبت به واکسیناسیون هپاتیت B بهتنهایی برتری داشتند. عوارض جانبی نادر و عمدتا غیرجدی بودند.
مطالعه چکیده کامل
واکسن هپاتیت B و ایمونوگلوبولین هپاتیت B برای نوزادان تازهمتولدشده از مادران HBsAg-مثبت جهت پیشگیری از تثبیت عفونت هپاتیت B در نظر گرفته میشود.
اهداف
ارزیابی تاثیرات مفید و خطرناک واکسنهای هپاتیت B و ایمونوگلوبولین هپاتیت B در نوزادان تازهمتولدشده از مادران HBsAg-مثبت.
روشهای جستوجو
کارآزماییها از طریق پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده گروه نوزادان در کاکرین ، پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده گروه هپاتوبیلیاری در کاکرین، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین در کتابخانه کاکرین، MEDLINE و EMBASE (تا فوریه 2004)، نویسندگان کارآزماییها و شرکتهای داروسازی شناسایی شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده که موارد زیر را مقایسه کردند: واکسن مشتق از پلاسما (PDV) یا واکسن نوترکیب (RV) در مقایسه با عدم انجام مداخله، دارونما (placebo) یا دیگر واکسنهای فعال؛ ایمونوگلوبولین هپاتیت B در مقایسه با عدم انجام مداخله، دارونما یا دیگر ایمونوگلوبولینهای کنترل؛ و همچنین PDV یا RV بههمراه ایمونوگلوبولین هپاتیت B در مقایسه با عدم انجام مداخله، دارونما یا دیگر واکسنها یا ایمونوگلوبولینهای کنترل.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
پیامدها در حداکثر دوره پیگیری ارزیابی میشوند. معیار پیامد اولیه، وقوع هپاتیت B بود، که براساس نمونه خون مثبت برای HBsAg؛ HBeAg یا آنتیبادی علیه آنتیژن اصلی هپاتیت B (یا anti-HBc) تعیین شد. پیامدهای دوحالتی (binary) بهصورت نسبت خطر (relative risk) با 95% فاصله اطمینان (CI) گزارش شدند. آنالیز زیرگروهها با توجه به کیفیت روششناسی کارآزمایی، وضعیت HBe-Ag مادر و زمان ایمنسازی پساز تولد انجام شد.
نتایج اصلی
ما 29 کارآزمایی بالینی تصادفیسازیشده را شناسایی کردیم که پنج مورد از آنها کیفیت بالایی داشتند. فقط سه کارآزمایی، ورود مادرانی را که آنتیژن-e هپاتیت B در آنها منفی بود، گزارش کردند. واکسن در مقایسه با دارونما/عدم انجام مداخله، میزان وقوع هپاتیت B را کاهش داد (RR: 0.28؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.20 تا 0.40، 4 کارآزمایی). هیچ تفاوت معنیداری در میزان وقوع هپاتیت B در مقایسه واکسن نوترکیب (RV) در مقابل واکسن مشتق از پلاسما (PDV) (RR: 1.00؛ 95% CI؛ 0.71 تا 1.42، 4 کارآزمایی) و واکسن با دوز بالا در مقایسه با دوز پائین (PDV: RR: 0.97؛ 95% CI؛ 0.55 تا 1.68، 3 کارآزمایی؛ RV: RR: 0.78؛ 95% CI؛ 0.31 تا 1.94؛ 1 کارآزمایی) مشاهده نشد.. ایمونوگلوبولین هپاتیت B یا ترکیبی از واکسن بههمراه ایمونوگلوبولین هپاتیت B در مقایسه با دارونما/عدم انجام مداخله، وقوع هپاتیت B را کاهش داد (ایمونوگلوبولین هپاتیت B: RR: 0.50؛ 95% CI؛ 0.41 تا 0.60، 1 کارآزمایی؛ PDV بههمراه ایمونوگلوبولین هپاتیت B: RR: 0.08؛ 95% CI؛ 0.03 تا 0.17، 3 کارآزمایی). واکسن بههمراه ایمونوگلوبولین هپاتیت B در مقایسه با واکسن، وقوع هپاتیت B را کاهش داد (RR: 0.54؛ 95% CI؛ 0.41 تا 0.73، 10 کارآزمایی). واکسن هپاتیت B و ایمونوگلوبولین هپاتیت B بیخطر به نظر میرسند، اما کارآزماییهای کمی در مورد عوارض جانبی گزارش دادند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
واکسن، ایمونوگلوبولین هپاتیت B و واکسن بههمراه ایمونوگلوبولین هپاتیت B از وقوع هپاتیت B در نوزادان مادران HBsAg-مثبت پیشگیری میکند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
