تسکین درد استخوانی ناشی از سرطان متاستاتیک: رادیوتراپی تک‌کسری در مقایسه با رادیوتراپی چندکسری

یازده کارآزمایی که شامل 3435 بیمار بودند، شناسایی شدند. از 3435 بیمار، 52 بیمار به‌دلیل وجود محل‌های مختلف متاستاز دردناک استخوانی، بیش از یک‌بار تصادفی‌سازی شدند. در مجموع، 3487 محل دردناک تصادفی‌سازی شدند. کارآزمایی‌ها، بیماران مبتلا به متاستازهای دردناک استخوانی را در هر محل اولیه‌ای وارد کردند، اما سرطان‌های پروستات، پستان و ریه شایع‌ترین موارد بودند. میزان کلی پاسخ درد در گروه رادیوتراپی تک‌کسری و چندکسری به‌ترتیب 60% (1059/1779) و 59% (1038/1769) بود، نسبت شانس 1.03 (95% فاصله اطمینان [CI]: 0.89 تا 1.19) گزارش شد که نشان‌دهنده عدم تفاوت میان دو برنامه رادیوتراپی است. هم‌چنین از نظر میزان پاسخ کامل درد، تفاوتی میان رادیوتراپی تک‌کسری (34% [497/1441]) و رادیوتراپی چندکسری (32% [463/1435]) مشاهده نشد، و نسبت شانس 1.11 (95% CI؛ 0.94 تا 1.30) به دست آمد. بیمارانی که با رادیوتراپی تک‌کسری درمان شدند، میزان درمان مجدد بالاتری داشتند، به‌طوری‌که 21.5% (267/1240) از بیماران به درمان مجدد نیاز پیدا کردند، درحالی‌که این میزان در گروه رادیوتراپی چندکسری 7.4% (91/1236) بود (نسبت شانس: 3.44؛ [95% CI؛ 2.67 تا 4.43]). میزان شکستگی پاتولوژیک نیز در بیماران گروه رادیوتراپی تک‌کسری بالاتر بود. سه درصد (37/1240) از بیماران تحت درمان با رادیوتراپی تک‌کسری دچار شکستگی پاتولوژیک شدند، درحالی‌که این رقم برای بیماران تحت درمان با رادیوتراپی چندکسری 1.6% (20/1236) (نسبت شانس: 1.82؛ [95% CI؛ 1.06 تا 3.11]) بود. میزان فشردگی طناب نخاعی برای هر دو بازو مشابه بود (نسبت شانس: 1.41؛ [95% CI؛ 0.72 تا 2.75]). تکرار آنالیزها پس‌از حذف بیمارانی که از مطالعه خارج شدند، نتایج مشابهی را نشان داد.