اختلالات مفصل گیجگاهی-فکی (TMD) مواردی هستند که مفصل بین استخوان گیجگاهی در کنار سر و استخوان فک پائین (mandibular) صورت و عضلات مرتبط با آن را تحت تاثیر قرار میدهند. درد، ویژگی بارز TMD و دلیل اصلی مراجعه به پزشک است. TMD ممکن است شامل صداهای مفصلی یا محدودیت عملکرد فک، یا هر دو، نیز باشد. داروهای مختلفی برای درمان درد ناشی از TMD استفاده میشوند. این داروها شامل مسکّنهای (ضددرد) ساده و داروهایی هستند که التهاب را کاهش میدهند و درد را درمان میکنند (بهعنوان مثال، داروهای ضدالتهابی غیراستروئیدی، کورتیکواستروئیدها). گاهی از داروها (بهنام بنزودیازپینها) برای کاهش درد و اسپاسم در عضلات تحت تاثیر TMD استفاده میشود. علاوهبر این، دوزهای پائین برخی از داروهای ضدافسردگی (به نام داروهای ضدافسردگی سهحلقهای) برای کمک به این دسته از بیماران تجویز میشوند و تصور میشود که بهدلیل کاهش تنش عضلانی در بیمارانی که دندان قروچه میکنند، موثر هستند. این مرور نشان داد که شواهد کافی برای تصمیمگیری در مورد اینکه کدام داروها در کاهش درد ناشی از TMD مزمن موثر هستند، وجود ندارد.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
اختلالات مفصل گیجگاهی-فکی (temporomandibular disorders; TMD) گروهی از اختلالات هستند که مفاصل گیجگاهی-فکی و عضلات جونده را تحت تاثیر قرار میدهند. TMDها با طیف وسیعی از داروها درمان میشوند. مشخص نیست استفاده از این داروها تا چه حد مبتنی بر شواهد است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی مداخلات دارویی، هم بهتنهایی و هم در ترکیب با درمان غیردارویی در تسکین درد در بیماران مبتلا به TMD مزمن.
روشهای جستوجو
جستوجوهای الکترونیکی در پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه سلامت دهان در کاکرین (2 آگوست 2010)، CENTRAL (کتابخانه کاکرین، 2010، شماره 3)، MEDLINE از طریق OVID(1950 تا 2 آگوست 2010)، EMBASE از طریق OVID(1980 تا 2 آگوست 2010) و CINAHL از طریق EBSCO(1981 تا 2 آگوست 2010) انجام شدند. فهرست منابع مقالات و مرورهای قبلی برای یافتن مقالات مرتبط بررسی شدند و در صورت لزوم برای کسب اطلاعات بیشتر با نویسندگان تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) که در آنها یک عامل دارویی با دارونما (placebo) برای مدیریت درد در بیماران مبتلا به TMD مقایسه شد. مسیرهای تزریقی تجویز دارو حذف شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
استخراج دادههای تکراری و ارزیابی خطر سوگیری (risk of bias) در مطالعات واردشده صورت گرفتند.
نتایج اصلی
یازده مطالعه با مجموع 496 شرکتکننده وارد شدند. پیامد اولیه اکثر مطالعات، درد بود. خطر سوگیری در مطالعات واردشده متغیر بود. درحالیکه چهار مطالعه، تسکین قابل توجه درد را با درمان فعال نشان دادند، سه مطالعه کیفیت پائین داشتند. بیشتر عوارض جانبی از نظر شدت، در حد خفیف تا متوسط بودند. چهار مطالعه، خروج از مطالعه را بهدلیل عوارض جانبی شدید گزارش کردند، اما اطلاعات کافی در مورد گروههای کارآزمایی که خروج از مطالعه در آنها رخ داد، ارائه نشد. بهدلیل عدم وجود شباهت در مطالعات واردشده، هیچ متاآنالیزی انجام نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی برای تائید یا رد اثربخشی داروهای گزارششده در مدیریت درد ناشی از TMD وجود ندارد. برای استخراج شواهد از اثربخشی مداخلات دارویی برای درمان درد ناشی از TMD، نیاز به انجام RCTهایی با کیفیت بالا وجود دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.




