رفتن به محتوای اصلی

ورزش برای پیشگیری و درمان اضطراب و افسردگی در کودکان و نوجوانان

در دسترس به زیان‌های

ورزش به عنوان یک استراتژی فعال برای پیشگیری و درمان افسردگی و اضطراب ترویج می‌شود. ما دریافتیم که داده‌های تحقیقاتی پراکنده بوده و عمدتا روی دانشجویان دانشگاه انجام شدند. شش کارآزمایی کوچک نشان می‌دهند که ورزش در مقایسه با عدم انجام مداخله، نمرات گزارش‌شده اضطراب را در کودکان سالم کاهش می‌دهد. پنج کارآزمایی‌ کوچک نشان می‌دهند که ورزش در مقایسه با عدم انجام مداخله، نمرات گزارش‌شده افسردگی را کاهش می‌دهد. پایه تحقیقاتی برای کودکان تحت درمان اندک است؛ فقط سه کارآزمایی‌ کوچک تاثیر ورزش را بر افسردگی بررسی کردند.

پیشینه

افسردگی و اضطراب از اختلالات روانی رایج در کودکان و نوجوانان هستند. درمان‌های روان‌شناختی (مثلا روان‌درمانی)، روانی‌اجتماعی (مثلا درمان شناختی رفتاری) و بیولوژیکی (مانند SSRIها یا داروهای سه‌حلقه‌ای) رایج‌ترین درمان‌های ارائه‌شده هستند. تنوع زیاد مداخلات درمانی، سوالاتی را در مورد اثربخشی بالینی و عوارض جانبی آن‌ها ایجاد می‌کنند. ورزش فیزیکی، ارزان است و اگر عوارض جانبی داشته باشد، اندک است.

اهداف

ارزیابی تاثیرات مداخلات ورزشی در کاهش یا پیشگیری از بروز اضطراب یا افسردگی در کودکان و نوجوانان تا 20 سال.

روش‌های جست‌وجو

ما تا آگوست 2005 در پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (آخرین شماره موجود)، MEDLINE؛ EMBASE؛ CINAHL؛ PsycINFO؛ ERIC و Sportdiscus جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده از مداخلات ورزشی شدید برای کودکان و نوجوانان تا سن 20 سال، با معیارهای پیامد برای افسردگی و اضطراب.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

دو نویسنده به‌طور مستقل از هم کارآزمایی‌ها را برای ورود انتخاب کرده، کیفیت روش‌شناسی (methodology) را بررسی کرده و داده‌ها را استخراج کردند. کارآزمایی‌ها با استفاده از روش‌های متاآنالیز ترکیب شدند. زمانی که داده‌های گزارش‌شده امکان تجمیع آماری را نداشتند، سنتز روایی (narrative) انجام شد.

نتایج اصلی

شانزده مطالعه با مجموع 1191 شرکت‌کننده 11 تا 19 سال وارد شدند.

یازده کارآزمایی، ورزش شدید را در مقابل عدم انجام مداخله در جمعیت عمومی کودکان مقایسه کردند. شش مطالعه که نمرات اضطراب را گزارش کردند، روند غیرمعنی‌داری را به نفع گروه ورزش نشان دادند (تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) (مدل اثرات تصادفی (random effects)): 0.48-؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.97- تا 0.01). پنج مطالعه که نمرات افسردگی را گزارش کردند، تفاوت آماری معنی‌داری را به نفع گروه ورزش نشان دادند (SMD (مدل اثرات تصادفی): 0.66-؛ 95% CI؛ 1.25- تا 0.08-). بااین‌حال، تمام کارآزمایی‌ها عموما از کیفیت روش‌شناسی پائین برخوردار بوده و از نظر جمعیت، مداخله و ابزار اندازه‌گیری مورد استفاده بسیار ناهمگن بودند. یک کارآزمایی کوچک که کودکان تحت درمان را بررسی کرد، هیچ تفاوت آماری معنی‌داری را در نمرات افسردگی به نفع گروه کنترل نشان نداد (SMD (مدل اثرات ثابت): 0.78، 95% CI؛ 0.47- تا 2.04). هیچ مطالعه‌ای نمرات اضطراب را برای کودکان تحت درمان گزارش نکرد.

پنج کارآزمایی‌ ورزش شدید را با ورزش کم‌شدت مقایسه کردند، و هیچ تفاوت آماری معنی‌داری را در نمرات افسردگی و اضطراب در جمعیت عمومی کودکان نشان ندادند. سه کارآزمایی‌ نمرات اضطراب را گزارش کردند (SMD (مدل اثرات ثابت): 0.14-، 95% CI؛ 0.41- تا 0.13). دو کارآزمایی‌ نمرات افسردگی را گزارش کردند (SMD (مدل اثرات ثابت): 0.15-، 95% CI؛ 0.44- تا 0.14). دو کارآزمایی کوچک هیچ تفاوتی را در نمرات افسردگی کودکان تحت درمان نشان ندادند (SMD (مدل اثرات ثابت): 0.31-، 95% CI؛ 0.78- تا 0.16). هیچ مطالعه‌ای نمرات اضطراب را برای کودکان تحت درمان گزارش نکرد.

چهار کارآزمایی‌ که ورزش را با مداخلات روانی‌اجتماعی مقایسه کردند، هیچ تفاوت آماری معنی‌داری را در نمرات افسردگی و اضطراب در جمعیت عمومی کودکان نشان ندادند. دو کارآزمایی‌ نمرات اضطراب را گزارش کردند (SMD (مدل اثرات ثابت): 0.13-، 95% CI؛ 0.43- تا 0.17). دو کارآزمایی نمرات افسردگی را گزارش کردند (SMD (مدل اثرات ثابت): 0.10، 95% CI؛
0.21 تا 0.41). یک کارآزمایی هیچ تفاوتی را در نمرات افسردگی برای کودکان تحت درمان نیافت (SMD (مدل اثرات ثابت): 0.31-، 95% CI؛ 0.97- تا 0.35). هیچ مطالعه‌ای نمرات اضطراب را برای کودکان تحت درمان گزارش نکرد.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

اگرچه به نظر می‌رسد ورزش تاثیر کمی در کاهش نمرات افسردگی و اضطراب در جمعیت عمومی کودکان و نوجوانان دارد، تعداد کم مطالعات انجام‌شده و تنوع بالینی شرکت‌کنندگان، مداخلات و روش‌های اندازه‌گیری، توانایی نتیجه‌گیری را محدود می‌کنند. فرقی نمی‌کند که تمرین با شدت بالا باشد یا پائین. تاثیر ورزش برای کودکان در درمان اضطراب و افسردگی ناشناخته است زیرا شواهد کمی در این زمینه وجود دارد.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Larun L, Nordheim LV, Ekeland E, Hagen KB, Heian F. Exercise in prevention and treatment of anxiety and depression among children and young people. Cochrane Database of Systematic Reviews 2006, Issue 3. Art. No.: CD004691. DOI: 10.1002/14651858.CD004691.pub2.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید