دوم، «آیا تجویز کنتراست محلول در آب در بیماران مبتلا به انسداد چسبنده روده کوچک، رفع نشانه‌ها را تسهیل کرده و طول مدت بستری در بیمارستان را کوتاه می‌کند؟»
شش مطالعه که به سوال اول پرداختند، وارد این مرور شدند. نتایج تجمعی نشان دادند که گاستروگرافین خوراکی، یک عامل پیش‌بینی‌کننده بسیار دقیق برای رفع انسداد چسبنده روده کوچک بدون نیاز به جراحی است، با حساسیت 0.97، اختصاصیت 0.96 و سطح زیر منحنی ROC معادل 0.98.
پنج مطالعه که به سوال دوم پرداختند نیز وارد شدند، اگرچه گاستروگرافین نیاز به جراحی را کاهش نمی‌دهد، طول مدت بستری در بیمارستان را در بیمارانی که نیازی به جراحی ندارند، کاهش می‌دهد.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
چسبندگی‌ها علت اصلی انسداد روده کوچک هستند. زمان عبور گاستروگرافین (gastrografin transit time) ممکن است امکان انتخاب بیماران مناسب را برای مدیریت غیرجراحی فراهم کند. برخی مطالعات نشان داده‌اند که وقتی کنتراست پس‌از مدت زمان مشخصی به روده بزرگ نرسد، نشان‌دهنده انسداد کامل روده است که بعید به نظر می‌رسد با درمان محافظه‌کارانه برطرف شود. هنگامی که کنتراست به روده بزرگ می‌رسد،نشان‌دهنده انسداد نسبی است و بیماران احتمالا به درمان محافظه‌کارانه پاسخ می‌دهند. مطالعات دیگر نشان داده‌اند که تجویز کنتراست محلول در آب در رفع انسداد، نقش درمانی دارد.
اهداف
تعیین قابلیت اطمینان کنتراست محلول در آب و رادیوگرافی‌های سریالی شکم در پیش‌بینی موفقیت درمان محافظه‌کارانه در بیماران بستری‌شده به‌دلیل انسداد چسبنده روده کوچک.
علاوه‌بر این، تعیین اثربخشی و بی‌خطری کنتراست محلول در آب در کاهش نیاز به مداخله جراحی و کاهش طول مدت بستری در بیمارستان در موارد انسداد چسبنده روده کوچک.
روش‌های جست‌وجو
جست‌وجو با استفاده از اصطلاحات MESH انجام شد: «انسداد روده» (Intestinal obstruction)، «کنتراست محلول در آب» (water-soluble contrast)، «چسبندگی‌ها» (Adhesions) و «گاستروگرافین» (Gastrografin). مورد اخیر با روش‌های جست‌وجو با حساسیت بالای سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) برای شناسایی کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده و کارآزمایی‌های بالینی کنترل‌شده ترکیب شدند.
معیارهای انتخاب
1. برای ارزیابی پتانسیل تشخیصی کنتراست محلول در آب در انسداد چسبنده روده کوچک، مطالعات آینده‌نگر در نظر گرفته شدند.
2. کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده برای ارزیابی نقش درمانی انتخاب شدند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
1. مطالعاتی که به نقش تشخیصی کنتراست محلول در آب پرداختند، نقادانه ارزیابی شدند و داده‌ها به‌صورت حساسیت‌ها، ویژگی‌ها و نسبت‌های احتمال مثبت و منفی ارائه شدند. نتایج با یکدیگر تجمیع شدند و منحنی خلاصه ROC رسم شد.
2. متاآنالیز داده‌های حاصل از مطالعات درمانی با استفاده از تست منتل‐هنتزل (Mantel -Henszel) و با به‌کارگیری هر دو مدل اثر ثابت و اثر تصادفی انجام شد.
نتایج اصلی
ظهور کنتراست محلول در آب در کولون در رادیوگرافی شکم طی 24 ساعت پس‌از تجویز آن، رفع انسداد چسبنده روده کوچک را با حساسیت تجمعی 0.97 و اختصاصیت 0.96 پیش‌بینی می‌کند. مساحت زیر منحنی در منحنی خلاصه ROC برابر با 0.98 است. شش مطالعه تصادفی‌سازی‌شده که به بررسی نقش درمانی گاستروگرافین پرداختند، در این مرور وارد شدند، و کنتراست محلول در آب نیاز به مداخله جراحی را کاهش نداد (OR: 0.81؛ p = 0.3). متاآنالیز چهار مورد از مطالعات واردشده نشان داد که کنتراست محلول در آب در مقایسه با دارونما (placebo)، طول مدت بستری در بیمارستان را کاهش داد (WMD = -1.83) P < 0.001.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
منابع علمی منتشرشده قویا از استفاده از کنتراست محلول در آب به‌عنوان یک تست پیش‌بینی‌کننده برای رفع انسداد چسبنده روده کوچک بدون نیاز به جراحی حمایت می‌کنند. اگرچه گاستروگرافین باعث رفع انسداد روده کوچک نمی‌شود، شواهد محکمی وجود دارد که نشان می‌دهد این ماده در افرادی که نیازی به جراحی ندارند، طول مدت بستری در بیمارستان را کاهش می‌دهد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
