OSAH با اپیزودهای مکرر انسداد نسبی یا کامل راه‌های هوایی فوقانی حین خواب مشخص می‌شود که به بروز نشانه‌های مختلفی از جمله خواب‌آلودگی بیش‌ازحد در طول روز می‌انجامد. اولین انتخاب درمانی فعلی، CPAP است که راه هوایی فوقانی را حین خواب باز نگه می‌دارد. بااین‌حال، تحمل و پایبندی به این درمان در طولانی‌مدت برای برخی از بیماران می‌تواند دشوار باشد. OA اکنون به‌عنوان جایگزینی برای درمان CPAP به‌طور گسترده‌ای استفاده می‌شود. طراحی این ابزار به شکلی است که با جلو کشیدن فک پائین یا باز نگه داشتن دهان در طول خواب، راه هوایی فوقانی را باز نگه می‌دارند. این مرور نشان داد که در موارد شدید نشانه‌ها و اختلالات خواب، نباید از OA به‌عنوان درمان انتخابی اول برای OSAH استفاده کرد. به منظور بررسی تاثیرات OA در مقایسه با CPAP از نظر نشانه‌ها و کیفیت زندگی، پژوهش‌های کافی انجام نشده است. اگرچه CPAP به‌وضوح در کاهش اختلال خواب موثرتر بود، برخی از افراد مبتلا به OSAH، در صورتی که این ابزار برایشان قابل‌تحمل‌تر و راحت‌تر از CPAP باشند، ممکن است استفاده از آنها را ترجیح دهند. هنگامی که یک OA فعال با یک OA غیرفعال مقایسه شد، بهبودی در خواب‌آلودگی روزانه و شدت آپنه/هیپوپنه مشاهده شد. OA ممکن است نسبت به جراحی اصلاحی راه هوایی فوقانی موثرتر باشد. پژوهش‌های بعدی باید این موضوع را بررسی کنند که افرادی با نشانه‌های مشخصا شدیدتر، واکنشی مشابه با بیماران حاضر در مطالعات واردشده به این مرور نشان می‌دهند یا خیر.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
آپنه انسدادی خواب-هیپوپنه (obstructive sleep apnoea-hypopnoea; OSAH) سندرمی است که با اپیزودهای مکرر انسداد نسبی یا کامل راه‌های هوایی فوقانی در طول خواب مشخص می‌شود، و این حملات معمولا با بیدار شدن از خواب خاتمه می‌یابند. فشار مثبت مداوم راه هوایی (continuous positive airway pressure; CPAP) از طریق بینی، درمان اولیه OSAH به شمار می‌رود، اما بسیاری از بیماران قادر یا مایل به پایبندی به این درمان نیستند. ابزار دهانی (oral appliances; OA) یک درمان جایگزین برای OSAH محسوب می‌شوند.
اهداف
هدف این مطالعه، مرور تاثیرات OA در درمان OSAH در بزرگسالان بود.
روش‌های جست‌وجو
پایگاه ثبت تخصصی گروه راه‌های هوایی در کاکرین را جست‌وجو کردیم. این جست‌وجو‌ها تا جون 2008 به‌روز بودند. فهرست منابع مقالات نیز جست‌وجو شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده‌ای که به مقایسه OA با گروه کنترل یا دیگر درمان‌ها در بزرگسالان مبتلا به OSAH پرداختند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
دو نویسنده به‌طور مستقل از هم داده‌ها را استخراج کرده و کیفیت کارآزمایی‌ها را ارزیابی کردند. برای دریافت اطلاعات ازدست‌رفته، با نویسندگان مطالعه تماس گرفته شد.
نتایج اصلی
تعداد هفده مطالعه (831 شرکت‌کننده) با معیارهای ورود به این مرور مطابقت داشتند. تمام مطالعات دارای نواقصی بودند، مانند حجم‌نمونه کوچک، گزارش‌دهی کمتر از میزان واقعی روش‌های انجام و داده‌ها، و انجام ندادن کورسازی (blinding). OA در مقایسه با ابزار کنترل (شش مطالعه): OA، خواب‌آلودگی را در طول روز در دو کارآزمایی متقاطع (crossover) کاهش داد (نمره ESS برابر با 1.81-؛ 95%CI؛ 2.72- تا 0.90-) و شاخص آپنه-هیپوپنه (apnoea-hypopnoea index; AHI) را بهبود بخشید (10.78- رویداد/ساعت؛ 95% CI؛ 15.53- تا 6.03-، براساس داده‌های گروه موازی (parallel group) - پنج مطالعه). OA در مقایسه با CPAP (ده مطالعه): هیچ تفاوت آماری معنی‌داری در نشانه‌های بیماری برای مطالعات موازی یا متقاطع وجود نداشت، اگرچه OAها در کاهش شاخص آپنه-هیپوپنه در مطالعات موازی و متقاطع نسبت به CPAP اثربخشی کمتری داشتند. CPAP در مقایسه با OA در بهبود حداقل اشباع اکسیژن شریانی حین خواب موثرتر بود. در دو مطالعه متقاطع کوچک، شرکت‌کنندگان درمان OA را به CPAP ترجیح دادند. OA در مقایسه با جراحی اصلاحی راه‌های هوایی فوقانی (یک مطالعه): در ابتدا نشانه‌های خواب‌آلودگی در طول روز با جراحی کمتر شد، اما این تفاوت در ماه 12 از میان رفت. AHI در ابتدا تفاوت قابل توجهی نداشت، اما پس‌از 12 ماه به نفع OA تغییر کرد.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که نشان می‌دهد OA در مقایسه با گروه کنترل، خواب‌آلودگی ذهنی و اختلال تنفسی حین خواب را بهبود می‌بخشد. به نظر می‌رسد CPAP در بهبود اختلالات تنفسی حین خواب موثرتر از OA است. تفاوت در پاسخ نشانه‌ها به مداخله میان این دو درمان معنی‌دار نیست، اگرچه منتفی دانستن تاثیر هریک از این دو درمان امکان‌پذیر نیست. تا زمانی که شواهد قطعی‌تری در مورد اثربخشی OA در مقایسه با CPAP، از نظر نشانه‌ها و عوارض طولانی‌مدت به‌دست آید، به نظر می‌رسد توصیه به استفاده از درمان OA برای بیماران مبتلا به OSAH خفیف علامت‌دار، همچنین بیمارانی که مایل به پذیرش درمان CPAP نبوده یا قادر به تحمل آن نیستند، منطقی باشد. پژوهش‌های آتی باید بیمارانی را با نشانه‌های شدیدتر خواب‌آلودگی وارد کنند تا مشخص شود که پاسخ به درمان میان زیرگروه‌ها از نظر کیفیت زندگی، نشانه‌ها و تداوم مصرف متفاوت است یا خیر. داده‌های طولانی‌مدت در مورد سلامت قلبی‌عروقی مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
