بیهوشی عمومی رفلکسهایی را که مانع از رسیدن شیره معده به ریهها میشوند، کاهش میدهد. از آنجاییکه این وضعیت میتواند خطرناک باشد، اغلب به افراد توصیه میشود که از نیمهشب پیشاز جراحی چیزی نخورند یا ننوشند. بااینحال، مرور کارآزماییها نشان داد که نوشیدن مایعات شفاف تا چند ساعت پیشاز جراحی، خطر برگشت غذا را حین یا پساز جراحی افزایش نمیدهد. احتمال استفراغ در برخی افراد تحت بیهوشی بیشتر است، از جمله افراد باردار، مسن، چاق یا دارای اختلالات معده. انجام تحقیقات بیشتری لازم است تا مشخص شود که این افراد میتوانند تا چند ساعت پیشاز جراحی با خیال راحت مایعات بنوشند یا خیر.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
ناشتا بودن پیشاز بیهوشی عمومی با هدف کاهش حجم و اسیدیته محتویات معده حین جراحی انجام میشود، در نتیجه خطر برگشت غذا/آسپیراسیون کاهش مییابد. دستورالعملهای بالینی اخیر، تغییر در سیاست ناشتا بودن را از رویکرد استاندارد «از نیمهشب به بعد، هیچ چیزی نباید خورده شود» به سیاستهای آسانتر توصیه کردهاند که اجازه میدهد تا چند ساعت پیشاز جراحی، مصرف مایعات ادامه یابد. بااینحال، شواهد زیربنایی این دستورالعملها در طیف وسیعی از مجلات، به زبانهای مختلف پراکنده بودند و از معیارهای پیامد و روشهای متنوعی برای ارزیابی رژیمهای ناشتا بودن استفاده کردند که از نظر مدت زمان و نوع و حجم مصرف مجاز در طول یک دوره ناشتا بودن محدود، متفاوت بودند. ایجاد تغییر در رویهها به کُندی صورت گرفته است.
اهداف
مرور سیستماتیک تاثیر رژیمهای مختلف ناشتا بودن پیشاز جراحی (مدت زمان، نوع و حجم مجاز مصرف) بر عوارض پیشاز و پساز جراحی و حال عمومی بیمار (از جمله آسپیراسیون، رگورژیتاسیون و عوارض مرتبط، تشنگی، گرسنگی، درد، حالت تهوع، استفراغ، اضطراب) در جمعیتهای مختلف بزرگسالان.
روشهای جستوجو
در آگوست 2003، بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی، مجموعه مقالات کنفرانسها و فهرست منابع مقالات مرتبط برای یافتن مطالعات مربوط به ناشتا بودن پیشاز جراحی جستوجو شدند و با متخصصان این حوزه مشورت شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای وارد مطالعه شدند که تاثیر رژیمهای مختلف ناشتا بودن را پیشاز جراحی بر عوارض پساز جراحی در بزرگسالان مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
جزئیات مطالعات واجد شرایط توسط دو نویسنده بهطور مستقل از هم استخراج شدند و در مواردی که اطلاعات مرتبط از متن در دسترس نبود، تلاش شد با نویسندگان تماس گرفته شود.
نتایج اصلی
سی و هشت مقایسه تصادفیسازی و کنترلشده (که در 22 کارآزمایی انجام شدند) شناسایی شدند. بیشتر مطالعات براساس شرکتکنندگان بزرگسال «سالم» انجام شدند که در معرض خطر بالای برگشت غذا یا آسپیراسیون حین بیهوشی قرار نداشتند. تعداد کمی از کارآزماییها بروز آسپیراسیون/رگورژیتاسیون یا عوارض مرتبط را گزارش کردند، اما بر معیارهای غیرمستقیم ایمنی بیمار، یعنی حجم معده و pH حین جراحی، متکی بودند. هیچ شواهدی نشان نداد حجم یا pH محتویات معده شرکتکنندگان، بسته به اینکه به گروهها اجازه داده شد پیشاز جراحی، مدت کوتاهی ناشتا بودن با مایعات داشته باشند یا ناشتا بودن استاندارد را ادامه دهند، تفاوت معنیداری داشته باشد. مایعات مورد ارزیابی شامل آب، قهوه، آبمیوه، مایعات شفاف و دیگر نوشیدنیها (مانند نوشیدنی ایزوتونیک، نوشیدنی کربوهیدراته) بودند. شرکتکنندگانی که پیشاز جراحی، آب نوشیدند، حجم محتویات معدهشان بهطور قابلتوجهی کمتر از گروههایی بود که رژیم ناشتا بودن استاندارد را دنبال کردند. این تفاوت، نسبتا کم و از نظر بالینی بیاهمیت بود. هیچ نشانهای وجود نداشت که حجم مایع مجاز در طول دوره پیشاز جراحی (یعنی کم یا زیاد) منجر به تفاوتی در پیامدها نسبت به شرکتکنندگانی شود که ناشتا بودن استاندارد را دنبال کردند. تعداد کمی از کارآزماییها بهطور خاص رژیم ناشتا بودن پیشاز جراحی را برای جمعیتهایی از بیماران بررسی کردند که در طول بیهوشی در معرض خطر بالای برگشت غذا/آسپیراسیون و عوارض مرتبط با آن قرار داشتند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ شواهد به دست نیامد که ناشتا ماندن کوتاهمدتتر با مایعات، در مقایسه با سیاست استاندارد ناشتا بودن «از نیمهشب به بعد، هیچ غذایی از راه دهان خورده نشود» منجر به افزایش خطر آسپیراسیون، برگشت غذا یا عوارض مرتبط میشود. اجازه دادن به بیماران برای نوشیدن آب پیشاز جراحی منجر به کاهش قابل توجه حجم معده شد. پزشکان باید تشویق شوند که این شواهد را خودشان ارزیابی کنند و در صورت لزوم، هرگونه سیاست استاندارد ناشتا ماندن (از نیمهشب به بعد، هیچ غذایی از راه دهان خورده نشود) را برای بیمارانی که در طول بیهوشی «در معرض خطر» محسوب نمیشوند، تنظیم کنند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.




