هیچ داده با کیفیت بالایی در مورد اثربخشی رژیم غذایی بهتنهایی برای درمان دیابت نوع 2 وجود ندارد. این مرور سیستماتیک، تاثیرات مطالعاتی را ارزیابی میکند که توصیههای غذایی را با یا بدون افزودن ورزش یا رویکردهای رفتاری بررسی کردند. هجده مطالعه وارد شدند. هیچ دادهای در مورد عوارض میکرو- یا ماکروواسکولار دیابت، مرگومیر یا کیفیت زندگی یافت نشد. نتیجهگیریهای قابل اعتماد از دادههای محدودی که در این مرور ارائه شدهاند، دشوار است، بااینحال، افزودن ورزش به توصیههای غذایی، بهبودی در کنترل متابولیک را پساز پیگیری شش و دوازده ماه نشان داد.
مطالعه چکیده کامل
درحالیکه مدیریت اولیه رژیم غذایی بلافاصله پساز تشخیص رسمی، سنگ بنای «پذیرفتهشده» درمان دیابت نوع 2 است، در حال حاضر یک بررسی اجمالی کلی رسمی و سیستماتیک از اثربخشی و روش ارائه آن در دسترس قرار ندارد.
اهداف
ارزیابی تاثیرات نوع و فراوانی انواع مختلف توصیههای غذایی برای بزرگسالان مبتلا به دیابت نوع 2.
روشهای جستوجو
یک جستوجوی جامع را در کتابخانه کاکرین ، MEDLINE؛ EMBASE؛ CINAHL؛ AMED و کتابشناختی (bibliography) انجام داده و با متخصصان مربوطه تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده، به مدت شش ماه یا بیشتر، که در آنها توصیههای غذایی، مداخله اصلی بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
نویسنده اصلی تمام استخراج دادهها و امتیازدهی کیفی را انجام داد، که توسط یکی از شش نویسنده دیگر بهطور جداگانه انجام شد و اختلافنظرات با بحث و اجماع، حل شد. برای دستیابی به دادههای ازدسترفته، با نویسندگان تماس گرفته شد.
نتایج اصلی
سی و شش مقاله که در مجموع هجده کارآزمایی را با حضور 1467 شرکتکننده گزارش کردند، وارد شدند. رویکردهای غذایی مورد ارزیابی در این مرور عبارت بودند از رژیمهای غذایی کمچرب/پرکربوهیدرات، رژیمهای غذایی پرچرب/کمکربوهیدرات، رژیمهای کمکالری (1000 کیلوکالری در روز) و بسیار کمکالری (500 کیلوکالری در روز) و رژیمهای غذایی با چربی اصلاحشده. دو کارآزمایی، رژیم غذایی جایگزین انجمن دیابت آمریکا را با یک رژیم غذایی استاندارد کمچرب مقایسه کرده و پنج مطالعه، رژیمهای غذایی کمچرب را در مقابل رژیمهای غذایی با چربی متوسط یا کمکربوهیدرات ارزیابی کردند. دو مطالعه، تاثیر رژیم غذایی بسیار کمکالری را در مقابل رژیم غذایی کمکالری ارزیابی کردند. شش مطالعه، توصیههای غذایی را با توصیههای غذایی بههمراه ورزش، و سه مطالعه دیگر، توصیههای غذایی را در مقابل توصیههای غذایی بههمراه رویکردهای رفتاری ارزیابی کردند. همه مطالعات، وزن و معیارهای کنترل سطح قند خون را اندازهگیری کردند، اگرچه همه مطالعات این موارد را در مقالات منتشرشده نشان ندادند. دیگر پیامدها که در این مطالعات اندازهگیری شدند، شامل مرگومیر، فشار خون، کلسترول سرم (شامل کلسترول LDL و HDL)، تریگلیسیرید سرم، حداکثر ظرفیت ورزشی و میزان پایبندی به رژیم غذایی بودند. نتایج نشان میدهند که انجام ورزش منظم راه خوبی برای بهبود کنترل سطح قند خون در بیماران دیابتی نوع 2 است، بااینحال، همه این مطالعات در معرض خطر بالای سوگیری (bias) بودند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ داده با کیفیت بالایی در مورد اثربخشی درمان دیابت نوع 2 با رژیم غذایی وجود ندارد، بااینحال دادههای موجود نشان میدهند که به نظر میرسد انجام ورزش باعث بهبود سطح هموگلوبین گلیکوزیله در شش و دوازده ماه در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 میشود. نیاز مبرمی به انجام مطالعاتی با طراحی خوب وجود دارد که طیف وسیعی از مداخلات را در مقاطع مختلف در طول دوره پیگیری بررسی کنند، اگرچه در حال حاضر یک مطالعه امیدوارکننده در حال انجام است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
