عفونت روتاویروس می‌تواند مشکلات قابل توجهی را از جمله اسهال در نوزاد ایجاد کند. این امر به‌ویژه در مورد نوزادانی که وزن آنها کمتر از 2500 گرم باشد (نوزادان کم‌وزن هنگام تولد) صادق است. عفونت روتاویروس در نوزادان تازه‌متولدشده شایع‌تر شده است و می‌تواند در بخش نوزادان از یک نوزاد به نوزاد دیگر منتقل شود. تجویز آنتی‌بادی‌های ضدروتاویروس به نوزادان ممکن است از ابتلا به این عفونت و شیوع آن در بخش نوزادان پیشگیری کند. در این مرور، فقط یک کارآزمایی کوچک شناسایی شد. در حال حاضر، شواهد کافی برای توصیه به استفاده از آنتی‌بادی‌های ضد روتاویروس برای نوزادانی که در معرض عفونت روتاویروس قرار دارند، در دست نیست. انجام پژوهش‌های بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
روتاویروس (rotavirus) یک عفونت ویروسی شایع بیمارستانی در نوزادان است و وقوع همه‌گیری‌هایی با سویه‌های جدیدتر P(6)G9 گزارش شده است. ایمنی مخاطی موضعی در روده در برابر روتاویروس در رفع عفونت و محافظت در برابر عفونت‌های بعدی اهمیت دارد. تجویز ایمونوگلوبولین ضدروتاویروس خوراکی می‌تواند یک استراتژی مفید در پیشگیری از ابتلا به عفونت‌های روتاویروسی، به‌ویژه در نوزادان کم‌وزن هنگام تولد باشد.
اهداف
تعیین اثربخشی و بی‌خطری (safety) مصرف فراورده‌های ایمونوگلوبولین خوراکی در پیشگیری از ابتلا به عفونت روتاویروس در نوزادان کم‌وزن هنگام تولد و بستری (وزن هنگام تولد < 2500 گرم)
روش‌های جست‌وجو
در جولای 2011، پایگاه مرکزی ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (CENTRAL، کتابخانه کاکرین) ؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ CINAHL؛ biological Abstracts (BIOSIS)، Science Citation Index برای مقالاتی که به Barnes 1982 استناد کردند و Pediatric Academic Societies از سال 1991 به بعد، جست‌وجو شدند. کارآزمایی‌های در حال انجام نیز در clinicaltrials.gov و controlled-trials.com جست‌وجو شدند.
معیارهای انتخاب
معیارهای مورد استفاده برای انتخاب مطالعات عبارت بودند از:
1) طراحی: کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده یا شبه-تصادفی‌سازی‌شده و کنترل‌شده؛
2) شرکت‌کنندگان: نوزادان کم‌وزن هنگام تولد و بستری در بیمارستان؛
3) مداخله: فراورده‌های ایمونوگلوبولین خوراکی برای پیشگیری از ابتلا به عفونت روتاویروس در مقایسه با دارونما (placebo) یا عدم انجام مداخله؛
4) حداقل یکی از پیامدهای زیر گزارش شدند: مرگ‌ومیر به هر علتی (all-cause mortality) در طول مدت بستری در بیمارستان، مرگ‌ومیر ناشی از عفونت روتاویروس در طول مدت بستری در بیمارستان، عفونت روتاویروس، مدت زمان ابتلا به اسهال، نیاز به جبران مایعات بدن، مدت زمان دفع ویروس، مدت زمان انجام اقدامات کنترل عفونت، طول مدت بستری در بیمارستان به روز، اسهال مکرر یا اسهال مزمن.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم داده‌های حاصل از مطالعات واردشده را جمع‌بندی کردند.
نتایج اصلی
یک مطالعه منتشرشده (Barnes 1982) واجد شرایط برای ورود به این مرور بود. Barnes 1982 هیچ تفاوت معنی‌داری را در میزان عفونت روتاویروس پس‌از مصرف گاماگلوبولین خوراکی در مقابل دارونما در نوزادان کم‌وزن هنگام تولد و بستری نیافت [RR: 1.27 (95% CI؛ 0.65 تا 2.37)]. در زیرمجموعه‌ای از نوزادانی که پس‌از دریافت گاماگلوبولین یا دارونما برای پیشگیری از ابتلا به عفونت روتاویروس، به روتاویروس مبتلا شدند، تفاوت معنی‌داری در مدت زمان دفع روتاویروس میان گروهی که گاماگلوبولین دریافت کردند (میانگین 2 روز، محدوده 1 تا 4 روز) و گروه درمان‌شده با دارونما (میانگین 3 روز، محدوده 1 تا 6 روز) وجود نداشت. Barnes 1982 بروز هیچ عارضه جانبی را پس‌از تجویز فراورده‌های ایمونوگلوبولین خوراکی گزارش نکرد.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
شواهد موجود، استفاده از فراورده‌های ایمونوگلوبولین خوراکی را برای پیشگیری از ابتلا به عفونت روتاویروس در نوزادان کم‌وزن هنگام تولد تائید نمی‌کند. به محققان توصیه می‌شود کارآزمایی‌هایی را در نوزادان با طراحی مناسب و با استفاده از ترکیبات جدیدتر ایمونوگلوبولین‌های ضدروتاویروس (آغوز، ایمونوگلوبولین‌های زرده تخم‌مرغ) و با در نظر گرفتن ارزیابی‌های مقرون‌به‌صرفه بودن، انجام دهند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
