هدف از این مطالعه، بررسی اثربخشی مداخلات آموزشی بیمار بر وضعیت سلامت (درد، ناتوانی عملکردی، سلامت روانی و فعالیت بیماری) در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید (RA) بود. در اولین دوره پیگیری، آموزش بیمار تاثیر مفید اندکی بر ناتوانی، تعداد مفاصل درگیر، ارزیابی کلی بیمار، وضعیت روانی و افسردگی داشت. در پیگیری نهایی (3 تا 14 ماه) هیچ شواهدی دال بر فواید قابل توجه مداخله یافت نشد.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
به‌دلیل غیرقابل پیش‌بینی بودن زندگی روزمره افراد مبتلا به آرتریت، برنامه‌های آموزش بیمار به روش کمکی موثر برای درمان‌های دارویی مرسوم تبدیل شده‌اند که به افراد مبتلا به آرتریت، راهبردها و ابزار لازم را برای تصمیم‌گیری‌های روزانه جهت مقابله با بیماری ارائه می‌دهند.
اهداف
ارزیابی اثربخشی مداخلات آموزشی بیمار بر وضعیت سلامت بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید.
روش‌های جست‌وجو
ما MEDLINE؛ EMBASE و PsycINFO و پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین را جست‌وجو کردیم. برای شناسایی مقالات مرتبط بیشتر، مجموعه‌ای از مقالات مروری (به منابع مراجعه کنید) بررسی شدند. هیچ‌گونه محدودیتی از نظر زبان نگارش اعمال نشد.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (randomised controlled trials; RCTs) که مداخلات آموزشی بیمار را ارزیابی کردند و شامل یک جزء آموزشی و یک گروه کنترل بدون اعمال مداخله بودند؛ نتایج قبل و بعد از تست به‌طور جداگانه برای RA، چه در مقالات و چه از نویسندگان مطالعات، در دسترس بودند؛ و نتایج مطالعه در گزارش کامل پایان مطالعه ارائه شدند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
دو نویسنده نتایج جست‌وجو را بررسی و غربالگری کردند. موارد دوحالتی (dichotomous) به‌صورت نسبت خطر (relative risk; RR) ارائه شدند. تفاوت میانگین استانداردشده و تفاوت میانگین وزن‌دهی‌شده برای داده‌های پیوسته (continuous data) محاسبه شدند. ناهمگونی (heterogeneity) با استفاده از chi square ارزیابی شد.
نتایج اصلی
سی و یک مطالعه با داده‌های مرتبط گنجانده شدند.
ما تاثیرات قابل توجهی را از آموزش بیمار در اولین دوره پیگیری بر نمرات ناتوانی، تعداد مفاصل درگیر، ارزیابی کلی بیمار، وضعیت روانی و افسردگی یافتیم. روندی به نفع آموزش بیمار در مورد نمرات درد مشاهده شد. ارزیابی کلی پزشک در هیچ‌یک از مطالعات واردشده ارزیابی نشد. ابعاد اضطراب و فعالیت بیماری هیچ تاثیر معنی‌داری را نشان ندادند. در پیگیری نهایی، هیچ تاثیر معنی‌داری از آموزش بیمار مشاهده نشد، اگرچه روندی به نفع آموزش بیمار برای نمرات ناتوانی وجود داشت.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
آموزش بیمار که در مطالعات بررسی‌شده در اینجا ارائه شد، تاثیرات کوتاه‌مدت کمی بر ناتوانی، تعداد مفاصل درگیر، ارزیابی کلی بیمار، وضعیت روانی و افسردگی داشت. هیچ شواهدی مبنی بر فواید بلندمدت این مداخله در بزرگسالان مبتلا به آرتریت روماتوئید به دست نیامد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
