در حال حاضر، استفاده از کورتیکواستروئید با دوز پائین در آرتریت روماتوئید (RA) گسترده است و تا 80% از بیماران در بسیاری از مراکز درمانی آرتریت، از پردنیزون یا داروهای کورتیکواستروئیدی مشابه استفاده میکنند، اما ارزش کورتیکواستروئیدها برای درمان RA توسط چندین نویسنده مورد بحث قرار گرفته است.
ما مطالعاتی را وارد کردیم که از پردنیزون (یا یک داروی کورتیکواستروئیدی مشابه) با میانگین دوز کمتر یا مساوی 15 میلیگرم در روز استفاده کردند. ما مطالعاتی را وارد کردیم که از کنترلهای دارونما (placebo) یا کنترلهای فعال (یعنی مطالعات مشابه) استفاده کردند.
مطالعات بسیار کمی مستقیما اثربخشی کورتیکواستروئیدها را برای درمان RA ارزیابی کردند و بسیاری از آنها از کیفیت روششناسی ضعیفی برخوردار بودند. فقط هفت مورد از 34 مطالعه شناساییشده در جستوجوی ما، معیارهای ورود را داشتند. نتایج نشان دادند که کورتیکواستروئیدها برای چهار مورد از شش پیامد ارزیابیشده، بهطور قابلتوجهی موثرتر از گروه کنترل دارونما بودند (تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) برای مفاصل حساس: 0.37- (95%CI؛ 0.59- تا 0.14-)، مفاصل متورم: 0.41- (0.67- تا 0.16-)، درد: 0.43- (0.74- تا 0.12-) و وضعیت عملکردی: 0.57- (0.92- تا 0.22-)]. نتایج مربوط به قدرت چنگ زدن و ESR معنیدار نبودند [GS؛ 0.30 (0.19- تا 0.80)، تفاوت میانگین وزندهیشده (WMD) برای ESR؛ 7.03- (18.06- تا 4.01)]. تنها کارآزماییای که پردنیزون را با آسپرین مقایسه کرد، هیچ تفاوت آماری معنیداری را میان این گروهها برای حساسیت مفاصل (0.10 (0.35- تا 0.55)) و برای ESR [0.00 (11.09- تا 11.09)] نشان نداد. در مجموع، چهار پیامد ارزیابیشده در یک کارآزمایی واحد که پردنیزون را با کلروکین مقایسه کرد، نشان داد که هیچ تفاوت آماری معنیداری در اثربخشی این دو عامل وجود ندارد [SMD برای حساسیت مفاصل: 0.23 (0.30- تا 0.75)، مفاصل متورم: 0.43 (0.11- تا 0.96)، وضعیت عملکردی: 0.27- (0.80- تا 0.26) و WMD برای ESR؛ 16.00- (30.58- تا 1.42-)].
مطالعه چکیده کامل
در حال حاضر، استفاده از کورتیکواستروئید با دوز پائین در آرتریت روماتوئید (RA) گسترده است و تا 80% از بیماران در بسیاری از مراکز درمانی آرتریت، از پردنیزون یا داروهای کورتیکواستروئیدی مشابه استفاده میکنند، اما ارزش کورتیکواستروئیدها برای درمان RA توسط چندین نویسنده مورد بحث قرار گرفته است.
اهداف
انجام یک مرور سیستماتیک از اثربخشی کورتیکواستروئید با دوز پائین در درمان میانمدت آرتریت روماتوئید (RA).
روشهای جستوجو
ما با استفاده از کلمات کلیدی «کورتیکواستروئیدها» و «آرتریت روماتوئید» در MEDLINE از سال 1966 تا 1998 جستوجو کردیم. ما همچنین تمام شمارههای مجله Arthritis and Rheumatism و Scandinavian Journal of Rheumatology را از تاریخ اولین انتشار تا سال 1994 به صورت دستی جستوجو کردیم و تمام چکیدههای Arthritis and Rheumatism را در طول دوره 15 ساله قبل از سال 1994 بررسی کردیم. منابع تمام مطالعات شناساییشده برای یافتن کارآزماییهای بیشتر بررسی شدند. با نویسندگان مقالات منتشرنشده تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییها میبایست تصادفیسازیشده یا متقاطع (cross-over) بودند و حداقل یکی از معیارهای پیامد مورد نظر را گزارش کرده باشند. همچنین لازم بود کارآزماییها حداقل سه ماه طول کشیده باشند و از پردنیزون (یا یک داروی کورتیکواستروئیدی مشابه) با میانگین دوز کمتر یا مساوی 15 میلیگرم در روز، در مقایسه با دارونما (placebo) یا کنترلهای دارویی فعال، استفاده کرده باشند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادهها توسط دو نویسنده مستقل (LC؛ KS) با استفاده از یک فرم استاندارد جمعبندی شدند. ما نتایج مربوط به تمام پیامدهای موجود توصیهشده را توسط گروه «معیارهای پیامد برای کارآزماییهای روماتولوژی» (OMERACT) گزارش کردیم.
نتایج اصلی
مطالعات بسیار کمی مستقیما اثربخشی کورتیکواستروئیدها را برای درمان RA ارزیابی کردند و بسیاری از آنها از کیفیت روششناسی ضعیفی برخوردار بودند. فقط هفت مورد از 34 مطالعه شناساییشده در جستوجوی ما، معیارهای ورود را داشتند. نتایج نشان دادند که کورتیکواستروئیدها برای چهار مورد از شش پیامد ارزیابیشده، بهطور قابلتوجهی موثرتر از گروه کنترل دارونما بودند (تفاوت میانگین استانداردشده (SMD) برای مفاصل حساس: 0.37- (95%CI؛ 0.59- تا 0.14-)، مفاصل متورم: 0.41- (0.67- تا 0.16-)، درد: 0.43- (0.74- تا 0.12-) و وضعیت عملکردی: 0.57- (0.92- تا 0.22-)]. نتایج مربوط به قدرت چنگ زدن و ESR معنیدار نبودند [GS؛ 0.30 (0.19- تا 0.80)، تفاوت میانگین وزندهیشده (WMD) برای ESR؛ 7.03- (18.06- تا 4.01)]. تنها کارآزماییای که پردنیزون را با آسپرین مقایسه کرد، هیچ تفاوت آماری معنیداری را میان این گروهها برای حساسیت مفاصل (0.10 (0.35- تا 0.55)) و برای ESR [0.00 (11.09- تا 11.09)] نشان نداد. در مجموع، چهار پیامد ارزیابیشده در یک کارآزمایی واحد که پردنیزون را با کلروکین مقایسه کرد، نشان داد که هیچ تفاوت آماری معنیداری در اثربخشی این دو عامل وجود ندارد [SMD برای حساسیت مفاصل: 0.23 (0.30- تا 0.75)، مفاصل متورم: 0.43 (0.11- تا 0.96)، وضعیت عملکردی: 0.27- (0.80- تا 0.26) و WMD برای ESR؛ 16.00- (30.58- تا 1.42-)].
نتیجهگیریهای نویسندگان
براساس دادههای محدود موجود، به نظر میرسد درمان میانمدت با پردنیزون برای RA نسبت به دارونما برتر و در بهبود چندین معیار فعالیت بیماری آرتریت روماتوئید رایج، قابل مقایسه با درمان با آسپرین یا کلروکین باشد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
