مصرف دوزهای معمول کورتیکواستروئیدها به مدت دو یا سه سال برای آسم، استخوانها را در بیماران جوانتر تضعیف نمیکند، اگرچه پیامدهای بلندمدت و پساز دوزهای بالا، نیاز به تحقیقات بیشتری دارند.
مطالعه چکیده کامل
کورتیکواستروئیدهای استنشاقی درمان اصلی آسم را تشکیل میدهند، اما نگرانی فزایندهای در مورد تاثیرات سیستماتیک بالقوه آنها در طولانیمدت، از جمله تاثیر بر متابولیسم استخوان و از دست دادن استخوان، وجود دارد.
اهداف
تعیین تاثیر مصرف کورتیکواستروئیدهای استنشاقی بر نشانگرهای بیوشیمیایی متابولیسم استخوان، تراکم مواد معدنی استخوان و ایجاد شکستگیها.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه راههای هوایی در کاکرین، بانکهای اطلاعاتی مرجع الکترونیکی، پایگاه ثبت تحقیقات ملی بریتانیا، کتابشناختیهای (bibliography) مطالعات واردشده را جستوجو کردیم، و با شرکتهای داروسازی تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده در مورد تاثیر استروئید استنشاقی در مقایسه با دارونما (placebo) بر نشانگرهای عملکرد و متابولیسم استخوان، در بزرگسالان مبتلا به آسم یا COPD خفیف.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
کیفیت کارآزماییها ارزیابی شد و دادهها از مقالات واردشده (2 نویسنده برای هر مقاله) و از دادههای بیشتر ارائهشده توسط نویسندگان، به دست آمدند.
نتایج اصلی
از 438 منبع یافتشده، هفت مورد معیارهای ورود را داشتند. سه مطالعه روی افراد سالم مبتلا به آسم یا COPD انجام شدند. بیماران عموما کمتر از 60 سال سن داشتند و نسبت مرد به زن 2 به 1 بود. هیچ شواهدی مبنی بر افزایش خطر از دست دادن تراکم مواد معدنی استخوان (bone mineral density; BMD) یا شکستگی شناسایی نشد. هیچ تغییر معنیداری در استئوکلسین (osteocalcin) با دوزهای متداول کورتیکواستروئیدهای استنشاقی مشاهده نشد (تفاوت میانگین استانداردشده [SMD]: 0.34-؛ 95% فاصله اطمینان [CI]: 0.72- تا 0.04)، اگرچه تغییر معنیداری از نظر آماری در مطالعاتی که از دوزهای تجربی استروئید استنشاقی بیشاز دوزهای توصیهشده توسط انجمن قفسه سینه بریتانیا استفاده کردند، مشاهده شد (SMD: 0.97؛ 95% CI؛ 1.61- تا 0.34-). تغییر آماری معنیداری در هورمون پاراتیروئید که در یک کارآزمایی کوچک و کوتاه (n=10؛ 6 هفته) مشاهده شد، ممکن است بهدلیل طراحی کارآزمایی و معیارهای اندازهگیری پیامد مورد استفاده بوده باشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در بیماران مبتلا به آسم یا COPD خفیف، هیچ شواهدی مبنی بر تاثیر کورتیکواستروئید استنشاقی در دوزهای متداول که به مدت دو یا سه سال تجویز میشوند، بر BMD یا شکستگی مهره وجود ندارد. دوزهای بالاتر با نشانگرهای بیوشیمیایی افزایش متابولیسم استخوان مرتبط بودند، اما دادههای مربوط به BMD و شکستگیها در این دوزها در دسترس نیستند. نیاز به انجام مطالعات آیندهنگر بیشتر و حتی طولانیمدتتر در مورد دوزهای متداول و بالای کورتیکواستروئیدهای استنشاقی وجود دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
