سولفات منیزیم در پیشگیری از مرگومیر مادران، تشنجهای بیشتر، نارسایی تنفسی، کما و ذاتالریه (پنومونی) در زنان باردار مبتلا به اکلامپسی، بهتر از کوکتل لیتیک عمل میکند.
پرهاکلامپسی، که تحت عنوان توکسمی نیز شناخته میشود، وضعیتی است که منجر به فشار خون بالا و وجود پروتئین در ادرار میشود. اکلامپسی زمانی است که یک زن باردار مبتلا به پرهاکلامپسی یک یا چند تشنج (حمله غش) داشته باشد. اکلامپسی یک تهدید جدی برای زندگی مادر و نوزاد است. ما سه کارآزمایی تصادفیسازیشده را شناسایی کردیم که شامل 397 زن مبتلا به اکلامپسی بودند و بهصورت تصادفی به درمان با سولفات منیزیم یا مخلوط لیتیک کلرپرومازین، پرومتازین و پتیدین که فشار خون را کاهش میدهد و یک آرامبخش است، اختصاص یافتند. هر دو دارو را میتوان بهصورت تزریق داخل وریدی یا عضلانی تجویز کرد. اگرچه کارآزماییها کوچک و با کیفیت متوسط بودند، این مرور نشان داد که سولفات منیزیم در پیشگیری از مرگومیر مادران، تشنجهای بیشتر و مشکلات تنفسی و کما برای مادر، بهتر از کوکتل لیتیک عمل میکند. سولفات منیزیم نیز نسبتا ارزان و استفاده از آن آسان است. عوارض جانبی سولفات منیزیم عمدتا از فعالیت شلکنندگی عضلات صاف آن ناشی میشود؛ نارسایی تنفسی وابسته به دوز است و با پایش وضعیت بالینی زن، شایع نیست.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
اکلامپسی، یا همان وقوع تشنج همراه با پرهاکلامپسی، یک عارضه نادر اما جدی در دوران بارداری است. تعدادی از داروهای ضدتشنج مختلف برای کنترل تشنجهای اکلامپسی و پیشگیری از بروز تشنجهای بیشتر استفاده شدهاند.
اهداف
هدف از این مرور، ارزیابی تاثیرات سولفات منیزیم در مقایسه با کوکتل لیتیک (lytic cocktail) (معمولا کلرپرومازین، پرومتازین و پتیدین) هنگام استفاده برای مراقبت از زنان مبتلا به اکلامپسی بود. در دیگر مرورهای کاکرین، سولفات منیزیم با دیازپام و فنیتوئین مقایسه شد.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (جولای 2010) و پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، 2010، شماره 2) را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده که سولفات منیزیم (تزریق داخل وریدی یا عضلانی) را با کوکتل لیتیک برای زنانی با تشخیص بالینی اکلامپسی مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور (L Duley و D Chou) کیفیت کارآزماییها را ارزیابی کرده و دادهها را استخراج کردند.
نتایج اصلی
ما سه کارآزمایی کوچک (در مجموع 397 زن) را با کیفیت متوسط در این مرور وارد کردیم. سولفات منیزیم در مقایسه با کوکتل لیتیک با مرگومیر کمتر مادران همراه بود (خطر نسبی (RR): 0.14؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.03 تا 0.59؛ 3 کارآزمایی، 397 زن) و در پیشگیری از تشنجهای بیشتر (RR: 0.06؛ 95% CI؛ 0.03 تا 0.12؛ 3 کارآزمایی، 397 زن) بهتر عمل کرد. سولفات منیزیم همچنین با کاهش نارسایی تنفسی (RR: 0.12؛ 95% CI؛ 0.02 تا 0.91؛ 2 کارآزمایی، 198 زن)، کاهش کما (RR: 0.04؛ 95% CI؛ 0.00 تا 0.74؛ 1 کارآزمایی، 108 زن) و کاهش پنومونی (RR: 0.20؛ 95% CI؛ 0.06 تا 0.67؛ 2 کارآزمایی، 307 زن) همراه بود. هیچ تفاوت بارزی در RR برای مرگومیر نوزاد دیده نشد (RR: 0.35؛ 95% CI؛ 0.05 تا 2.38، اثرات تصادفی (random effects)؛ 2 کارآزمایی، 177 نوزاد).
نتیجهگیریهای نویسندگان
سولفات منیزیم، بهجای کوکتل لیتیک، برای زنان مبتلا به اکلامپسی، RR مرگومیر مادر، تشنجهای بیشتر و عوارض جدی مادر (نارسایی تنفسی، کما، پنومونی) را کاهش میدهد. سولفات منیزیم داروی ضدتشنج انتخابی برای زنان مبتلا به اکلامپسی است؛ استفاده از کوکتل لیتیک باید کنار گذاشته شود.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
