اکسیژندرمانی برای درمان بیماران مبتلا به بیماری بینابینی ریه (ILD) با سطح پائین اکسیژن خون شریانی استفاده میشود. این مرور، تاثیر اکسیژندرمانی طولانیمدت را در منزل بر بقا (survival) و کیفیت زندگی بیماران مبتلا به ILD ارزیابی کرد. فقط یک کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده شناسایی شد. این مطالعه منتشرنشده گزارش داد که اکسیژندرمانی طولانیمدت در مقایسه با عدم اکسیژندرمانی در بیماران مبتلا به ILD، بقای بیماران را بهبود نبخشید. هیچ دادهای در مورد کیفیت زندگی در دسترس نبود.
مطالعه چکیده کامل
دادههای گذشتهنگر بقا (survival)، اثربخشی ضعیف اکسیژندرمانی را در بیماران مبتلا به بیماری بینابینی ریه (interstitial lung disease; ILD) نشان دادهاند.
اهداف
تعیین تاثیر اکسیژندرمانی در منزل بر بقا و کیفیت زندگی در بیماران با تشخیص ILD و هیپوکسمی.
روشهای جستوجو
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) از جستوجوها در پایگاه ثبت تخصصی گروه راههای هوایی، CENTRAL؛ MEDLINE و EMBASE شناسایی شدند. جستوجوها تا اکتبر 2010 بهروز بودند. هیچگونه محدودیتی در زبان نگارش مقاله اعمال نشد.
معیارهای انتخاب
هر کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشدهای در بیماران بزرگسال مبتلا به هیپوکسمی و ILD که اکسیژندرمانی طولانیمدت را در منزل یا محل کار با گروه کنترل مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
مطالعات توسط دو نویسنده ارزیابی شدند. دادهها وارد نرمافزار Review Manager 5 شده و آنالیز شدند.
نتایج اصلی
فقط یک کارآزمایی معیارهای واجد شرایط بودن این مرور را داشت. میزان مرگومیر برای هر دو گروه تحت درمان با اکسیژن و گروه کنترل پساز سه سال تقریبا 91% بود (نسبت شانس پتو (Peto): 0.99؛ 95% فاصله اطمینان: 0.16 تا 6.26). تاثیر اکسیژندرمانی بر کیفیت زندگی و پارامترهای فیزیولوژیکی گزارش نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
این فرض که اکسیژندرمانی در منزل تاثیر مفیدی بر بقا در بیماران مبتلا به ILD دارد، در تنها RCT شناساییشده نشان داده نشده است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
