رفتن به محتوای اصلی

فیلترها

شواهد

کتابچه‌های آموزشی و راهنماها

اخبار

شواهد کافی برای ارزیابی تاثیر کاردرمانی برای افراد مبتلا به بیماری پارکینسون وجود ندارد

در دسترس به زیان‌های

بیماری پارکینسون یک بیماری عصبی ناتوان‌کننده و پیشرونده است. نشانه‌های آن می‌توانند شامل مشکلات حرکتی مانند سفتی، کندی و لرزش و گاهی نشانه‌های غیرحرکتی مانند مشکلات ارتباطی، خلقی، بینایی و توانایی حل مسئله باشند. نقش کاردرمان‌گر حمایت از افراد مبتلا به بیماری پارکینسون و قادر ساختن آن‌ها به حفظ سطح معمول مراقبت از خود، فعالیت‌های کاری و تفریحی تاحدامکان است. این مرور شواهد ناکافی را از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده برای ارزیابی تاثیر کاردرمانی در افراد مبتلا به بیماری پارکینسون یافت.

پیشینه

علی‌رغم وجود درمان‌های دارویی و جراحی برای بیماری پارکینسون، بیماران دچار ناتوانی پیشرونده می‌شوند. این بیماری هم علائم حرکتی و هم علائم غیرحرکتی دارد و تعامل بیماران با محیط اطرافشان می‌تواند بسیار پیچیده باشد. نقش کاردرمان‌گر (occupational therapist)، حمایت از بیمار و کمک به او برای حفظ سطح معمول مراقبت از خود، فعالیت‌های کاری و تفریحی تاحد امکان است. اگر ادامه فعالیت‌های معمول افراد امکان‌پذیر نباشد، کاردرمان‌گران از آن‌ها برای تغییر و تطبیق رابطه‌شان با محیط فیزیکی و اجتماعی‌شان به منظور ایجاد فعالیت‌ها و نقش‌های ارزشمند جدید حمایت می‌کنند.

اهداف

مقایسه اثربخشی و کارایی کاردرمانی با دارونما (placebo) یا عدم انجام مداخله (گروه کنترل) در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون.

روش‌های جست‌وجو

کارآزمایی‌های مرتبط با این مطالعه از طریق انجام جست‌وجوهای الکترونیکی در MEDLINE (1966-اپریل 2007)، EMBASE (1974-2000)؛ CINAHL (1982-اپریل 2007)؛ Psycinfo (1806-اپریل 2007)؛ Ovid OLDMEDLINE (1950-1965)؛ ISI Web of Knowledge (1981-اپریل 2007)، کتابخانه ملی سلامت (NLH) (اپریل 2007)، Nursing, Midwifery and Allied Health (NMAP) (اپریل 2007)؛ Intute: Medicine (دسامبر 2005)؛ Proquest Nursing Journals (PNJ؛ 1986 - اپریل 2007)؛ بانک اطلاعاتی بازتوانی: AMED (1985-اپریل 2007)؛ MANTIS (1880-2000)؛ REHABDATA (1956-2000)؛ REHADAT (2000)؛ GEROLIT (1979-2000)؛ بانک‌های اطلاعاتی انگلیسی‌زبان تحقیقات زبان‌های خارجی و انتشارات جهان سوم: Pascal (1984-2000)؛ LILACS (1982- April 2007)؛ MedCarib (17th Century- اپریل 2007)؛ JICST-EPlus (1985-2000)؛ AIM (1993- اپریل 2007)؛ IMEMR (1984- اپریل 2007)، بانک اطلاعاتی منابع علمی خاکستری (grey literature): SIGLE (1980-2000)؛ ISI-ISTP (1982-اپریل 2007)؛ DISSABS (1999-2000)؛ Conference Papers Index (CPI؛ 1982-2000) و فهرست پایان‌نامه‌های Aslib (AIT؛ 1716-اپریل 2006)، پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین (شماره 2، 2007)، سرویس فهرست کارآزمایی‌های بالینی CenterWatch (اپریل 2007)، متارجیستر کارآزمایی‌های کنترل‌شده (mRCT، اپریل 2007)؛ Current controlled trials (CCT) (اپریل 2007)، ClinicalTrials.gov (اپریل 2007)؛ CRISP (1972-اپریل 2007)؛ PEDro (اپریل 2007)، NIDRR (اپریل 2007) و NRR (اپریل 2007) و فهرست منابع مطالعات شناسایی‌شده و مرورهای دیگر بررسی شدند.

معیارهای انتخاب

فقط کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (randomised controlled trials; RCTs) وارد شدند، بااین‌حال، کارآزمایی‌هایی که روش‌های شبه-‌تصادفی تخصیص (allocation) را مجاز ‌دانستند، نیز در نظر گرفته شدند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

داده‌ها توسط نویسندگان به‌طور مستقل از هم ترکیب شده و تفاوت در نظرات با بحث، حل‌وفصل شدند.

نتایج اصلی

در مجموع دو کارآزمایی با 84 شرکت‌کننده شناسایی شدند. اگرچه هر دو کارآزمایی‌ تاثیر مثبتی را از کاردرمانی گزارش کردند، همه این بهبودها اندک بودند. کارآزمایی‌ها درمان‌های دارونمای کافی نداشتند، از تعداد کمی از بیماران استفاده کردند و روش تصادفی‌سازی و پنهان‌سازی تخصیص (concealment of allocation) در یک کارآزمایی مشخص نشدند. این مشکلات روش‌شناسی (methodology) می‌توانند به‌طور بالقوه منجر به سوگیری (bias) از سوی تعدادی از منابع شوند و قدرت مطالعات را بیش‌از‌پیش کاهش دهند.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

با توجه به نواقص روش‌شناسی قابل توجه در مطالعات، تعداد کم بیماران مورد بررسی و احتمال وجود سوگیری انتشار (publication bias)، شواهد کافی برای حمایت یا رد اثربخشی کاردرمانی در بیماری پارکینسون وجود ندارد. در حال حاضر در مورد شیوه‌های فعلی و بهترین شیوه‌های کاردرمانی در بریتانیا برای درمان افراد مبتلا به پارکینسون، اجماع‌نظر وجود دارد. برای نشان دادن اثربخشی کاردرمانی در بیماری پارکینسون، به انجام RCTهای بزرگ و کنترل‌شده با دارونما که به‌خوبی طراحی شده باشند، نیاز داریم. معیارهای پیامد باید با ارتباط خاص با بیماران، مراقبان، کاردرمان‌گران و پزشکان انتخاب شوند و بیماران حداقل به مدت شش ماه تحت نظر قرار گیرند تا مدت زمان بهره‌مندی از مزایا تعیین شود. کارآزمایی‌ها می‌بایست با استفاده از دستورالعمل‌های CONSORT گزارش شوند.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Dixon L, Duncan DC, Johnson P, Kirkby L, O'Connell H, Taylor HJ, Deane K. Occupational therapy for patients with Parkinson's disease. Cochrane Database of Systematic Reviews 2007, Issue 3. Art. No.: CD002813. DOI: 10.1002/14651858.CD002813.pub2.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید