مداخلات شناختی-رفتاری برای کاهش مشکلات رفتاری در کودکان موثر نشان داده شدهاند، اما دسترسی به این درمانها به عواملی از جمله در دسترس بودن درمانگران، زمان و هزینه محدود است. ارائه اطلاعات مورد نیاز برای مدیریت این مشکلات در قالب کتابچه یا دیگر قالبهای رسانههای جمعی مانند دیویدی، کاست یا برنامههای کامپیوتری، هزینه را کاهش داده و دسترسی به این مداخلات را افزایش میدهد. بهطور کلی، این مرور نشان داد که درمانهای مبتنی بر رسانههای جمعی برای مدیریت اختلالات رفتاری در کودکان، در مقایسه با عدم درمان و بهعنوان مکمل دارو، تاثیر متوسطی دارند.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
از رویکردهای زیادی برای پرداختن به مشکلات رفتاری در دوران کودکی استفاده میشود، از جمله دارودرمانی یا، معمولا درمانهای روانشناختی، چه مستقیما با کودک و/یا خانواده وی. مداخلات رفتاری و شناختی-رفتاری موثر بودهاند، اما دسترسی به این درمانها بهدلیل عواملی مانند زمان و هزینه، محدود است. ارائه اطلاعات مورد نیاز والدین برای مدیریت این مشکلات رفتاری در قالب کتابچه یا دیگر قالبهای رسانههای جمعی میتواند هزینهها را کاهش داده و دسترسی به این مداخلات را بیشتر کند.
اهداف
مرور تاثیرات درمانهای شناختی-رفتاری مبتنی بر رسانههای جمعی برای هر فرد جوان مبتلا به اختلال رفتاری (تشخیص با استفاده از یک ابزار شناختهشده) در مقایسه با مراقبتهای استاندارد و گروههای کنترل عدم درمان.
روشهای جستوجو
به جستوجو در بانکهای اطلاعاتی زیر پرداختیم: CENTRAL (کتابخانه کاکرین، شماره 3، 2005)، MEDLINE (1966 تا آگوست 2005)، EMBASE (1980 تا آگوست 2005)، PsycINFO (1887 تا آگوست 2005)، CINAHL (1982 تا آگوست 2005)، Biosis (1985 تا آگوست 2005) و Sociofile (1974 تا آگوست 2005). کتابشناختی (bibliography) تمام کارآزماییهای انتخابشده بررسی شد و برای کسب اطلاعات بیشتر با متخصصان این حوزه تماس گرفته شد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و شبه-تصادفیسازی و کنترلشده (مثلا کارآزماییهایی که از تصادفیسازی متوالی استفاده کردند) از درمانهای رفتاری مبتنی بر رسانههای جمعی برای درمان مشکلات رفتاری در کودکان.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
چکیدهها و عناوین مطالعات شناساییشده از جستوجوها در بانکهای اطلاعاتی الکترونیکی برای تعیین اینکه معیارهای ورود را داشتند یا خیر، خوانده شدند. نسخههای کامل مواردی که احتمالا این معیارها را از جستوجوهای الکترونیکی یا دیگر جستوجوها داشتند، توسط نویسندگان ارزیابی شدند و سوالات از طریق گفتوگو، حلوفصل شدند. دادهها با استفاده از RevMan 4.2 آنالیز شدند.
نتایج اصلی
یازده مطالعه شامل 943 شرکتکننده در این مرور گنجانده شدند. بهطور کلی، درمانهای مبتنی بر رسانههای جمعی برای مدیریت اختلالات رفتاری در کودکان، در مقایسه با گروه کنترل عدم درمان، با اندازه تاثیرگذاری (effect size) از 0.12- (1.65- تا 1.41) تا 32.60- (49.93- تا 15.27-) و بهعنوان درمان کمکی در کنار دارو با اندازههای تاثیرگذاری از 2.71- (5.86- تا 0.44-) تا 39.55- (75.01- تا 4.09-)، تاثیر متوسطی، هرچند متغیر، داشتند. با اضافه شدن حداکثر دو ساعت به زمان درمانگر، پیشرفتهای قابل توجهی حاصل شد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
این قالبهای ارائه مداخلات رفتاری برای مراقبان کودکان، ارزش بررسی در بالین را دارند. مداخلات مبتنی بر رسانههای جمعی، در برخی موارد، ممکن است برای ایجاد تغییرات بالینی قابل توجه در رفتار کودک کافی باشند و ممکن است میزان زمانی را که کارکنان مراقبتهای اولیه باید به هر مورد اختصاص دهند، کاهش دهد. همچنین میتوان از آنها بهعنوان اولین مرحله از رویکرد مراقبتی مرحلهای استفاده کرد. در نتیجه، این امر تعداد خانوادههایی را که احتمالا میتوانند از این نوع مداخلات بهرهمند شوند، افزایش میدهد و زمان پزشک را آزاد میکند تا بتواند به موارد پیچیدهتر اختصاص یابد. بنابراین، به نظر میرسد که درمانهای مبتنی بر رسانههای جمعی، پیامدهای بالینی و اقتصادی در رابطه با درمان کودکان دارای مشکلات رفتاری دارند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
