پزشکان از تزریق‌هایی که با هدف تاثیرگذاری بر سیستم ایمنی فرد انجام می‌شوند، برای کاهش احتمال ابتلا به بیماری یا گاهی برای کاهش آسیب ناشی از بیماری به بدن استفاده کرده‌اند. مایکوباکتریوم واکه (M. vaccae) یک نوع باکتری مرتبط با باکتری عامل بیماری سل است. دانشمندان این موضوع را مطرح کرده‌اند که تزریق این باکتری می‌تواند آسیب ناشی از ابتلا به سل را کاهش دهد یا خیر، برخی از کارآزمایی‌های اولیه نیز نشان داده‌اند که چنین تاثیری ممکن است وجود داشته باشد. بااین‌حال، این بررسی اجمالی که شامل هشت کارآزمایی بود، مشخص کرد که پژوهش‌ها حاکی از هیچ تاثیر هم‌سو و سازگاری از این تزریق بر مرگ‌ومیر یا سیر بیماری سل نیستند. این احتمال وجود دارد که مشکلات روش‌شناسی (methodology) موجود در کارآزمایی‌های اولیه، موجب ایجاد خوش‌بینی کاذب نسبت به اثربخشی این مداخله شده باشند.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
برخی مراجع، استفاده از ایمونوتراپی با مایکوباکتریوم واکه (Mycobacterium vaccae) را برای درمان بیماری سل و دیگر عفونت‌های ناشی از مایکوباکتری‌ها توصیه کرده‌اند.
اهداف
ارزیابی اثربخشی ایمونوتراپی با مایکوباکتریوم واکه به‌عنوان یک درمان کمکی در کنار شیمی‌درمانی در افراد مبتلا به سل.
روش‌های جست‌وجو
در اکتبر 2002، پایگاه ثبت تخصصی گروه بیماری‌های عفونی در کاکرین، پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، سال 2002، شماره 3)؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ LILACS و فهرست منابع مقالات را جست‌وجو کردیم. همچنین با سازمان‌ها و افرادی که در این زمینه فعالیت می‌کنند، تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و شبه-تصادفی‌سازی و کنترل‌شده که در آنها تلقیح با مایکوباکتریوم واکه کامل و کشته‌شده در مقایسه با دارونما (placebo) در افراد مبتلا به سل ارزیابی شد.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
هر دو نویسنده، کیفیت کارآزمایی‌ها را ارزیابی کرده و داده‌ها را استخراج کردند. پیامدهای دوحالتی (dichotomous outcomes) با استفاده از خطر نسبی (RR) و 95% فواصل اطمینان (CI) آنالیز شدند.
نتایج اصلی
هشت کارآزمایی شامل 2140 فرد بزرگسال با معیارهای ورود به این مرور مطابقت داشتند. ایمونوتراپی با مایکوباکتریوم واکه هیچ تاثیر معنی‌داری بر تعداد موارد مرگ‌ومیرها نداشت (RR: 1.09؛ 95% CI؛ 0.83 تا 1.42؛ 1741 شرکت‌کننده، 4 کارآزمایی). نتایج متاآنالیز حاکی از تاثیرات اندکی بر تعداد افرادی بودند که در دو ماه، نتیجه اسمیر خلط و کشت خلط آنها منفی شد، اما این تاثیرات ظاهری در آنالیزهای حساسیت (sensitivity) مشاهده نشدند که فقط کارآزمایی‌های دارای پنهان‌سازی کافی تخصیص را وارد کردند. بیشتر دریافت‌کنندگان ایمونوتراپی دچار عوارض جانبی موضعی شدند (RR: 18.82؛ 95% CI؛ 5.47 تا 64.77؛ 131 شرکت‌کننده، 2 کارآزمایی)، که برخی از آنها به‌سوی زخم و ایجاد اسکار پیشرفت کردند.
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
ایمونوتراپی با مایکوباکتریوم واکه برای افراد مبتلا به سل مزیتی ندارد. انجام کارآزمایی‌های بیشتر در این زمینه ضروری نیست و در نتیجه، نویسندگان قصد ندارند این مرور را به‌روز کنند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
