رفتن به محتوای اصلی

فیلترها

شواهد

کتابچه‌های آموزشی و راهنماها

اخبار

دارودرمانی برای سندرم بهجت

در دسترس به زیان‌های

سندرم بهجت (Behcet's syndrome) یک اختلال چندسیستمی است که با زخم‌های مکرر دهانی و تناسلی و هم‌چنین درگیری چشمی تظاهر می‌کند. درمان سندرم بهجت، علامتی و تجربی است.

ده کارآزمایی و 679 بیمار وارد شدند. شواهد کافی برای تائید یا رد برخی از درمان‌های کلاسیک سندرم بهجت، از جمله کلشی‌سین، سیکلوفسفامید و استروئیدها برای درگیری چشم، آزاپروپازون و کلشی‌سین برای آرتریت و آسیکلوویر، کلشی‌سین و اینترفرون موضعی برای آفت، وجود ندارد. نتایج موجود، تاثیرات محافظتی سیکلوسپورین و آزاتیوپرین را برای درگیری چشمی و بنزاتین-پنی‌سیلین را برای آرتریت تائید می‌کنند.

ما نتیجه می‌گیریم که می‌بایست کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده، کنترل‌شده با دارونما و دوسو کور بیشتری برای مقایسه سیکلوسپورین، آزاتیوپرین و بنزاتین-پنی‌سیلین در مقابل دارونما انجام شوند تا نتایج قابل تعمیم و مشابه باشند.

پیشینه

سندرم بهجت (Behcet's syndrome) یک اختلال چندسیستمی است که با زخم‌های مکرر دهانی و تناسلی و هم‌چنین درگیری چشمی تظاهر می‌کند. درمان سندرم بهجت، علامتی و تجربی است.

اهداف

تعیین تاثیرات مداخلات دارویی موجود در درمان ویژگی‌های بالینی مختلف سندرم بهجت.

روش‌های جست‌وجو

ما در پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه عضلانی‌اسکلتی در کاکرین، پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین، و MEDLINE تا ژانویه سال 1998 به جست‌وجو پرداختیم. جست‌وجوی کامپیوتری با جست‌وجوی دستی در تمام فهرست منابع کارآزمایی‌های واردشده تکمیل شد. با محققان اصلی تماس گرفته شد تا منابع علمی منتشرنشده را بازیابی کنند. همه زبان‌ها وارد شدند.

معیارهای انتخاب

مطالعاتی واجد شرایط بودند که هر چهار معیار زیر را داشتند:
1. کارآزمایی‌ها تصادفی‌سازی و کنترل‌شده، یک‌سو کور (single-blind) یا دوسو کور (double-blind)؛
2. شرکت‌کنندگان، بیماران مبتلا به سندرم بهجت طبق تعریف گروه مطالعه بین‌المللی (International Study Group)، 1990 (گروه مطالعه بین‌المللی 1990) بودند؛
3. مداخلات شامل هرگونه درمان دارویی در مقایسه با دارونما (placebo) یا برخی مداخلات دارویی دیگر برای درمان سندرم بهجت بودند؛
4. معیارهای پیامد شامل فرایندهای التهابی فعال چشمی، آرتریت، تظاهرات پوستی-مخاطی (زخم دهانی، زخم تناسلی، اریتم نودوزوم (erythema nodosum))، تغییرات آزمایشگاهی و عوارض مهم مانند عوارض جانبی و مرگ‌ومیر بودند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

تعداد 32 مرجع بالقوه مرتبط توسط دو داور مستقل (MA؛ AS) براساس معیارهای ورود ارزیابی شدند. ده کارآزمایی با معیارهای ورود مطابقت داشتند و در این مرور وارد شدند. از 10 کارآزمایی واردشده، داده‌ها توسط همان دو نویسنده به‌طور مستقل از هم استخراج شده و بررسی متقابل شدند. کیفیت کارآزمایی‌های واردشده توسط دو نویسنده (MA؛ AS) به‌طور مستقل از هم با استفاده از یک مقیاس معتبر (Jadad 1996) ارزیابی شد.

برای معیارهای دوحالتی (dichotomous)، تاثیر درمان برای هر کارآزمایی با استفاده از مدل اثر ثابت (fixed-effect model) محاسبه شد [Peto model (Petitti 1994)]. تفاوت میانگین وزن‌دهی‌شده، در صورت وجود، براساس نتایج پایان کارآزمایی محاسبه شدند. آنالیز برای هر مداخله متفاوت به‌طور جداگانه انجام شد. از آنجایی که امکان تجمیع کارآزمایی‌ها وجود نداشت، انجام آنالیز حساسیت (sensitivity) براساس نمرات کیفیت یا آنالیز زیرگروه براساس دوزهای دارو امکان‌پذیر نبود. به‌دلیل این عدم مقایسه‌پذیری میان کارآزمایی‌ها و تعداد اندک کارآزمایی‌ها، ما نتوانستیم تست ناهمگونی (heterogeneity) یا نمودار قیفی (funnel plot) را انجام دهیم.

نتایج اصلی

ده کارآزمایی و 679 بیمار وارد شدند. شواهد کافی برای تائید یا رد برخی از درمان‌های کلاسیک سندرم بهجت، از جمله کلشی‌سین، سیکلوفسفامید و استروئیدها برای درگیری چشم، آزاپروپازون و کلشی‌سین برای آرتریت و آسیکلوویر، کلشی‌سین و اینترفرون موضعی برای آفت، وجود ندارد. نتایج موجود، تاثیرات محافظتی سیکلوسپورین و آزاتیوپرین را برای درگیری چشمی و بنزاتین-پنی‌سیلین را برای آرتریت تائید می‌کنند.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

ما نتیجه می‌گیریم که می‌بایست کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده، کنترل‌شده با دارونما و دوسو کور بیشتری برای مقایسه سیکلوسپورین، آزاتیوپرین و بنزاتین-پنی‌سیلین در مقابل دارونما انجام شوند تا نتایج قابل تعمیم و مشابه باشند.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Saenz A, Ausejo M, Shea B, Wells GA, Welch V, Tugwell P. Pharmacotherapy for Behcet's syndrome. Cochrane Database of Systematic Reviews 1998, Issue 2. Art. No.: CD001084. DOI: 10.1002/14651858.CD001084.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید