گال (scabies) یک عفونت انگلی پوست است. این بیماری در سراسر جهان رخ میدهد، اما در مناطقی با بهداشت ضعیف، جمعیت زیاد و مشکلات اجتماعی، بیشتر مشکلساز است و در بسیاری از کشورهای فقیر بومی شده است. شیوع جهانی گال حدود 300 میلیون مورد تخمین زده میشود، اما سطح آلودگی میان کشورها و جوامع متفاوت است. کنه ماده برای تخمگذاری به پوست نفوذ میکند و سپس تخمها از پوست بیرون آمده و تکثیر مییابند. این عفونت میتواند از طریق تماس مستقیم پوست، از جمله تماس جنسی، از فردی به فرد دیگر منتقل شود. گال باعث خارش شدید همراه با بثورات پوستی میشود. برای درمان گال داروهای مختلفی ساخته شده و از داروهای گیاهی و سنتی نیز استفاده میشود. در مرور کارآزماییها تلاش شد تا همه این موارد پوشش داده شوند. نویسندگان، 22 کارآزمایی کوچک را شامل 2676 نفر شناسایی کردند، که 19 کارآزمایی از آنها در کشورهای فقیر انجام شدند. به نظر میرسید پرمترین موثرترین درمان موضعی برای گال بود، و ایورمکتین یک درمان خوراکی موثر باشد. بااینحال، ایورمکتین برای این منظور در بسیاری از کشورها مجوز تجویز ندارد. عوارض جانبی مانند بثورات پوستی، استفراغ و درد شکم گزارش شدند، اما کارآزماییها برای ارزیابی صحیح عوارض جانبی بالقوه جدی اما نادر، بسیار کوچک بودند. هیچ کارآزمایی مربوط به داروهای گیاهی یا سنتی برای ورود شناسایی نشد.
مطالعه چکیده کامل
گال یک عفونت انگلی شدیدا خارشدار پوست است که توسط مایت Sarcoptes scabiei ایجاد میشود. این یک مشکل شایع سلامت عمومی است که شیوع جهانی آن حدود 300 میلیون مورد تخمین زده میشود. عوارض جانبی جدی برای برخی از داروهای مورد استفاده در درمان گال گزارش شده است.
اهداف
ارزیابی داروهای موضعی و سیستمیک برای درمان گال.
روشهای جستوجو
در جون 2010، پایگاه ثبت تخصصی گروه بیماریهای عفونی در کاکرین، CENTRAL ( کتابخانه کاکرین ، 2010، شماره 2)؛ MEDLINE؛ EMBASE؛ LILACS و INDMED را جستوجو کردیم. در آگوست 2010، منابع و منابع علمی خاکستری (grey literature) را برای یافتن کارآزماییهای ثبتشده جستوجو کردیم. ما همچنین فهرست منابع مطالعات بازیابیشده را بررسی کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده در مورد درمانهای دارویی گال.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم کیفیت کارآزماییها را ارزیابی کرده و به استخراج دادهها پرداختند. نتایج بهصورت خطر نسبی (RR) با 95% فواصل اطمینان ارائه شده و دادهها در صورت لزوم ترکیب شدند.
نتایج اصلی
بیست و دو کارآزمایی کوچک شامل 2676 نفر وارد شدند. یک کارآزمایی با کنترل دارونما (placebo)، 18 کارآزمایی با مقایسه دو یا چند درمان دارویی، سه کارآزمایی با مقایسه رژیمهای درمانی، و یک کارآزمایی با مقایسه حاملهای دارویی مختلف انجام شدند.
در یک کارآزمایی کوچک (55 شرکتکننده) در مقایسه با دارونما، تا روز هفتم، موارد شکست درمان کمتری با ایورمکتین (ivermectin) خوراکی رخ داد. به نظر میرسید پرمترین (permethrin) موضعی موثرتر از ایورمکتین خوراکی (140 شرکتکننده، 2 کارآزمایی)، کروتامیتون (crotamiton) موضعی (194 شرکتکننده، 2 کارآزمایی) و لیندان (lindane) موضعی (753 شرکتکننده، 5 کارآزمایی) باشد. همچنین به نظر میرسید پرمترین در کاهش خارش مزمن، نسبت به کروتامیتون (94 شرکتکننده، 1 کارآزمایی) یا لیندان (490 شرکتکننده، 2 کارآزمایی) موثرتر بود. هیچ تفاوتی میان پرمترین (یک پیرتروئید مصنوعی) و یک درمان موضعی طبیعی مبتنی بر پیرترین (40 شرکتکننده، 1 کارآزمایی) و میان پرمترین و بنزیل بنزوات (53 شرکتکننده، 1 کارآزمایی) مشاهده نشد، بااینحال هر دوی این کارآزماییها کوچک بودند.
هیچ تفاوت معنیداری در تعداد شکستهای درمانی میان کروتامیتون و لیندان (100 شرکتکننده، 1 کارآزمایی)، لیندان و گوگرد (68 شرکتکننده، 1 کارآزمایی)، بنزیل بنزوات و گوگرد (158 شرکتکننده، 1 کارآزمایی) و بنزیل بنزوات و پیرترینهای سینرژیک طبیعی (240 شرکتکننده، 1 کارآزمایی) مشاهده نشد؛ همه درمانها موضعی بودند. هیچ کارآزمایی مربوط به مالاتیون شناسایی نشد.
هیچ موردی از عوارض جانبی جدی گزارش نشد. تعدادی از کارآزماییها واکنشهای پوستی را در شرکتکنندگانی که بهصورت تصادفی به درمانهای موضعی اختصاص یافتند، گزارش کردند. گزارشهای گاهبهگاه از سردرد، درد شکم، اسهال، استفراغ و افت فشار خون وجود داشت.
نتیجهگیریهای نویسندگان
به نظر میرسد پرمترین موضعی موثرترین درمان برای گال باشد. به نظر میرسد ایورمکتین یک درمان خوراکی موثر باشد. انجام تحقیقات بیشتری در مورد اثربخشی مالاتیون، بهویژه در مقایسه با پرمترین، و در مورد مدیریت درمانی گال در مراکز مراقبتی و در سطح جامعه مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
