رفتن به محتوای اصلی

فیلترها

شواهد

کتابچه‌های آموزشی و راهنماها

اخبار

پرگولید در مقایسه با بروموکریپتین در مدیریت عوارض ناشی از مصرف لوودوپا در بیماری پارکینسون

در دسترس به زیان‌های

پیشینه

درمان طولانی‌مدت با لوودوپا (levodopa) در بیماری پارکینسون (Parkinson's disease) با ایجاد عوارض حرکتی از جمله حرکات غیرارادی غیرطبیعی و کوتاه شدن پاسخ به هر دوز (پدیده نوسانات ناشی از اتمام اثر دوز تا موعد مصرف دوز بعدی دارو (wearing off phenomenon)) همراه است. تصور می‌شود که آگونیست‌های دوپامین می‌توانند مدت زمان دوره‌های بی‌حرکتی و نیاز به درمان با لوودوپا را کاهش دهند و در عین حال اختلالات حرکتی را حفظ کرده یا بهبود بخشند و فقط عوارض جانبی دوپامینرژیک را به میزان اندکی افزایش دهند.

اهداف

مقایسه اثربخشی و بی‌خطری (safety) درمان کمکی با پرگولید (pergolide) در مقایسه با بروموکریپتین (bromocriptine) در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون، که حین درمان با لوودوپا ایجاد شده و از عوارض مزمن درمان رنج می‌برند.

روش‌های جست‌وجو

جست‌وجوهای الکترونیکی در MEDLINE؛ EMBASE و پایگاه ثبت کارآزمایی‌های کنترل‌شده کاکرین انجام شدند. جست‌وجوی دستی در منابع علمی نورولوژی به‌عنوان بخشی از استراتژی گروه اختلالات حرکتی در کاکرین انجام شد. بررسی فهرست منابع مطالعات شناسایی‌شده و مرورهای دیگر صورت گرفت. تماس با شرکت «الی لیلی اند کمپانی لیمیتد» (Eli Lilly and Company Limited) گرفته شد.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده از مقایسه پرگولید در مقایسه با بروموکریپتین در بیماران دارای تشخیص بالینی بیماری پارکینسون ایدیوپاتیک و عوارض طولانی‌مدت ناشی از درمان با لوودوپا.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

داده‌ها توسط هر نویسنده به‌طور جداگانه جمع‌بندی شده و اختلافات از طریق گفت‌وگو، حل‌وفصل شوند.

نتایج اصلی

سه کارآزمایی کوتاه‌مدت، معیارهای ورود را برای این مرور داشتند. در دو کارآزمایی، پرگولید از نظر نمرات UPDRS و NYPDS در مورد حرکات و نمرات NYPDS ADL نسبت به بروموکریپتین برتر بود. در دو مطالعه، بیماران بیشتری با پرگولید در مقایسه با بروموکریپتین، بهبودی «قابل توجه» یا «در حد متوسط» را در نمره کلی نظر پزشک ثبت کردند. شواهد کافی در مورد نوسانات و دیسکینزی برای نتیجه‌گیری در دسترس نبود. هیچ تفاوت معنی‌داری میان آگونیست‌ها در کاهش دوز لوودوپا، انصراف از ادامه درمان یا عوارض جانبی مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

اگرچه پرگولید در کاهش اختلالات حرکتی و ناتوانی نسبت به بروموکریپتین برتری دارد، نمی‌توان در مورد عوارض حرکتی ناشی از لوودوپا به نتیجه‌گیری قطعی رسید. کاهش دوز لوودوپا، عوارض جانبی و موارد انصراف از درمان برای دو آگونیست مشابه هستند. مزیت اندک پرگولید در اثربخشی، هزینه اضافی آن را در مقایسه با بروموکریپتین در نظر نمی‌گیرد.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Clarke CE, Speller J. Pergolide versus bromocriptine for levodopa-induced complications in Parkinson's disease. Cochrane Database of Systematic Reviews 2001, Issue 4. Art. No.: CD000236. DOI: 10.1002/14651858.CD000236.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید