شواهد، درمان با فنوباربیتال را برای زنانی که پیش‌از 34 هفته زایمان می‌کنند، به منظور کاهش خطر خون‌ریزی مغزی نوزادان، تائید نمی‌کند.
نوزادانی که خیلی زود (پیش‌از 34 هفته) به دنیا می‌آیند، در معرض خطر خون‌ریزی مغزی (خون‌ریزی اطراف بطنی) قرار دارند. این وضعیت می‌تواند علت آسیب مغزی باشد که ممکن است منجر به ناتوانی از جمله فلج مغزی شود. فنوباربیتال ممکن است با تثبیت فشار خون و جریان خون در مغز، از آسیب به مغز پیشگیری کند. عوارض جانبی احتمالی فنوباربیتال برای زنان شامل خواب‌آلودگی، ناراحتی گوارشی و ایجاد بثورات پوستی است.
دو کارآزمایی، شامل 1752 زن، وارد این مرور شدند. کارآزمایی‌هایی با خطر سوگیری (risk of bias) پائین نشان دادند که تجویز فنوباربیتال برای زنان بلافاصله پیش‌از زایمان بسیار نارس، خطر خون‌ریزی را در مغز نوزادان کاهش نمی‌دهد. هیچ تفاوتی در رشدوتکامل کودک در پیگیری 18 تا 24 ماهگی یا هفت سالگی مشاهده نشد.
احتمال آرام‌بخشی مادر در زنانی که فنوباربیتال دریافت کردند، بیشتر بود. استفاده از کورتیکواستروئیدهای دوران بارداری، که به‌عنوان کاهش‌دهنده میزان خون‌ریزی اطراف بطنی شناخته می‌شوند، بین کارآزماییها متفاوت بود و ممکن است بر یافته‌ها تاثیر گذاشته باشد.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
نوزادان نارس در معرض خطر خون‌ریزی اطراف بطن (periventricular haemorrhage; PVH) قرار دارند. فنوباربیتال (phenobarbital) ممکن است از آسیب ایسکمیک پیشگیری کند یا نوسانات فشار خون و جریان خون مغزی را کاهش دهد.
اهداف
ارزیابی مزایا و خطرات تجویز فنوباربیتال برای زنان در معرض خطر زایمان بسیار زودرس قریب‌الوقوع، با هدف اصلی پیشگیری از بروز PVH در نوزاد.
روش‌های جست‌وجو
پایگاه ثبت کارآزمایی‌های گروه بارداری و زایمان در کاکرین (20 دسامبر 2010) را جست‌وجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی‌شده حاوی داده‌های گزارش‌شده از پیامدهای نوزاد و مادر پس‌از مواجهه پیش‌از تولد با فنوباربیتال، که با پیامدهای گروه کنترل با یا بدون دارونما (placebo) مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها
ما، به‌طور مستقل از هم، به ارزیابی واجد شرایط بودن و کیفیت کارآزماییها پرداخته و داده‌ها را استخراج کردیم. کارآزمایی‌های واجد شرایط را در آنالیز اولیه وارد کردیم و آنالیز‌های حساسیت (sensitivity) از پیش تعیین‌شده را برای ارزیابی تاثیر کیفیت کارآزمایی انجام دادیم.
نتایج اصلی
نه کارآزمایی (1752 زن) وارد شدند. آنالیز تمام کارآزمایی‌های واردشده، کاهش قابل‌توجهی را در میزان تمام درجات PVH (خطر نسبی (RR): 0.65؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.50 تا 0.83؛ نه کارآزمایی؛ 1591 زن) و درجات شدید PVH (3 و 4) (RR: 0.41؛ 95% CI؛ 0.20 تا 0.85؛ هشت کارآزمایی؛ 1527 زن) در نوزادانی نشان داد که مادرانشان فنوباربیتال پیش‌از تولد دریافت کرده بودند. این نتایج تحت تاثیر کارآزمایی‌هایی با کیفیت پائین قرار گرفتند که به‌دلیل میزان بالاتر PVH شدید، وزن بیش‌ازحدی را در آنالیز به خود اختصاص دادند. وقتی فقط دو کارآزمایی با کیفیت بالاتر انتخاب شدند، این تاثیرات مفید برای همه درجات PVH (RR: 0.90؛ 95% CI؛ 0.75 تا 1.08؛ دو کارآزمایی؛ 945 زن) و درجات شدید PVH (RR: 1.05؛ 95% CI؛ 0.60 تا 1.83؛ دو کارآزمایی؛ 945 زن) دیده نشدند.
هیچ تفاوتی در بروز ناهنجاری‌هایی در رشدوتکامل سیستم عصبی در پیگیری کودکان در سن 18 تا 24 ماهگی یا هفت سالگی، میان کودکان متولدشده از مادرانی که در دوران بارداری فنوباربیتال مصرف کردند و کودکانی که در معرض این دارو قرار نداشتند، مشاهده نشد.
احتمال آرام‌بخشی مادر در زنان درمان‌شده با فنوباربیتال بیشتر بود (RR: 2.06؛ 95% CI؛ 1.79 تا 2.37؛ یک کارآزمایی؛ 576 زن).
نتیجه‌گیری‌های نویسندگان
شواهد موجود در این مرور، استفاده از فنوباربیتال پیشگیرانه را در مادر به‌منظور پیشگیری از بروز PVH در نوزادان نارس یا محافظت از آنها در برابر ناتوانی عصبی در دوران کودکی تائید نمی‌کند. مصرف فنوباربیتال ممکن است منجر به آرام‌بخشی مادر شود. اگر کارآزمایی‌های بعدی انجام شوند، باید وضعیت رشدوتکامل سیستم عصبی را در دوره بررسی اندازه‌گیری کنند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
