مصرف سولفات منیزیم به پیشگیری از وقوع تشنج ناشی از اکلامپسی در زنان باردار مبتلا به پرهاکلامپسی («توکسمی (toxaemia)») کمک میکند.
برخی از زنان در دوران بارداری فشار خون بالا همراه با پروتئین در ادرار دارند (پرهاکلامپسی یا «توکسمی»). بیشتر زنانی که پرهاکلامپسی دارند، بدون مشکل زایمان میکنند. بااینحال، پرهاکلامپسی شدید میتواند مشکلاتی را مانند سکته مغزی، نارسایی کلیه، نارسایی کبد و لخته شدن خون ایجاد کند. تعداد کمی از زنان دچار تشنج (اکلامپسی) میشوند. این مشکلات میتوانند منجر به تولد نوزاد خیلی کوچک یا خیلی زود شود. اگر زن دچار اکلامپسی باشد، هم او و هم نوزادش در معرض خطر بالای مرگومیر قرار دارند. این وضعیت در کشورهایی با سطح درآمد پائین و متوسط بسیار شایع است.
این مرور از 15 مطالعه نشان داد که سولفات منیزیم تعداد زنان مبتلا به اکلامپسی را کاهش میدهد، اما سطح سلامت نوزادان را بهبود نمیبخشد. سولفات منیزیم برای مادر عوارض جانبی داشت، که بیشتر شامل گُرگرفتگی بود. پیگیری وضعیت زنان و کودکان اطمینان میدهد که هیچ عارضه جانبی بعدا وجود نخواهد داشت.
مطالعه چکیده کامل
اکلامپسی، وقوع تشنج (غش) همراه با پرهاکلامپسی، نادر است اما بهطور بالقوه تهدید کننده زندگی میشود. سولفات منیزیم داروی انتخابی برای درمان اکلامپسی است. این مرور، کاربرد آن را برای پیشگیری از وقوع اکلامپسی ارزیابی میکند.
اهداف
ارزیابی تاثیرات تجویز سولفات منیزیم و دیگر داروهای ضدتشنج برای پیشگیری از وقوع اکلامپسی.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (4 جون 2010) و پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین ( کتابخانه کاکرین ، 2010، شماره 3) را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازیشده که داروهای ضدتشنج را با دارونما (placebo) یا مصرف نکردن داروی ضدتشنج، یا مقایسه داروهای مختلف، را برای مدیریت بالینی پرهاکلامپسی مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کرده و به استخراج دادهها پرداختند.
نتایج اصلی
ما 15 کارآزمایی را وارد کردیم. شش مطالعه (11,444 زن) سولفات منیزیم را با دارونما یا مصرف نکردن داروی ضدتشنج مقایسه کردند: سولفات منیزیم خطر وقوع اکلامپسی را بیشاز نصف کاهش داد (خطر نسبی (RR): 0.41؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.29 تا 0.58؛ تعداد افراد مورد نیاز جهت درمان تا رسیدن به یک پیامد مفید بیشتر (number needed to treat for an additional beneficial outcome; NNTB): 100؛ 95% CI؛ 50 تا 100)، با کاهش غیرمعنیدار در مرگ مادر (RR: 0.54؛ 95% CI؛ 0.26 تا 1.10) اما هیچ تفاوت بارزی در عوارض جدی مادر وجود نداشت (RR: 1.08؛ 95% CI؛ 0.89 تا 1.32). این دارو خطر جدا شدن زودرس جفت (RR: 0.64؛ 95% CI؛ 0.50 تا 0.83؛ NNTB: 100؛ 95% CI؛ 50 تا 1000) را کاهش داده و میزان زایمان سزارین را افزایش داد (RR: 1.05؛ 95% CI؛ 1.01 تا 1.10). هیچ تفاوت بارزی در مردهزایی یا مرگ نوزاد وجود نداشت (RR: 1.04؛ 95% CI؛ 0.93 تا 1.15). عوارض جانبی، عمدتا گرگرفتگی، با سولفات منیزیم شایعتر بود (24% در مقایسه با 5%؛ RR: 5.26؛ 95% CI؛ 4.59 تا 6.03؛ تعداد افراد مورد نیاز برای درمان تا وقوع یک پیامد مضر بیشتر (NNTH): 6؛ 95% CI؛ 5 تا 6).
پیگیری توسط یک کارآزمایی که سولفات منیزیم را با دارونما مقایسه کرد، گزارش شد: برای 3375 زن، هیچ تفاوت بارزی در مرگومیر (RR: 1.79؛ 95% CI؛ 0.71 تا 4.53) یا عوارض بالقوه مرتبط با پرهاکلامپسی (RR: 0.84؛ 95% CI؛ 0.55 تا 1.26) (میانه (median) دوره پیگیری: 26 ماه) وجود نداشت؛ برای 3283 کودک که در رحم در معرض سولفات منیزیم قرار گرفتند، هیچ تفاوت بارزی در مرگومیر (RR: 1.02؛ 95% CI؛ 0.57 تا 1.84) یا ناتوانی حسیعصبی (RR: 0.77؛ 95% CI؛ 0.38 تا 1.58) در سن 18 ماهگی دیده نشد.
سولفات منیزیم در مقایسه با فنیتوئین (سه کارآزمایی، 2291 زن؛ RR: 0.08؛ 95% CI؛ 0.01 تا 0.60) و نیمودیپین (یک کارآزمایی، 1650 زن؛ RR: 0.33؛ 95% CI؛ 0.14 تا 0.77)، میزان وقوع اکلامپسی را کاهش داد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
سولفات منیزیم خطر وقوع اکلامپسی را بیشاز نصف کاهش میدهد و احتمالا مرگ مادر را کم میکند. مداخله مذکور هیچ تاثیر مشخصی بر پیامد پساز ترخیص از بیمارستان ندارد. یکچهارم زنان عوارض جانبی ناشی از مصرف سولفات منیزیم را گزارش میکنند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
