تکنیک‌های تصویربرداری برای رد تشخیص آمبولی ریه در دوران بارداری

آمبولی ریه (pulmonary embolism) یک لخته خونی است که جریان خون را به بخشی از ریه‌ها مسدود می‌کند. زنان باردار در معرض خطر بالای آمبولی ریه قرار دارند و علت اصلی مرگ‌ومیر در دوران بارداری است. زنان در معرض خطر با داروهای رقیق کننده خون درمان می‌شوند. مهم است که هیچ بیماری از دست نرود و از درمان بی‌مورد در زنان بدون بیماری پیشگیری شود. این بیماری را می‌توان از طریق تکنیک‌های مختلف اسکن تشخیص داد. در مورد عملکرد این تست‌ها در دوران بارداری اطلاعات کمی در دست است، که ممکن است متفاوت از عملکرد آنها در بارداری باشد. ما این مرور را انجام دادیم تا دقت تست‌های تصویربرداری زیر را برای تشخیص آمبولی ریه در دوران بارداری تعیین کنیم: آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری ریوی (computed tomography pulmonary angiography)، سینتی‏گرافی ریه (lung scintigraphy) و آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی (magnetic resonance angiography).

11 مطالعه (موجود تا جولای 2015) را پیدا کردیم که نتایج 695 آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری ریوی، نتایج 665 سینتی‏گرافی ریوی و هیچ موردی را از آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی توصیف کرده‌اند. مطالعات در مورد سینتی‏گرافی ریوی تکنیک‌های مختلفی داشتند. به طور کلی، این مطالعات کیفیت پائین داشتند؛ بنابراین، نمی‌توانیم نتایج را با هم مقایسه کنیم تا تخمین دقیقی از دقت آنها را به دست آوریم. مطالعات شناسایی شده از نظر بالینی بیماران را پیگیری کردند تا تایید عدم وجود آمبولی ریوی که در اسکن اولیه نشان داده شده، مسجل شود، ازاین‌رو می‌توان از اطلاعات فقط برای نتیجه‌گیری در مورد توانایی این تست‌های تصویربرداری برای رد تشخیص آمبولی ریوی، نه بر توانایی آنها در ایجاد تشخیص، استفاده کرد.

هر دو تست آنژیوگرافی توموگرافی کامپیوتری ریوی و سینتی‏گرافی ریوی برای رد تشخیص آمبولی ریوی در دوران بارداری مناسب است. تقریبا هیچ موردی از دست نرفته بود، به خصوص زمانی که تست تصویربرداری عدم بیماری را بدون شک و تردید نشان داده بود. با این حال، این نتیجه باید با توجه به کیفیت پائین و تفاوت بین مطالعات شناسایی شده تفسیر شود. حدود 5% از اسکن‌ها نامشخص بود، اما این میزان در یک مطالعه 36% بود. حدود 3% از همه زنان که در این مطالعه بودند، آمبولی ریه داشتند. ما نمی‌دانیم که کدام تست بهتر است، زیرا تست‌ها به‌طور مستقیم در همان بیماران مقایسه نمی‌شود و جنبه‌های دیگر نیز علاوه بر دقت تست باید مورد توجه قرار گیرند. محدودیت‌های عمده این مرور عبارتند از استفاده از پیگیری بالینی درون مطالعات برای تایید عدم وجود بیماری، نتایج غیر-قابل تشخیص و عدم توانایی مطالعات برای ارائه اطلاعات در مورد دقت این تست‌ها در ایجاد و نه رد تشخیص. پژوهش‌های با کیفیت بالا برای بررسی استفاده از آنژیوگرافی ریوی، سینتی‏گرافی ریوی و آنژیوگرافی ریوی مغناطیسی در گروه‌های مشابه انجام می‌شود.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

هر دو CTPA و سینتی‏گرافی ریه به نظر می‌رسد برای رد تشخیص آمبولی ریوی در دوران بارداری مناسب است. با این حال، کیفیت شواهد مستلزم پذیرش محتاطانه این نتیجه‌گیری است. محدودیت‌های مهم شامل استانداردهای مرجع ضعیف، فرضیه‌های لازم در تجزیه‌و‌تحلیل نتایج تست حاصل غیر-قابل اعتماد و عدم توانایی ذاتی مطالعات وارد شده برای شناسایی مثبت کاذب بوده است. مشخص نیست که کدام تست دارای بالاترین دقت است. نیاز به مقایسه مستقیم بین روش‌های تشخیصی، از جمله MR، در مطالعات تشخیصی تصادفی‌سازی شده آینده‌نگر وجود دارد.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

آمبولی ریه (pulmonary embolism) یکی از علل اصلی مرگ‌ومیر ناشی از بارداری است. تشخیص دقیق در بیماران باردار برای پیشگیری از آمبولی ریوی درمان نشده و هم‌چنین درمان آنتی‌کوآگولانت غیر-ضروری و اقدامات پیشگیرانه در آینده ضروری است. تکنیک‌های تصویربرداری کاربردی ممکن است به‌طور متفاوتی در این بیماران جوان‌تر با کوموربیدیتی کم‌تر و تغییر فیزیولوژی انجام شود، که عمدتا از مطالعات تشخیصی حذف شده‌اند.

اهداف: 

تعیین دقت تشخیصی توموگرافی کامپیوتری آنژیوگرافی ریه (computed tomography pulmonary angiography; CTPA)، سینتی‏گرافی ریه (lung scintigraphy) و آنژیوگرافی رزونانس مغناطیسی (magnetic resonance angiography; MRA) برای تشخیص آمبولی ریه در دوران بارداری.

روش‌های جست‌وجو: 

ما MEDLINE و Embase را تا جولای 2015 جست‌وجو کردیم. از مطالعات وارد شده به عنوان بذر در جست‌وجوی استنادها و از دکمه «پیدا کردن مشابه» استفاده کردیم و فهرست منابع را جست‌وجو کردیم. به کارشناسان در این زمینه نزدیک شدیم تا به ما در شناسایی مطالعات غیر-ایندکس شده کمک کنند.

معیارهای انتخاب: 

مجموعه‌های متوالی از بیماران باردار مشکوک به آمبولی ریه را وارد کردیم که تحت یکی از تست شاخص (آنژیوگرافی ریوی توموگرافی کامپیوتری (CT)، سینتی‏گرافی ریه، MRA) و پیگیری بالینی یا آنژیوگرافی ریه به عنوان یک تست مرجع تست شدند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

دو نویسنده مرور استخراج داده‌ها و ارزیابی کیفیت را انجام دادند. با محققان مطالعات بالقوه واجد شرایط تماس گرفتیم تا اطلاعات ازدست‌رفته را دریافت کنیم. در تجزیه‌و‌تحلیل اولیه، نتایج تست شاخص نامنسجم را به عنوان یک تست مرجع منفی و درمان آمبولی ریه پس از یک تست نامنسجم شاخص به عنوان یک تست مرجع مثبت مورد بررسی قرار دادیم.

نتایج اصلی: 

11 مطالعه (چهار CTPA؛ پنج سینتی‏گرافی ریه؛ هر دو) را با مجموع نتایج 695 CTPA و 665 سینتی‏گرافی ریه وارد کردیم. سینتی‏گرافی ریه با روش‌های مختلفی انجام شدند. هیچ مطالعه MRA با معیارهای ورود ما همخوانی نداشت.

در مجموع، خطر سوگیری (bias) و نگرانی در مورد قابلیت کاربرد در تمام مطالعات، به واسطه سوال مرور، بالا بودند، زیرا در روش‌های مطالعه ناهمگونی وجود داشت. متاآنالیز انجام ندادیم. تمام مطالعات از پیگیری بالینی به عنوان یک استاندارد مرجع استفاده کردند، اما نه به روشی که امکان شناسایی قابل اعتماد را از مثبت کاذب فراهم کند. حساسیت و ارزش اخباری منفی تنها معیار معتبر برای دقت تست بود.

میانه ارزش اخباری منفی برای CTPA برابر با 100% (محدوده 96% تا 100%) بود. میانه حساسیت برابر با 83% (محدوده 0% تا 100%) بود.

میانه ارزش اخباری منفی برای سینتی‏گرافی ریه برابر با 100% (محدوده 99% تا 100%) بود. میانه حساسیت برابر با 100% (محدوده 0% تا 100%) بود.

میانه فراوانی نتایج غیر-قاطع برابر با 5.9% (محدوده 0.9% تا 36%) برای CTPA و 4.0% (محدوده 0% تا 23%) برای سینتی‏گرافی ریه بود. میانه کلی شیوع آمبولی ریوی 3.3% (محدوده 0.0% تا 8.7%) گزارش شد.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری