نقش تالیدومید در مدیریت سندرم کاهش وزن (کاشکسی) در سرطان پیشرفته

این مرور با هدف ارزیابی این که تالیدومید یک درمان تاثیرگذار در سندرم کاهش وزن (تحت عنوان کاشکسی (cachexia)) در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته محسوب می‌شود یا خیر، انجام شد. با این حال، شواهد کافی برای یک تصمیم‌گیری آگاهانه در مورد استفاده از تالیدومید در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته دچار سندرم کاهش وزن وجود نداشت. این بدان معنی است که تالیدومید به عنوان درمانی برای این سندرم تائید نشده باقی می‌ماند و استفاده از آن نیاز به بررسی بیشتری دارد. به علاوه، این مرور تاکید کرد که ممکن است عوارض جانبی نامطلوبی از تالیدومید هنگام استفاده در این سندرم وجود داشته باشد، که باید با دقت بررسی شود تا از مناسب بودن آن در این گروه از بیماران اطمینان یابیم.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

نویسندگان مرور نمی‌توانند منابع علمی قبلی را در مورد استفاده از تالیدومید در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته که کاشکسی دارند، تایید یا رد کنند و شواهد کافی برای توصیه آن در عملکرد بالینی وجود ندارد. به علاوه، انجام RCTهای بزرگ و خوب انجام شده، برای آزمودن تالیدومید، به هر دو صورت منفرد و در ترکیب با دیگر روش‌های درمانی، مورد نیاز است تا در صورت وجود، برای این گروه جمعیتی، مزیت واقعی آن مشخص شود. علاوه بر این، یک مطالعه (از سه مطالعه مورد بررسی) نشان داد که تالیدومید تحمل‌پذیری ضعیفی داشته و با توجه به ضعف در این گروه جمعیتی، تجویز آن نیاز به بررسی بیشتری دارد.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

این یک به‌روزرسانی از مرور اصلی کاکرین است که در 18 اپریل 2012 منتشر شد. کاشکسی (cachexia) ناشی از سرطان، یک سندرم چند‌-وجهی است که با از دست رفتن و کاهش وزن، کاهش اشتها، تغییرات متابولیک، خستگی و کاهش وضعیت عملکردی بیمار مشخص می‌شود. تعداد قابل‌توجهی از بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته، پیش از مرگ‌ دچار کاشکسی می‌شوند. هیچ درمان بهینه مشخصی برای کاشکسی ناشی از سرطان وجود ندارد. در حالی که مکانیسم دقیق عملکرد تالیدومید (thalidomide) مشخص نیست، ثابت شده که این دارو دارای خواص تعدیل‌کنندگی سیستم ایمنی و ضد-التهابی است، که تصور می‌شود به روند کاهش وزن مرتبط با کاشکسی کمک می‌کند. مطالعات مقدماتی روی تالیدومید، نتایج دلگرم‌کننده‌ای را نشان داده‌اند.

اهداف: 

این مرور با هدف (1) ارزیابی اثربخشی تالیدومید، و (2) شناسایی و ارزیابی عوارض جانبی ناشی از تالیدومید در کاشکسی ناشی از سرطان انجام شد.

روش‌های جست‌وجو: 

برای این به‌روزرسانی، در CENTRAL؛ MEDLINE؛ Embase؛ Web of Science و CINAHL (از ---------) به جست‌وجو پرداختیم. فهرست منابع مقالات مرور شده، پایگاه ثبت کارآزمایی‌ها، اسناد مربوط به کنفرانس و تولید‌کنندگان تالیدومید نیز جست‌وجو شدند.

معیارهای انتخاب: 

این مرور شامل کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده (randomised controlled trials; RCTs) و غیر-RCT بود. شرکت‌کنندگان، بزرگسالان مبتلا به سرطان پیشرفته یا غیر‌-قابل درمان و با کاهش وزن یا مبتلا به یک تشخیص بالینی کاشکسی بودند که برای آنان تالیدومید تجویز شد.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

کلیه عناوین و خلاصه‌مقاله‌های بازیابی شده در جست‌وجوی الکترونیکی، در بانک اطلاعاتی مدیریت مرجع بارگیری شدند. موارد تکراری حذف شده و استنادهای باقی‌مانده توسط دو نویسنده مرور خوانده شده و واجد شرایط بودن آنها بررسی شدند. مطالعاتی که برای ورود واجد شرایط نبودند، دلایل مستند روشنی برای کنار گذاشته شدن از مطالعه داشتند. داده‌ها توسط دو نویسنده به‌طور جداگانه از همه مطالعات واجد شرایط استخراج شدند. در حالی که انجام یک متاآنالیز برای این مرور برنامه‌ریزی شد، به دلیل تعداد اندک مطالعات واردشده و ناهمگونی زیاد بین آنها، این امر امکان‌پذیر نبود. بنابراین یک سنتز روایت‌گونه (narrative) از یافته‌ها ارائه می‌شود.

نتایج اصلی: 

جست‌وجو در منابع علمی، کمبود کارآزمایی‌های بزرگ و خوب انجام شده را در این زمینه مشخص کرد. این مانع، توانایی نویسندگان مطالعه را در تصمیم‌گیری آگاهانه پیرامون تجویز تالیدومید در مدیریت کاشکسی ناشی از سرطان مختل کرد. در حال حاضر، شواهد کافی برای رد یا حمایت از استفاده از تالیدومید در مدیریت کاشکسی در بیماران مبتلا به سرطان پیشرفته وجود ندارد.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری