آیا محصولات دارویی هومئوپاتی خوراکی در پیشگیری و درمان عفونت‌های حاد دستگاه تنفسی در کودکان موثر و ایمن هستند؟

سوال مطالعه مروری

ما بررسی کردیم که داروهای هومئوپاتی خوراکی در مقایسه با یک درمان غیر-فعال (دارونما (placebo)) یا سایر داروهاT در پیشگیری و درمان عفونت‌های حاد دستگاه تنفسی (acute respiratory tract infection; ARTIs) در کودکان موثر و ایمن هستند یا خیر.

پیشینه

اکثر عفونت‌های تنفسی بدون درمان برطرف می‌شوند، اما گاهی نشانه‌های آن‌ها پس از برطرف شدن عفونت اولیه همچنان ادامه می‌یابند. بنابراین هدف درمان، تسکین نشانه‌ها است. عفونت‌های تنفسی، به ویژه سرماخوردگی و آنفلوآنزا، معمولا توسط ویروس‌ها ایجاد می‌شوند، اما برخی از عفونت‌های ریه و گوش ناشی از باکتری هستند. ممکن است تشخیص عفونت‌های ویروسی و باکتریایی از هم دشوار باشد، و آن‌ها ممکن است همزمان وجود داشته باشند. آنتی‌بیوتیک‌ها، حتی اگر در برابر ویروس‌ها موثر نباشند، اغلب برای عفونت‌های تنفسی تجویز می‌شوند.

کودکان به‌طور متوسط سالانه بین سه تا شش بار مبتلا به عفونت دستگاه تنفسی می‌شوند. اگرچه اکثر آن‌ها خفیف و قابل درمان هستند، گاهی اوقات به درمان بیمارستانی نیاز دارند، و به ندرت منجر به مرگ‌ومیر بیماران می‌شوند.

هومئوپاتی (homeopathy) ممکن است عفونت‌های تنفسی را با عوارض جانبی اندکی درمان کند، اما اثربخشی و ایمنی آن به خوبی مورد بررسی قرار نگرفته است.

ما شواهد به ‌دست آمده را از کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل ‌شده (مطالعاتی که در آن‌ها افراد به‌صورت تصادفی به گروه درمانی اختصاص داده می‌شوند)، که بهترین راه برای ارزیابی ایمنی و اثربخشی درمان‌های دارویی است، بررسی کردیم.

تاریخ جست‌وجو

شواهد ما تا 27 نوامبر 2017 به‌روز است.

ویژگی‌های مطالعه

هشت مطالعه را شامل 1562 کودک انتخاب کردیم که به مقایسه درمان هومئوپاتی خوراکی با دارونما یا درمان استاندارد در پیشگیری یا درمان عفونت‌های تنفسی در کودکان پرداختند. تمام مطالعات، عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی (از بینی تا نای (تراشه)) را مورد بررسی قرار دادند، اما یک مطالعه گزارش عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی و تحتانی (از نای تا ریه‌ها و پلورا (غشای پوشاننده ریه‌ها)) را ترکیب کرد، بنابراین تعداد کودکان مبتلا به عفونت‌های فوقانی یا تحتانی مشخص نیست.

منابع مالی مطالعه

سه مطالعه از تولید کنندگان هومئوپاتی حمایت مالی دریافت کردند؛ یک مطالعه دریافت حمایت مالی را از یک سازمان غیر-دولتی گزارش کرد؛ دو مطالعه حمایت دولتی دریافت کردند؛ یک مطالعه با یک دانشگاه همکاری کرد؛ و یک مطالعه منبع حمایت مالی خود را گزارش نکرد.

نتایج اصلی

مطالعات طیف وسیعی را از مداخلات مربوط به بیماری‌ها و جمعیت‌های مختلف با استفاده از معیارهای مختلف پیامد مورد بررسی قرار دادند، بنابراین فقط تعداد اندکی برای تجزیه‌و‌تحلیل ترکیب شدند. همه مطالعات با کیفیت متوسط (خطر پائین سوگیری (bias)) اثرات سودمند اندک یا عدم تاثیر داروهای هومئوپاتی را نشان دادند، چه توسط یک هومئوپات آموزش‌ دیده ارائه شده بود یا یک درمان استاندارد و غیر-فردی تجاری موجود، تجویز شد. در جایی که نتایج می‌توانستند ترکیب شوند، احتمالا تفاوتی اندک یا عدم تفاوت در سودمندی درمان بر درمان کوتاه‌مدت یا طولانی‌مدت، یا در پیشگیری از ARTI وجود داشت.

دو مطالعه با کیفیت پائین (خطر نامشخص یا بالای سوگیری) منفعت کمی را از داروهای هومئوپاتی برای تعداد محدودی از پیامدها نشان دادند. یک مطالعه کاهش شدت بیماری را در گروه هومئوپاتی در برخی از نقاط زمانی نشان داد. مطالعه دیگری کاهش تعداد عفونت‌های تنفسی را در سال‌های بعدی در گروه‌های درمان نشان داد، اگر چه بیش از یک-چهارم از شرکت‌کنندگان در این نتایج در نظر گرفته نشدند. هیچ تفاوتی بین گروه‌های هومئوپاتی و دارونما از نظر زمان کاری از دست رفته والدین، استفاده از آنتی‌بیوتیک، یا عوارض جانبی وجود نداشت. در نتیجه، شواهد قانع کننده‌ای وجود ندارد که نشان دهد محصولات دارویی هومئوپاتی در درمان ARTI در کودکان موثر هستند. ما در مورد ایمنی این داروها مطمئن نیستیم زیرا داده‌های مربوط به عوارض به‌طور ضعیفی گزارش شدند.

کیفیت شواهد

کیفیت شواهد بسیاری از پیامدها را در سطح متوسط یا پائین ارزیابی کردیم. سه پیامد، شواهدی را با کیفیت بسیار پائین ارائه کردند زیرا جمعیت و نتایج میان مطالعات بسیار متفاوت بودند؛ محدودیت‌های قابل توجهی در طراحی و گزارش‌دهی مطالعه وجود داشت؛ و حجم نمونه‌ها کوچک بودند.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان: 

ترکیب دو مطالعه پیشگیرانه و دو مطالعه درمانی هیچ منفعتی را از محصولات دارویی هومئوپاتی در مقایسه با دارونما برای عود ARTI یا نرخ درمان در کودکان نشان نداد. ما هیچ شواهدی را برای حمایت از اثربخشی داروهای هومئوپاتی برای ARTIها در کودکان نیافتیم. عوارض جانبی به‌طور ضعیفی گزارش شدند، بنابراین نمی‌توان در مورد ایمنی آنها نتیجه‌گیری کرد.

خلاصه کامل را بخوانید...
پیشینه: 

عفونت‌های حاد دستگاه تنفسی (acute respiratory tract infection; ARTI) شایع هستند و ممکن است منجر به عوارضی شوند. اکثر کودکان، سالانه بین سه تا شش اپیزود دچار ARTI می‌شوند. اگرچه این عفونت‌ها خود-محدود شونده هستند، نشانه‌های آن می‌تواند ناراحت‌ کننده باشد. بسیاری از درمان‌ها برای کنترل نشانه‌ها و کاهش طول مدت بیماری استفاده می‌شوند. آن‌ها اغلب منافع کمتری دارند و ممکن است منجر به عوارض جانبی شوند. شواهد قطعی مربوط به اثربخشی، نشان دادند که محصولات دارویی هومئوپاتی خوراکی می‌توانند در درمان ARTIها برای کودکان نقشی داشته باشند.

اهداف: 

ارزیابی اثربخشی و ایمنی محصولات دارویی هومئوپاتی خوراکی در مقایسه با دارونما (placebo) یا درمان مرسوم در پیشگیری و درمان عفونت‌های حاد دستگاه تنفسی در کودکان.

روش‌های جست‌وجو: 

ما CENTRAL (شماره 11، 2017) را جست‌وجو کردیم که شامل گروه عفونت‌های حاد تنفسی در کاکرین، MEDLINE (1946 تا 27 نوامبر 2017)، Embase (2010 تا 27 نوامبر 2017)، CINAHL (1981 تا 27 نوامبر 2017)، AMED (1985 تا دسامبر 2014)، CAMbase (در 29 مارچ 2018 جست‌وجو شد)، کتابخانه هومئوپاتی بریتانیا (British Homeopathic Library) (در 26 جون 2013 جست‌وجو شد - دیگر جست‌وجو نشد) بود. هم‌چنین پایگاه ثبت کارآزمایی‌های ClinicalTrials.gov و WHO ICTRP (29 مارچ 2018) را جست‌وجو، منابع را کنترل، و برای شناسایی مطالعات بیشتر با نویسندگان مطالعه تماس گرفتیم.

معیارهای انتخاب: 

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل شده (randomised controlled trials; RCTs) دوسو-کور یا RCT‌های خوشه‌ای دوسو-کور که به مقایسه محصولات دارویی هومئوپاتی خوراکی با دارونمای مشابه یا درمان‌های مرسوم انتخاب شده توسط خود بیمار برای پیشگیری یا درمان ARTI در کودکان 0 تا 16 سال پرداختند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها: 

از روش‌های استاندارد روش‌شناسی مورد انتظار کاکرین استفاده کردیم.

نتایج اصلی: 

هشت RCT را با 1562 کودک دریافت‌ کننده محصولات دارویی هومئوپاتی خوراکی یا یک درمان کنترل (دارونما یا درمان مرسوم) برای عفونت‌های دستگاه تنفسی فوقانی (upper respiratory tract infections; URTI) وارد کردیم. چهار مطالعه درمانی اثر درمان را بر دوره نقاهت از URTI، و چهار مطالعه اثر درمان را بر پیشگیری ازURTIها یک تا سه ماه پس از درمان بررسی کرده، و برای بقیه سال پیگیری شدند. دو مطالعه درمانی و دو مطالعه پیشگیرانه شامل درمان فردی هومئوپاتی برای کودکان بودند. مطالعات دیگر از درمان‌های از پیش تعیین‌ شده، و غیر-فردی شده استفاده کردند. تمام مطالعات شامل محصولات دارویی هومئوپاتی بسیار رقیق شده بودند.

چندین محدودیت را در مطالعات وارد شده، به‌ ویژه ناهمگونی در روش‌شناسی و نرخ بالای خروج بیماران از مطالعه، شکست در انجام آنالیز قصد درمان (intention-to-treat)، گزارش‌دهی انتخابی، و انحرافات آشکار از پروتکل، یافتیم. سه مطالعه را در معرض خطر بالای سوگیری (bias) در حداقل یک دامنه ارزیابی کردیم، و بسیاری از آن‌ها در بیشتر حوزه‌ها در معرض خطر نامشخص سوگیری قرار داشتند. سه مطالعه از تولید کنندگان هومئوپاتی حمایت مالی دریافت کردند؛ یک مطالعه دریافت حمایت را از یک سازمان غیر-دولتی گزارش کرد؛ دو مطالعه حمایت دولتی دریافت کردند؛ یک مطالعه با یک دانشگاه همکاری کرد؛ یک مطالعه منبع حمایت مالی خود را گزارش نکرد.

وجود تناقض‌های روش‌شناسی و ناهمگونی بالینی و آماری قابل توجه، از انجام یک متاآنالیز کمّی (quantitative) قوی جلوگیری کرد. فقط چهار پیامد در بیش از یک مطالعه شایع بود و توانستند برای تجزیه‌و‌تحلیل ترکیب شوند. نسبت‌های شانس (OR) به‌طور کلی کوچک و دارای فواصل اطمینان (CI) گسترده بودند، و مطالعات انجام شده اثرات متضادی را شناسایی کردند، بنابراین اطمینان اندکی برای اثبات اثربخشی مداخله وجود داشت. تمام مطالعاتی که در معرض خطر پائین سوگیری ارزیابی شدند هیچ منفعتی را از محصولات دارویی هومئوپاتی خوراکی نشان ندادند؛ کارآزمایی‌هایی که در معرض خطر نامشخص و بالای سوگیری قرار داشتند اثرات سودمندی را گزارش نکردند.

شواهدی را با کیفیت پائین یافتیم که محصولات دارویی هومئوپاتی غیر-فردی شده تأثیر پیشگیرانه اندکی بر ARTI دارند (OR: 1.14؛ 95% CI؛ 0.83 تا 1.57). شواهدی با کیفیت پائین از دو مطالعه پیشگیرانه فردی شده به دست آمد که هومئوپاتی تأثیر کمی بر نیاز به استفاده از آنتی‌بیوتیک دارد (369 = N) (OR: 0.79؛ 95% CI؛ 0.35 تا 1.76). ما هم‌چنین عوارض جانبی، نرخ بستری شدن در بیمارستان و طول مدت بستری در بیمارستان، روزهای مرخصی از مدرسه (یا کار برای والدین)، و کیفیت زندگی را ارزیابی کردیم، اما نتوانستیم داده‌های مربوط به هر یک از این پیامدهای ثانویه را ترکیب کنیم.

از دو مطالعه فردی ترکیب شده درمانی (N = 155) برای تعیین اثر هومئوپاتی بر نرخ درمان کوتاه‌مدت (OR: 1.31؛ 95% CI؛ 0.09 تا 19.54؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین) و نرخ درمان طولانی‌مدت (OR: 0.99؛ 95% CI؛ 0.10 تا 9.67؛ شواهد با کیفیت بسیار پائین)، شواهد کافی به دست نیامد. عوارض جانبی متناقض گزارش شده بودند؛ با این حال، عوارض جدی گزارش نشدند. یک مطالعه افزایش بروز عوارض جانبی غیر-شدید را در گروه درمان نشان داد.

یادداشت‌های ترجمه: 

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

Tools
Information
اشتراک گذاری