Świadczenia uzupełniające w celu poprawy długoterminowych następstw pobytu na oddziale intensywnej terapii

Jaki jest cel tego przeglądu?

Obecnie coraz więcej pacjentów przeżywa po pobycie na oddziale intensywnej opieki medycznej (OIOM), jednak są oni narażeni na ryzyko fizycznych i psychologicznych konsekwencji, które mogą wpływać na jakość ich życia. Świadczenia uzupełniające są relatywnie nowym kierunkiem w opiece zdrowotnej. Obejmują one konsultacje z pracownikami służby zdrowia i mają na celu identyfikację oraz rozwiązanie problemów po pobycie w OIOM bardziej skutecznie niż standardowa opieka (która nie zapewnia takich usług). Celem tego przeglądu Cochrane było uzyskanie wiedzy, czy świadczenia uzupełniające u osób po pobycie na OIOM są skuteczne. Zebraliśmy i przeanalizowaliśmy istotne badania, aby odpowiedzieć na to pytanie i znaleźliśmy pięć badań.

Kluczowe informacje

Ogólnie, znaleźliśmy kilka badań, a w każdym korzystano z innego protokołu usług uzupełniających, dlatego też nasza pewność była ograniczona, czy świadczenia te u pacjentów po pobycie na OIOM są skuteczne. Nie znaleźliśmy danych naukowych potwierdzających, że świadczenia uzupełniające po pobycie pacjentów na OIOM wpływają na poprawę jakości życia związaną ze zdrowiem, lęk i depresję, zespół stresu pourazowego (PTSD) lub funkcjonowanie w zakresie sfery fizycznej bądź umysłowej. Nie znaleźliśmy danych na to, że usługi uzupełniające zmniejszają liczbę zgonów wśród pacjentów lub liczbę osób powracających do pracy po 12 miesiącach od wypisu z OIOM.

Podczas naszych poszukiwań literatury, znaleźliśmy pięć nadal trwających badań. Nie zostały one włączone do tego przeglądu, ale objęcie ich w przyszłych aktualizacjach może zwiększyć pewność oszacowania danych naukowych oraz pewność w określeniu, czy świadczenia uzupełniające u pacjentów po pobycie na OIOM są skuteczne.

Co badano w ramach przeglądu?

Badaliśmy niektóre fizyczne i psychologiczne konsekwencje, które mogą występować u pacjentów po pobycie w OIOM i wpływać na jakość ich życia, na przykład lęk oraz depresję albo zespół stresu pourazowego. Analizowaliśmy, w zakresie których konsekwencji stwierdzono poprawę w wyniku wdrożenia usług uzupełniających.

Jakie są główne wyniki tego przeglądu?

Znaleźliśmy cztery randomizowane badania kliniczne z łączną liczbą 1297 uczestników oraz jedno badanie bez randomizacji obejmujące 410 osób. Badania były przeprowadzone w Danii, Niemczech, Szwecji, Wielkiej Brytanii i USA. U uczestników stwierdzono szereg schorzeń podczas pobytu na OIOM, które różniły się między sobą ciężkością stanu. Jedno badanie objęło tylko pacjentów z przebytą sepsą (zakażenie ogólnoustrojowe; przyp.tłum.).

Włączyliśmy badania porównujące świadczenia uzupełniające po pobycie na OIOM ze standardową opieką medyczną (która nie zapewnia takich usług). Świadczenia uzupełniające były prowadzone przez pielęgniarki w czterech badaniach oraz przez zespół multidyscyplinarny (pielęgniarki, lekarze, fizjoterapeuci) w piątym badaniu. Konsultacje były przeprowadzone bezpośrednio z pacjentem w domu lub szpitalu, przez telefon lub na oba sposoby. Uczestnicy mieli zapewnioną więcej niż jedną konsultację, a w dwóch badaniach nawet osiem sesji. Chociaż protokół konsultacji w ramach świadczeń uzupełniających był inny w każdym badaniu, zaobserwowaliśmy, że w każdym przypadku obejmował indywidualną ocenę potrzeb uczestnika i w razie potrzeby skierowanie go do specjalisty.

Ustaliliśmy, że świadczenia uzupełniające mogą mieć niewielki lub żaden wpływ na jakość życia pacjentów związaną ze zdrowiem w ciągu 12 miesięcy od ich pobytu na OIOM (1 badanie; 286 uczestników, niska pewność oszacowania danych naukowych) i prawdopodobnie niewielki lub żaden wpływ na liczbę zgonów po 12 miesiącach (5 badań; 1707 uczestników; średnia pewność oszacowania danych). Usługi uzupełniające mogą mieć niewielki lub żaden wpływ na zespół stresu pourazowego (3 badania; 703 uczestników, niska pewność oszacowania danych naukowych).

Nie mamy pewności odnośnie danych naukowych, czy wdrożenie świadczeń uzupełniających wpływa na zmniejszenie depresji i lęku (3 badania; 843 uczestników), funkcjonowanie w sferze fizycznej (4 badania; 1297 uczestników), funkcje poznawcze (4 badania; 1297 uczestników) lub zdolność powrotu do pracy bądź edukacji (1 badanie; 386 uczestników); oceniliśmy je jako dane naukowe o niskiej pewności oszacowania. W żadnym badaniu nie analizowano działań niepożądanych.

Mieliśmy nadzieję znaleźć różnice pomiędzy poszczególnymi typami usług uzupełniających i pacjentami z rozpoznanym lub nie delirium, aby mieć więcej informacji, do stwierdzenia które z określonych rodzajów świadczeń są lepsze lub bardziej użyteczne dla osób z różnymi schorzeniami. Jednak znaleźliśmy niedostateczne badania, aby przyjrzeć się tym różnicom.

Na ile aktualny jest ten przegląd?

Szukaliśmy badań, które zostały opublikowane do listopada 2017 roku.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie Karolina Kosowska Redakcja: Małgorzata Kołcz

Tools
Information
Share/Save