Terapia oparta na symulowanej obecności u osób z otępieniem

Pytanie badawcze

Czy terapia oparta na symulowanej obecności (SPT - simulated presence therapy) może być pomocna w leczeniu problemów behawioralnych oraz poprawić jakość życia osób z demencją?

Wprowadzenie

Otępienie jest chorobą występującą najczęściej wśród osób starszych, w której dochodzi do pogorszenia zdolności pamięciowych i innych funkcji mózgu, a pacjenci stają się stopniowo zależni od innych. Wiele osób z demencją, zwłaszcza w późniejszych etapach choroby, ma oznaki niepokoju lub zachowuje się w sposób trudny do opanowania dla opiekunów. Niezwykle istotne jest znalezienie odpowiednich sposobów leczenia bez konieczności podawania leków. Terapia symulowanej obecności (SPT) jest rodzajem leczenia, który był stosowany głównie w domach opieki. Terapia ta obejmuje odtwarzanie zindywidualizowanego nagrania wideo lub nagrania dźwiękowego członków rodziny chorego z demencją, wtedy gdy jest on w stanie niepokoju lub pobudzenia.

Charakterystyka badań

Poszukiwaliśmy badań, w których porównywano SPT ze zwykłą opieką lub innym leczeniem. W najbardziej optymalnej sytuacji były to badania, w których pacjenci z otępieniem byli losowo przydzielani do jednej lub innej terapii, ale włączyliśmy również takie, w których przydzielanie do odpowiednich grup leczenia nie było wyłącznie przypadkowe.

Znaleźliśmy trzy badania spełniające nasze kryteria włączenia. W domach opieki mieszkali wszyscy uczestnicy z włączonych badań (144 osoby). Większość stanowiły kobiety z ciężką demencją, a średni wiek wynosił 80 lat. Sposób prowadzenia interwencji SPT był inny w każdym badaniu. We wszystkich analizowano więcej niż jedną metodę porównawczą, a te różniły się między badaniami. W badaniach próbowano zmierzyć wpływ interwencji na zachowanie pacjenta, jednak stosowano różne sposoby oceny.

Główne wyniki

Ponieważ badania znacznie różniły się od siebie, nie byliśmy w stanie łącznie analizować wyników. W każdym badaniu były różne metody oceny wpływu SPT na problemy behawioralne, a wyniki różniły się w zależności od stosowanej metody pomiaru.

Żadne z badań nie oceniało jakości życia, wpływu SPT na codzienne czynności lub opiekunów oraz ryzyko wycofania się uczestników z badania.

Jakość danych naukowych

Badania były małe i we wszystkich stwierdzono nieprawidłowości związane z metodologią, co mogło przyczynić się do błędnych wyników. Dlatego też oceniliśmy ogólną jakość danych naukowych bardzo nisko, co oznacza, że nie możemy być w pełni pewni otrzymanych wyników.

Wnioski

Nie przeprowadzono badań wysokiej jakości, aby móc ocenić, czy SPT wspiera osoby z otępieniem, które są w stanie niepokoju lub pobudzenia.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Joanna Zając Redakcja: Magdalena Koperny, Małgorzata Kołcz

Tools
Information
Share/Save