Trening mobilności w celu zwiększenia mobilności i funkcjonowania u osób starszych z zespołem kruchości

Wprowadzenie

Zespół kruchości (ang. frailty) występuje powszechnie u osób starszych. Jest to stan zwiększonej podatności na wystąpienie upadku, trudności w poruszaniu się (np. chodzeniu) i funkcjonowaniu, przyjęcie do szpitala i zgon. Szacuje się, że schorzenie to dotyka 21% populacji w wieku powyżej 65 lat mieszkającej w społeczności lokalnej. Trening mobilności polega na kontrolowanych ruchach ciała w celu wykonania określonych zadań. Przykładowy trening obejmuje ćwiczenie wstawania i siadania, chodzenia po ścieżce spacerowej lub wchodzenia i schodzenia po schodach. Można go stosować, gdy dane osoby mają trudności z wykonywaniem tych zadań.

Charakterystyka badań

Niniejszy przegląd Cochrane jest aktualny do czerwca 2021 roku i obejmuje 12 badań, w których uczestniczyło łącznie 1317 osób. Badania przeprowadzono w 9 krajach. Wiek uczestników wynosił śr. 82 lata; 73% stanowiły kobiety. W 6 badaniach zgłoszono finansowanie przez instytucje rządowe i badawcze, a w 1 badaniu finansowanie przez komercyjną organizację rzeczniczą.

Kluczowe wyniki

– Mobilność poprawiła się o 8% (poprawa od 4% do 13%) po zakończeniu okresu treningowego (12 badań, 1151 uczestników). Osoby, które nie wykonywały treningu mobilności uzyskały 4,69 punktu (na 12 w skali Short Physical Performance Battery; im większy wynik tym lepsza mobilność). Osoby wykonujące trening mobilności uzyskały 5,69 punktu.

– Funkcjonowanie poprawiło się o 9% (poprawa od 3% do 14%) po zakończeniu okresu treningowego (9 badań, 916 uczestników). Osoby, które nie wykonywały treningu mobilności uzyskały 86,1 punktu (na 100 w skali Barthel; im większy wynik tym lepsze funkcjonowanie). Osoby wykonujące trening mobilności uzyskały 94,68 punktu.

– Częstość występowania niepożądanych lub szkodliwych skutków treningu zmniejszyła się o 19% (zmniejszenie od 9% do 26%) (2 badania, 225 uczestników). Gdyby obserwować 1000 osób przez 1 rok, 771 osób niewykonujących treningu mobilności doświadczyłoby niepożądanych lub szkodliwych skutków, natomiast w grupie osób wykonujących trening mobilności doświadczyłoby ich 562 osoby.

– Częstość przyjęć do placówek opiekuńczych zmniejszyła się o 4% (zakres od –12% do 8%) (1 badanie, 241 uczestników). Gdyby obserwować 1000 osób przez 1 rok, 248 osób niewykonujących treningu mobilności zostałoby przyjętych do placówki opiekuńczej, natomiast w grupie osób wykonujących ten trening do placówki opiekuńczej zostałoby przyjętych 208 osób.

– Częstość upadków zwiększyła się o 1% (zakres od –7% do 12%) (2 badania, 425 uczestników). Gdyby 1000 osób obserwować przez 1 rok, 573 osoby niewykonujące treningu mobilności upadłyby, natomiast wśród osób poddanych temu treningowi upadłyby 584 osoby.

– Odsetek zgonów zwiększył się o 1% (zakres od –2% do 6%) (6 badań, 747 uczestników). Gdyby 1000 osób obserwować przez 1 rok, zmarłoby 51 osób niewykonujących treningu mobilności i 59 osób poddanych temu treningowi.

Wiarygodność danych naukowych

U osób z zespołem kruchości dane naukowe o wysokiej wiarygodności wskazują, że trening mobilności poprawia mobilność. Umiarkowanie wiarygodne dane naukowe wskazują, że trening mobilności prawdopodobnie poprawia funkcjonowanie. Trening mobilności może spowodować niewielką lub żadną różnicę pod względem liczby przyjęć do placówek opiekuńczych (niska wiarygodność danych), liczby osób, które doznają upadku (niska wiarygodność danych) oraz liczby zgonów (umiarkowana wiarygodność danych). Niepożądane lub szkodliwe skutki treningu nie zostały dobrze opisane, a tam, gdzie je zgłoszono, ogólna wiarygodność danych była bardzo niska.

Uwagi do tłumaczenia: 

Tłumaczenie: Klaudia Jaros Redakcja: Karolina Moćko

Tools
Information