نوزادانی که پساز پارگی زودهنگام پردههای جنینی پیشاز زایمان (PPROM) بین هفتههای 16 و 26 بارداری متولد میشوند، مستعد رشد نکردن ریهها هستند. وقتی غشاهای حاوی مایع اطراف نوزاد (مایع آمنیوتیک) پاره شوند، کمبود این مایع میتواند رخ دهد، وضعیتی که الیگوهیدرآمنیوس (oligohydramnios) نامیده میشود. تصور میشود که الیگوهیدرآمنیوس در رشد طبیعی ریه اختلال ایجاد میکند، بهطوریکه باعث تاخیر در آن شده و در نتیجه وضعیتی به نام هیپوپلازی ریوی (pulmonary hypoplasia) ایجاد میشود.
هیپوپلازی ریوی میتواند بهصورت مشکلات شدید تنفسی یا مشکلات تنفسی خفیفتر و حتی گذرا بروز کند. این وضعیت با خونریزی در ریه همراه بوده و میتواند به دلیل زخم شدن بافت ریه، منجر به مشکلات تنفسی مزمن نیز شود. همچنین ممکن است عوارض عصبی، ناهنجاریهای جنینی و سپسیس نوزادی همراه با الیگوهیدرآمنیوس وجود داشته باشند.
جایگزینی مایع از طریق عبور سوزن از دیواره شکم در حفره رحم و ورود آن به داخل کیسهای از مایع آمنیوتیک (آمنیواینفیوژن از طریق شکم (transabdominal amnioinfusion)) تحت هدایت سونوگرافی، برای بهبود پیامد بارداری پیشنهاد شده است. بیشتر تجربیات بالینی نشان میدهند که آمنیواینفیوژن برای مادر و نوزاد بیخطر است، بااینحال، ما هیچ کارآزمایی تصادفیسازیشدهای را در مورد آمنیواینفیوژن از طریق شکم پساز PPROM پیشاز هفته 26 برای گنجاندن در این مرور شناسایی نکردیم. در حال حاضر، هیچ شواهدی برای ارزیابی استفاده از آمنیواینفیوژن از طریق شکم در زنان مبتلا به الیگوهیدرآمنیوس پساز پارگی غشاهای جنینی پیشاز هفته 26 برای بهبود پیامدهای زایمان وجود ندارد.
مطالعه چکیده کامل
پارگی زودهنگام پردههای جنینی پیشاز زایمان (preterm prelabour rupture of membranes; PPROM) پیشاز هفته 26 میتواند رشد ریه را به تاخیر اندازد و در نتیجه الیگوهیدرآمنیوس، باعث هیپوپلازی ریوی شود. بازگرداندن حجم مایع آمنیوتیک از طریق آمنیواینفیوژن از طریق شکم (transabdominal amnioinfusion) ممکن است از رشد غیرطبیعی ریه پیشگیری کند و تاثیر محافظتی در برابر عوارض عصبی، ناهنجاریهای جنینی و سپسیس نوزادی داشته باشد.
اهداف
ارزیابی اثربخشی آمنیواینفیوژن از طریق شکم در بهبود پیامد پریناتال در زنان مبتلا به الیگوهیدرآمنیوس ثانویه به پارگی غشاهای جنینی پیشاز هفته 26.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین را جستوجو کردیم (30 اپریل 2013).
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که آمنیواینفیوژن از طریق شکم را با انجام ندادن آمنیواینفیوژن از طریق شکم مقایسه کردند. کارآزماییهای خوشهای (cluster) یا شبه-تصادفیسازیشده واجد شرایط ورود به مطالعه نبودند. در مواردی که فقط چکیده مقالات موجود بود، تلاش کردیم متن کامل مقالات را به دست آوریم.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور، کارآزماییها را برای ورود ارزیابی کردند. هیچ کارآزمایی واجد شرایطی شناسایی نشد.
نتایج اصلی
هیچ مطالعهای وارد نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در حال حاضر هیچ شواهدی برای ارزیابی استفاده از آمنیواینفیوژن از طریق شکم در زنان مبتلا به الیگوهیدرآمنیوس ثانویه به پارگی غشاهای جنینی پیشاز هفته 26 برای بهبود پیامد پریناتال وجود ندارد. برای بررسی تاثیرات این مداخله، انجام تحقیقات بیشتری مورد نیاز است. دو کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده در حال انجام هستند اما دادههای نهایی هنوز منتشر نشدهاند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
