رفتن به محتوای اصلی

تاثیر افزودن کورتیکواستروئیدهای استنشاقی به تیوتروپیوم و بتا ₂ -آگونیست‌های طولانی‌اثر در مدیریت بالینی بیماری مزمن انسدادی ریه

در دسترس به زیان‌های

بیماری مزمن انسدادی ریه (chronic obstructive pulmonary disease; COPD) یک بیماری ریوی است که شامل وضعیت‌هایی مثل برونشیت مزمن (chronic bronchitis) و آمفیزم (emphysema) می‌شود. COPD با انسداد یا تنگ شدن مجاری هوایی مشخص می‌شود. نشانه‌های این بیماری عبارتند از تنگی نفس و سرفه مزمن. COPD یک بیماری برگشت‌ناپذیر است که معمولا توسط محرک‌های راه هوایی، مانند سیگار کشیدن یا استنشاق گرد و غبار، ایجاد می‌شود.

تیوتروپیوم (tiotropium) و بتا 2 -آگونیست‌های طولانی‌اثر، دو نوع از داروهای استنشاقی هستند که به گشاد شدن راه‌های هوایی (برونکودیلاتورها) برای حداکثر 12 تا 24 ساعت کمک می‌کنند. این برونکودیلاتورها عموما برای مدیریت بالینی نشانه‌های پایدار COPD استفاده می‌شوند. آن‌ها می‌توانند به‌صورت ترکیبی یا به‌تنهایی تجویز شوند. به بیماران مبتلا به COPD شدید که از بدترشدن مداوم نشانه‌ها رنج می‌برند، توصیه می‌شود کورتیکواستروئیدهای استنشاقی ضدالتهاب را به درمان برونکودیلاتور خود اضافه کنند. بااین‌حال، مزایا و خطرات افزودن کورتیکواستروئید استنشاقی به تیوتروپیوم و بتا 2 -آگونیست‌های طولانی‌اثر برای درمان COPD مشخص نیست.

این مرور یک مطالعه را، شامل 293 بیمار، یافت که اثربخشی و عوارض جانبی طولانی‌مدت درمان ترکیبی کورتیکواستروئید استنشاقی و تیوتروپیوم و یک بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر را مقایسه ‌کرد. در این مطالعه، تعداد بیماران کافی نبودند تا بتوانیم در مورد اینکه ترکیب کورتیکواستروئید استنشاقی با تیوتروپیوم و بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر، بهتر از استفاده تنها از تیوتروپیوم و بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر است یا بدتر، نتیجه‌گیری قطعی داشته باشیم. برای درک بهتر تاثیر درمان با کورتیکواستروئید استنشاقی، تیوتروپیوم و یک بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر، مطالعات طولانی‌مدت بیشتری باید انجام شوند.

پیشینه

برونکودیلاتورهای طولانی‌اثر شامل بتا 2 -آگونیست‌های طولانی‌اثر و داروی آنتی‌کولینرژیک تیوتروپیوم (tiotropium) اغلب به‌تنهایی یا به‌صورت ترکیبی برای مدیریت بالینی نشانه‌های پایدار بیماری مزمن انسدادی ریه استفاده می‌شوند. به بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه شدید که علامت‌دار بوده و از تشدید مکرر بیماری رنج می‌برند، توصیه می‌شود کورتیکواستروئیدهای استنشاقی را به درمان برونکودیلاتور خود اضافه کنند. بااین‌حال، مزایا و خطرات افزودن کورتیکواستروئید استنشاقی به تیوتروپیوم و بتا 2 -آگونیست‌های طولانی‌اثر برای درمان بیماری مزمن انسدادی ریه مشخص نیست.

اهداف

ارزیابی تاثیرات نسبی افزودن کورتیکواستروئیدهای استنشاقی به درمان با تیوتروپیوم و بتا 2 -آگونیست‌های طولانی‌اثر در بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه.

روش‌های جست‌وجو

پایگاه ثبت تخصصی کارآزمایی‌های گروه راه‌های هوایی در کاکرین (فوریه 2011) و فهرست منابع مقالات را جست‌وجو کردیم.

معیارهای انتخاب

ما کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده گروه موازی (parallel group) را وارد کردیم که به مدت سه ماه یا بیشتر طول کشیدند و درمان ترکیبی کورتیکواستروئید استنشاقی و بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر را علاوه‌بر تیوتروپیوم استنشاقی در برابر تیوتروپیوم و بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر در بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه (chronic obstructive pulmonary disease; COPD) مقایسه کردند.

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

دو نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم به ارزیابی کارآزمایی‌ها برای ورود به این مطالعه و سپس استخراج داده‌های مربوط به کیفیت کارآزمایی و نتایج پیامدها پرداختند. برای دستیابی به اطلاعات بیشتر با نویسندگان مطالعات تماس گرفتیم. اطلاعات مربوط به عوارض جانبی را از کارآزمایی‌ها گردآوری کردیم.

نتایج اصلی

یک کارآزمایی (293 بیمار) شناسایی شد که تیوتروپیوم را به‌همراه درمان ترکیبی کورتیکواستروئید استنشاقی و بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر با تیوتروپیوم به‌همراه بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر مقایسه ‌کرد. این مطالعه از کیفیت روش‌شناسی خوبی برخوردار بود، بااین‌حال از نرخ‌های بالای خروج بیماران از مطالعه و نابرابر میان بازوهای درمانی رنج می‌برد. در حال حاضر برای دانستن اینکه افزودن کورتیکواستروئیدهای استنشاقی چه میزان تفاوت را در افرادی ایجاد می‌کند که تیوتروپیوم و یک بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر را برای مدیریت بالینی COPD مصرف می‌کنند، شواهد کافی وجود ندارد.

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

میزان اثربخشی و بی‌خطری نسبی افزودن کورتیکواستروئید استنشاقی به تیوتروپیوم و یک بتا 2 -آگونیست طولانی‌اثر برای بیماران مبتلا به بیماری مزمن انسدادی ریه هم‌چنان نامشخص است و برای پاسخ به این سوال، انجام کارآزمایی‌های بیشتری مورد نیاز است.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Karner C, Cates CJ. The effect of adding inhaled corticosteroids to tiotropium and long-acting beta2-agonists for chronic obstructive pulmonary disease. Cochrane Database of Systematic Reviews 2011, Issue 9. Art. No.: CD009039. DOI: 10.1002/14651858.CD009039.pub2.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید