رفتن به محتوای اصلی

فیلترها

Evidence

Handbooks/Manuals

اخبار

مداخلات برای پیشگیری و مدیریت برفک واژن در زنان مبتلا به HIV

در دسترس به زیان‌های

کاندیدیازیس ولوواژینال (vulvovaginal candidiasis; VVC)/برفک یکی از شایع‌ترین عفونت‌های قارچی است و اغلب در زنان مبتلا به عفونت ویروس نقص ایمنی انسانی (HIV) عود می‌کند. اگرچه این عفونت به‌ندرت منجر به عفونت قارچی سیستمیک یا مرگ‌ومیر می‌شود یا هرگز نمی‌شود، مداخلات برای پیشگیری و درمان آن بخش اساسی حفظ کیفیت زندگی چنین افرادی است. مرور، با هدف ارزیابی چنین مداخلاتی انجام شد.

جنبه درمانی قابل ارزیابی نبود زیرا جست‌وجوی ما هیچ کارآزمایی‌ای را شناسایی نکرد.

این جست‌وجو منجر به یافتن دو مطالعه شد که به جنبه پیشگیرانه این بیماری ‌پرداختند. اولین کارآزمایی نشان داد که مصرف هفتگی فلوکونازول در مقایسه با دارونما (placebo)، به‌طور قابل توجهی در پیشگیری از وقوع اپیزودهای بالینی موثر است. بااین‌حال، این رژیم درمانی منجر به ظهور گونه‌های مقاوم به آزول‌ها شد.

کارآزمایی دوم با سه بازوی مقایسه؛ کلوتریمازول، لاکتوباسیلوس و دارونما، هیچ نتیجه قطعی را در پیشگیری از بروز یک دوره VVC ارائه نداد.

هیچ‌یک از مطالعات واردشده، تاثیرات HAART (درمان ضدرتروویروسی بسیار فعال) یا هر نوع دیگری را از درمان ضدرتروویروسی بر VVC بررسی نکردند و هم‌چنین تفاوت در کیفیت زندگی، دفع ویروس در ترشحات واژن (عفونت‌زایی)، ترجیح بیمار برای روش تجویز یا هزینه را ارزیابی نکردند.


پیشینه

کاندیدیازیس ولوواژینال (vulvovaginal candidiasis; VVC) یکی از شایع‌ترین عفونت‌های قارچی است که به‌طور مکرر در زنان آلوده به HIV عود می‌کند. نشانه‌های VVC شامل خارش، ناراحتی، دیسپارونی و دیزوری هستند. عفونت ولوو به‌صورت بثورات موربیلیفرم (morbiliform) بروز می‌کند که ممکن است تا ران‌ها گسترش یابد. عفونت واژن با ترشحات سفیدرنگ همراه است و پلاک‌هایی روی دیواره‌های اریتماتوس واژن دیده می‌شود.

اگرچه این ضایعات به‌ندرت منجر به عفونت قارچی سیستمیک یا مرگ‌ومیر می‌شوند یا هرگز نمی‌شوند، در صورت عدم درمان، به‌طور قابل توجهی در عوارض مرتبط با عفونت HIV نقش دارند. پیشگیری و درمان این وضعیت بخش مهمی از حفظ کیفیت زندگی این افراد است.

اهداف

- مقایسه اثربخشی داروهای ضدقارچ مختلف که به‌صورت واژینال یا خوراکی برای درمان و پیشگیری از بروز VVC در زنان آلوده به HIV تجویز می‌شوند و ارزیابی خطرات ناشی از مصرف آن‌ها.

روش‌های جست‌وجو

روش‌های جست‌وجو، جامع، تکرارپذیر و مبتنی بر گروه مرور HIV/AIDS در کاکرین بودند. هدف، یافتن تمام کارآزمایی‌های مرتبط، صرف‌نظر از وضعیت انتشار یا زبان آن‌ها بود. بانک‌های اطلاعاتی الکترونیکی: CENTRAL؛ Medline؛ EMBASE؛LILACS و CINAHL برای یافتن کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده از سال 1980 تا 1 اکتبر 2010 جست‌وجو شدند. سایت WHO ICTRP و دیگر وبسایت‌های مرتبط نیز برای یافتن چکیده‌های کنفرانس جست‌وجو شدند.

معیارهای انتخاب

کارآزمایی‌های تصادفی‌سازی و کنترل‌شده (randomised controlled trials; RCTs) مربوط به درمان تسکینی، پیشگیرانه یا درمانی در نظر گرفته شدند. شرکت‌کنندگان، زنان HIV-مثبت بودند که یک یا چند مورد از موارد زیر را دریافت ‌کردند: درمان/پیشگیری برای VVC یا HAART (درمان ضدرتروویروسی بسیار فعال (Highly Active Antiretroviral Therapy)).

گردآوری و تجزیه‌وتحلیل داده‌ها

سه نویسنده مرور به‌طور مستقل از هم کیفیت روش‌شناسی (methodology) کارآزمایی‌ها را ارزیابی کرده و داده‌ها را استخراج کردند. کیفیت شواهد تولیدشده با استفاده از رویکرد درجه‌بندی توصیه، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation; GRADE) درجه‌بندی شد.

نتایج اصلی

جست‌وجوی ما هیچ کارآزمایی‌ای را نیافت که به بررسی درمان VVC در زنان HIV-مثبت پرداخته باشد.

دو کارآزمایی‌ که پیشگیری را بررسی کردند، واجد شرایط ورود به مطالعه بودند. یک کارآزمایی (n = 323) استفاده هفتگی از فلوکونازول را در مقایسه با دارونما (placebo) ترجیح داد (RR: 0.68؛ 95% CI؛ 0.47 تا 0.97).

کارآزمایی دوم با سه بازوی مقایسه؛ کلوتریمازول، لاکتوباسیلوس و دارونما، هیچ نتیجه قطعی را در پیشگیری از بروز یک اپیزود VVC ارائه نداد. کلوتریمازول در برابر دارونما (RR: 0.49؛ 95% CI؛ 0.22 تا 1.09)، کلوتریمازول در برابر لاکتوباسیلوس (RR: 1.11؛ 95% CI؛ 0.45 تا 2.76) و لاکتوباسیلوس در برابر دارونما (RR: 0.54؛ 95% CI؛ 0.26 تا 1.13).

نتیجه‌گیری‌های نویسندگان

کاربردهای عملی

هیچ کارآزمایی‌ای یافت نشد که به درمان VVC در زنان HIV-مثبت پرداخته باشد. فلوکونازول در مقایسه با دارونما، یک مداخله پیشگیرانه موثر بود. بااین‌حال، احتمال ایجاد ارگانیسم‌های مقاوم کاندیدا ممکن است بر قابل انجام بودن اجرا تاثیر بگذارد.

جهت یافته‌ها نشان می‌دهد که کلوتریمازول و لاکتوباسیلوس در مقایسه با دارونما، پیامدهای پیشگیرانه را بهبود بخشیدند.

کاربردهای تحقیقاتی
نیاز به ارزیابی داروها و رژیم‌های دارویی برای درمان و پیشگیری از بروز VVC در زنان HIV-مثبت از طریق کارآزمایی‌های بالینی تصادفی‌سازی‌شده وجود دارد. ایجاد مقاومت به آزول‌ها هم‌چنان تحت مطالعه است و باید کار بیشتری در این زمینه انجام شود تا مشخص شود که پیشگیری روتین برای VVC اصلا مورد نیاز است یا اینکه ART کافی برای پیشگیری از عود VVC کافی خواهد بود. بار ویروسی در ترشحات واژن با یا بدون درمان یا پیشگیری بررسی نشده است، این موضوع با شیوع HIV بسیار مرتبط است.

یادداشت‌های ترجمه

این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.

ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی می‌کند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمه‌های نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.

استناد
Ray A, Ray S, George AThomas, Swaminathan N. Interventions for prevention and treatment of vulvovaginal candidiasis in women with HIV infection. Cochrane Database of Systematic Reviews 2011, Issue 8. Art. No.: CD008739. DOI: 10.1002/14651858.CD008739.pub2.

استفاده ما از cookie‌ها

ما برای کارکردن وب‌گاه از cookie‌های لازم استفاده می‌کنیم. ما همچنین می‌خواهیم cookie‌های تجزیه و تحلیل اختیاری تنظیم کنیم تا به ما در بهبود آن کمک کند. ما cookie‌های اختیاری را تنظیم نمی کنیم، مگر این‌که آنها را فعال کنید. با استفاده از این ابزار یک cookie‌ روی دستگاه شما تنظیم می‌شود تا تنظیمات منتخب شما را به خاطر بسپارد. همیشه می‌توانید با کلیک بر روی پیوند «تنظیمات Cookies» در پایین هر صفحه، تنظیمات cookie‌ خود را تغییر دهید.
برای اطلاعات بیشتر در مورد cookie‌هایی که استفاده می‌کنیم، صفحه cookie‌های ما را ملاحظه کنید.

پذیرش تمامی موارد
پیکربندی کنید