علاوهبر نگرانی در مورد خطرات سقط جنین پساز انجام آمنیوسنتز، زنان نگران درد در طول و پساز انجام پروسیجر نیز هستند. در حال حاضر، رویکردهای مربوط به تسکین درد را میتوان به دو دسته کلی تقسیم کرد - عوامل غیردارویی و عوامل دارویی. تاثیر آنها یا عدم تاثیرشان، معمولا با مقیاس آنالوگ بصری (visual analogue scale; VAS) ارزیابی میشود.
ما پنج مطالعه (شامل مجموعا 805 زن) را شناسایی کردیم که اثربخشی مسکّنها را برای تسکین درد در طول انجام آمنیوسنتز ارزیابی کردند. انواع مسکّنها شامل بیحسکنندههای موضعی (تزریقی (دو مطالعه، 423 زن) یا موضعی (یک مطالعه، 120 زن))؛ استفاده از سوزن زیر نقطه انجماد (14-°C) (یک مطالعه، 62 زن)؛ و مالش پا (یک مطالعه، 200 زن) بودند. ما هیچ مطالعهای را نیافتیم که به بررسی ایجاد بیدردی در طول انجام نمونهبرداری از پرزهای جفتی پرداخته باشد.
هیچ مقایسهای نتوانست تاثیر مثبتی را بر تسکین درد در طول انجام آمنیوسنتز نشان دهد.
بهطور کلی، به زنانی که تحت آمنیوسنتز قرار میگیرند، میتوان اطلاع داد که درد در طول عمل خفیف است و در حال حاضر شواهد کافی برای حمایت از استفاده از بیدردی موضعی، مالش پا یا انجماد سوزن برای کاهش درد در طول انجام این اقدام وجود ندارد.
مطالعه چکیده کامل
زنان بارداری که تحت آمنیوسنتز یا نمونهبرداری از پرزهای جفتی (chorionic villus sampling; CVS) قرار میگیرند، علاوهبر خطرات سقط جنین، نگران درد ناشی از این روشها نیز هستند. در حال حاضر، رویکردهای مربوط به تسکین درد را میتوان به دو دسته کلی تقسیم کرد - عوامل غیردارویی و عوامل دارویی.
اهداف
ارزیابی اینکه روشهای مختلف ایجاد بیدردی تاثیری بر کاهش درد در طول انجام آمنیوسنتز یا نمونهبرداری از پرزهای جفتی (CVS) دارند یا خیر.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (31 آگوست 2011) را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازیشدهای که روشهای مختلف بیدردی را برای انجام آمنیوسنتز یا CVS مقایسه کردند. کارآزماییهایی را با طراحی شبه-تصادفیسازیشده نیز در نظر میگیریم، اما نتایج آنها را جداگانه آنالیز و گزارش میکنیم.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
هر دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم واجد شرایط بودن و کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کرده و استخراج دادهها را انجام دادند.
نتایج اصلی
ما در مجموع پنج مطالعه تصادفیسازیشده (شامل 805 زن) را وارد کردیم که روشهای مختلف بیدردی را برای آمنیوسنتز ارزیابی کردند؛ هیچ مطالعهای در مورد زنانی که تحت CVS قرار گرفتند، وجود نداشت.
یک RCT (203 شرکتکننده) و یک مطالعه شبه-تصادفیسازیشده (220 شرکتکننده) بیدردی موضعی را با عدم بیدردی مقایسه کرده و هیچ تفاوت آماری را در درد ایجادشده براساس مقیاس آنالوگ بصری (VAS) پیدا نکردند (تفاوتهای میانگین (MD): 2.50- و 1.20؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 6.98- تا 1.98 و 2.67- تا 5.07).
یک مطالعه (200 شرکتکننده) مالش سبک پا را در مقابل عدم انجام مداخله در طول آمنیوسنتز مقایسه کرده و هیچ تغییری را در اضطراب ایجادشده (MD: 0.2؛ 95% CI؛ 0.63- تا 1.03) یا نمره درد در VAS (MD: 0.3؛ 95% CI؛ 0.35- تا 0.95) در طول انجام آمنیوسنتز مشاهده نکرد.
مطالعه دیگر با 62 بیمار هیچ مزیتی را در استفاده از سوزن با دمای زیر نقطه انجماد در طول انجام آمنیوسنتز از نظر کاهش نمره درد در VAS (MD؛ 0.8-؛ 95% CI؛ 1.8- تا 0.2) پیدا نکرد. علاوهبر این، هیچ تفاوتی میان درد پیشبینیشده و درد واقعی وجود نداشت (MD: 0.4؛ 95% CI؛ 0.82- تا 1.62) (مقایسه قبل/بعد).
همچنین در مطالعهای با 120 شرکتکننده که کرم ضددرد لیدوکائین-پریلوکائین را با کرم دارونما (placebo) پیشاز انجام آمنیوسنتز مقایسه کردند، هیچ تفاوتی در نمرات درد در VAS وجود نداشت (MD: -0.6؛ 95% CI؛ 1.44- تا 0.24).
نتیجهگیریهای نویسندگان
بهطور کلی، به زنانی که تحت آمنیوسنتز قرار میگیرند، میتوان اطلاع داد که درد در طول پروسیجر، خفیف است و در حال حاضر شواهد کافی برای حمایت از استفاده از بیدردی موضعی، مالش پا یا انجماد سوزن برای کاهش درد در طول پروسیجر وجود ندارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
