رینوسینوزیت مزمن یکی از شایعترین بیماریها در جهان است که همه گروههای سنی را تحت تاثیر قرار میدهد و باعث ناراحتی قابل توجهی میشود. مدیریت خط اول این وضعیت، رویکرد دارویی است که معمولا شامل یک استروئید استنشاقی به همراه ترکیبی از آنتیهیستامینها، آنتیبیوتیکها و/یا استروئیدهای خوراکی است. در صورت شکست یک دوره طولانیمدت درمان طبی، مداخله جراحی ضرورت مییابد. در بزرگسالان، تاثیر جراحی عملکردی آندوسکوپیک سینوس (functional endoscopic sinus surgery; FESS) بهعنوان راهبرد اصلی جراحی در این شرایط، اثبات شده است. اخیرا یک فناوری جدید، تحت عنوان دیلاتاسیون استیوم سینوس با بالون (balloon dilation of sinus ostia) (باز کردن منافذ سینوس با بالون)، مطرح شده است. این روش برای باز کردن مسیرهای درناژ سینوسها از طریق باد کردن یک بالون پُرفشار در دهانه سینوس طراحی شده است. در منابع علمی به دنبال شواهدی بودیم تا اثربخشی دیلاتاسیون استیوم سینوس با بالون را در مقایسه با روشهای جراحی متداول در مدیریت جراحی بیماران مبتلا به رینوسینوزیت مزمن در تمامی گروههای سنی ارزیابی کنیم.
یک کارآزمایی منتشرنشده با معیارهای ورود ما مطابقت داشت. در این مطالعه، 34 بیمار مبتلا به سینوزیت مزمن فرونتال به روش تصادفیسازیشده به دو گروه تقسیم شدند: در یک گروه از دیلاتاسیون با بالون برای باز کردن مسیرهای درناژ سینوسهای فرونتال استفاده شد؛ در گروه دیگر، همین اقدام به روش جراحی آندوسکوپیک متداول سینوس صورت گرفت. برای هر دو گروه، تمام سینوسهای دیگر با استفاده از جراحی عملکردی آندوسکوپیک سینوس به روش متداول درمان شدند. یافتههای حاصل از مطالعات تصویربرداری نشان دادند که دیلاتاسیون با بالون، منجر به بهبودی در رفع سینوزیت فرونتال نشد، بااینحال، این تکنیک با افزایش احتمال باز بودن مجرای سینوس فرونتال در مشاهدات عینی همراه بود. بااینحال، مشخص نیست که این نتیجه از اهمیت آماری برخوردار بود یا خیر. به نظر میرسید نحوه گزارشدهی مطالعه در ارائه معیارهای پیامد دارای سوگیری (bias) باشد. بنابراین، در حال حاضر، نمیتوانیم استفاده از دیلاتاسیون استیوم سینوس با بالون را نسبت به روشهای درمانی جراحی متداول در این شرایط توصیه کنیم.
مطالعه چکیده کامل
دیلاتاسیون استیوم سینوس (sinus ostia) با استفاده از بالون پُرفشار بهعنوان درمانی برای رینوسینوزیت مزمن (chronic rhinosinusitis; CRS) مقاوم به درمان طبی مطرح شده است. بااینحال، اثربخشی این فناوری بهطور سیستماتیک مرور نشده است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی دیلاتاسیون استیوم سینوس با بالون بهعنوان درمانی برای بیماران مبتلا به CRS مقاوم به درمان طبی.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه اختلالات گوش، حلق و بینی در کاکرین، CENTRAL؛ PubMed؛ EMBASE؛ CINAHL؛ Web of Science؛ BIOSIS Previews؛ Cambridge Scientific Abstracts؛ ISRCTN و منابع بیشتر را برای یافتن کارآزماییهای منتشرشده و منتشرنشده جستوجو کردیم. تاریخ آخرین جستوجو، 20 دسامبر 2010 بود.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده روی بیماران در تمامی گروههای سنی که رینوسینوزیت آنها بیشاز 12 هفته طول کشیده و دوره طولانی درمان طبی آنها با شکست مواجه شده است. در این مطالعات، دیلاتاسیون استیوم سینوس با بالون یا یک پروسیجر ترکیبی (دیلاتاسیون با بالون همراه با جراحی عملکردی آندوسکوپیک سینوس (functional endoscopic sinus surgery; FESS)) در مقایسه با جراحی متداول (مانند FESS) یا گروه کنترل لیست انتظار ارزیابی شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم مطالعات را برای ورود به این مرور انتخاب کرده، دادهها را استخراج کرده، و خطر سوگیری (risk of bias) را ارزیابی کردند.
نتایج اصلی
یک مطالعه (34 بیمار) با معیارهای ورود مطابقت داشت، اگرچه هنوز در قالب یک مقاله داوری همتا (peer review) منتشر نشد. این مطالعه، بیمارانی را که به سینوزیت فرونتال مزمن مبتلا بوده و به یک دوره طولانی درمان طبی پاسخ نداده بودند، بهصورت تصادفیسازیشده به دو گروه تقسیم کرد: دیلاتاسیون با بالون در مجرای پیشانی (بهعلاوه FESS متداول برای دیگر سینوسهای درگیر) در مقایسه با FESS متداول (پروسیجرهای Draf نوع 1/2a روی سینوسهای پیشانی). در پیگیری 12 ماه، هیچ تفاوتی با اهمیت آماری در بهبودی رادیولوژیکی سینوسهای فرونتال میان دو گروه مشاهده نشد. درصد باز بودن مجاری فرونتال که بهصورت مستقیم مشاهده شد، در 12 ماه، در گروه دیلاتاسیون با بالون 75% در مقایسه با 63% در گروه فقط FESS بود. نویسندگان اظهار داشتند که این تفاوت اهمیت آماری داشت، اما جزئیات آنالیز ارائه نشدند. در واقع، کل این مطالعه از سوگیری در نحوه گزارش معیارهای پیامد رنج میبرد.
هیچ عارضه عمدهای گزارش نشد. سه بیمار در گروه FESS بهتنهایی در مقایسه با یک بیمار در گروه دیلاتاسیون با بالون، نیاز به جراحی مجدد سینوس فرونتال داشتند، هرچند که ایجاد چسبندگی در گروه دوم شایعتر بود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در حال حاضر هیچ شواهد قانعکنندهای مبنی بر برتری استفاده از دیلاتاسیون استیوم سینوس با بالون از طریق آندوسکوپی در مقایسه با روشهای جراحی متداول در مدیریت بیماری CRS مقاوم به درمان طبی وجود ندارد. با توجه به افزایش روزافزون استفاده از بالون سینوپلاستی، نیاز مبرمی به انجام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده بیشتری وجود دارد تا اثربخشی این روش نسبت به شیوههای درمان جراحی متداول تعیین شود.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
