سندرم گیلنباره (Guillain-Barré syndrome; GBS) یک بیماری عصبی است که عموما با ضعف پیشرونده، تغییر در حسها و در مواردی نهچندان نادر با مشکلات تنفسی تظاهر پیدا میکند. این بیماری میتواند باعث بروز ناتوانی مزمن شود که به درمانهای بازتوانی ارائهشده توسط یک تیم «چندرشتهای (multidisciplinary)» متشکل از رشتههای مختلف درمانی (برای نمونه، پزشکان، پرستاران و درمانگران) که به شیوهای هماهنگ و سازمانیافته فعالیت میکنند، پاسخ میدهد.
این مرور هیچ کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشدهای را نیافت که اثربخشی چنین مراقبتهای چندرشتهای را بررسی کرده باشد. شواهد حاصل از مطالعات تصادفیسازینشده با کیفیت بسیار پائین نشان میدهد که این قبیل مراقبتها ممکن است در کوتاهمدت سبب بهبودی در ناتوانی و کیفیت زندگی شوند.
شکاف موجود در پژوهشهای فعلی نباید بهعنوان مدرکی دال بر ناکارآمدی مراقبتهای چندرشتهای تفسیر شود. انجام پژوهشهای بیشتر پیرامون انواع مطالعات مناسب، نیازهای مراقبان و ابعاد گوناگون مراقبت چندرشتهای در جمعیت مبتلا به سندرم گیلنباره مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
پیشینه
سندرم گیلنباره (Guillain-Barré) یکی از علل اصلی بروز ناتوانیهای مزمن جدید است که تصور میشود با مراقبتهای چندرشتهای (multidisciplinary care) قابل درمان است، اما پایه شواهد درباره اثربخشی آن نامشخص است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی مراقبت چندرشتهای در بزرگسالان مبتلا به سندرم گیلنباره، بهویژه انواع رویکردهایی که موثر هستند (شرایط، شدت مداخله) و پیامدهایی که تحت تاثیر قرار میگیرند.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت تخصصی گروه بیماریهای عصبیعضلانی در کاکرین (20 می 2010)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL؛ کتابخانه کاکرین ، سال 2010، شماره 2)؛ MEDLINE (1966 تا می 2010)؛ EMBASE (1980 تا می 2010)؛ CINAHL (1982 تا می 2010)؛ AMED (1985 تا می 2010)؛ PEDro (1982 تا می 2010) و LILACS (1982 تا می 2010) را جستوجو کردیم. همچنین فهرست منابع (bibliography) مقالات شناساییشده را بررسی کردیم و بهمنظور دستیابی به کارآزماییهای منتشرشده و منتشرنشده، با نویسندگان آنها و متخصصان شناختهشده در این حوزه تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی و کنترلشدهای که مراقبتهای چندرشتهای را در سندرم گیلنباره با خدمات محلی روتین یا سطوح پائینتر مداخله مقایسه کردند، یا مطالعاتی که به مقایسه مراقبتهای چندرشتهای در محیطهای مختلف یا در سطوح متفاوتی از شدت مداخله پرداختند.
مطالعات دارای «طراحیهای دیگر» (مانند مطالعات مشاهدهای) صرفا در بخش بحث (Discussion) مقاله وارد شدند، زیرا این قبیل مطالعات مشارکت محدودی در سنتز بهترین شواهد دارند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
سنتز «بهترین شواهد» را براساس کیفیت روششناسی (methodology) مطالعات انجام دادیم.
نتایج اصلی
هیچ کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده یا کارآزماییهای بالینی کنترلشدهای شناسایی نشد. نتایج سه مطالعه مشاهدهای را در بخش بحث این مرور جمعبندی کردیم.
نتیجهگیریهای نویسندگان
در غیاب کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده یا کارآزماییهای بالینی کنترلشده، «بهترین» شواهد موجود از سه مطالعه مشاهدهای «با کیفیت بسیار پائین» بهدست آمدند. این مطالعات شواهدی را در حمایت از بهبودی در ناتوانی در کوتاهمدت (کمتر از 6 ماه) با بازتوانی چندرشتهای با شدت بالا در بیماران بستری، و نیز بهبود کیفیت زندگی براساس اندازهگیری کاهش محدودیتهای عملکردی (مشارکت) ارائه میدهند. این نتیجهگیریها آزمایشی هستند و شکاف موجود در پژوهشهای فعلی نباید بهعنوان مدرکی دال بر ناکارآمدی مراقبتهای چندرشتهای تفسیر شود. انجام پژوهشهای بیشتری در زمینه طراحیهای مطالعاتی مناسب؛ اندازهگیری پیامد؛ نیازهای مراقب؛ و ارزیابی محیطهای مطلوب، نوع، شدت یا فراوانی و مقرونبهصرفه بودن مراقبتهای چندرشتهای در جمعیت مبتلا به سندرم گیلنباره مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.




