شکستگی استخوانهایی که در مدت زمان معمول بهبود نمییابند (و بنابراین به «جوشخوردگی (union)» نمیرسند) میتوانند منجر به ازدستدادن عملکرد و درد شوند. این مشکل سطح کیفیت زندگی فرد را کاهش داده و ممکن است مانع از بازگشت او به کار شود و هزینههای ناشی از آن را به جامعه تحمیل کند. این مرور تعیین میکند که درمان با میدانهای الکترومغناطیسی (electromagnetic fields) در بهبودی شکستگیهایی که براساس بهترین شواهد موجود جوش نخوردهاند، موثر است یا خیر. این مرور فقط شکستگیهای استخوانهای بلند را بررسی میکند. این استخوانها عبارتند از استخوان بازو، دو استخوان ساعد، استخوان ران و دو استخوان ساق پا.
چهار مطالعه، که شامل 125 شرکتکننده بودند، در این مرور وارد شدند. اکثر شرکتکنندگان دچار شکستگی در استخوان درشتنی (tibia) شده بودند که با سرعت مورد انتظار بهبود نیافته یا اصلا جوش نخوردند. نتایج این مرور نشان میدهند که تحریک میدان الکترومغناطیسی ممکن است در بهبود استخوان مفید باشد. بااینحال، شواهد موجود برای اطمینان از این موضوع به اندازه کافی خوب نبودند و ممکن است در کار بالین فعلی کاربرد نداشته باشند. تحریک میدان الکترومغناطیسی به نظر بیخطر میرسد. دو عارضه گزارششده جزئی بوده و شامل سوزش پوست شدند.
مطالعه چکیده کامل
جوشنخوردگی (non-union) و تاخیر در جوشخوردگی (delayed union) شکستگیها از علل قابل توجه عوارض برای بیماران است. مطالعات آزمایشگاهی نشان دادهاند که میدانهای الکترومغناطیسی (electromagnetic stimulation) میتوانند تشکیل استخوان جدید را تحریک کنند، که نشاندهنده نقش بالقوه تحریک الکترومغناطیسی در درمان شکستگیهایی است که بهبود نیافتهاند.
اهداف
ارزیابی تاثیرات تحریک الکترومغناطیسی برای درمان تاخیر در جوشخوردگی یا جوشنخوردگی شکستگیهای استخوانهای بلند در بزرگسالان.
روشهای جستوجو
در پایگاه ثبت تخصصی گروه ترومای استخوان، مفصل و عضله در کاکرین (می 2010)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (در کتابخانه کاکرین ، شماره 2، 2010)، MEDLINE (1966 تا می 2010) و EMBASE (1980 تا هفته 20، 2010)، پایگاههای ثبت کارآزمایی و فهرست منابع مقالات، جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که تحریک میدان الکترومغناطیسی را برای درمان جوشخوردگی دیرهنگام یا جوشنخوردگی استخوانهای بلند در بزرگسالان ارزیابی کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم مطالعات را انتخاب کرده و استخراج داده و ارزیابی خطر سوگیری (risk of bias) را انجام دادند. تاثیرات درمان با استفاده از خطر نسبی (RR) ارزیابی شدند و، در صورت لزوم، دادهها با استفاده از مدل اثرات تصادفی (random-effects model) تجمیع شدند.
نتایج اصلی
چهار مطالعه شامل 125 شرکتکننده در این مرور وارد شدند. سه مطالعه تاثیرات میدانهای الکترومغناطیسی پالسی و یک مطالعه، میدانهای الکتریکی خازنی کوپلشده (coupled electric fields) را ارزیابی کردند. شرکتکنندگان دچار تاخیر در جوشخوردگی و جوشنخوردگی استخوانهای بلند وارد مطالعه شدند، اما بیشتر دادهها مربوط به جوشنخوردگی استخوان درشتنی (tibia) بود. اگرچه همه مطالعات، کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده با دارونما (placebo) و کورسازیشده بودند، هر مطالعه محدودیتهایی داشت.
معیار اصلی اثربخشی بالینی تحریک میدان الکترومغناطیسی، نسبتی از شرکتکنندگانی بود که شکستگیهایشان در یک نقطه زمانی ثابت جوش خورده بود. اندازه تاثیرگذاری (effect size) کلی تجمیعشده مداخله، کوچک و از نظر آماری معنیدار نبود (خطر نسبی (RR): 1.96؛ 95% فاصله اطمینان: 0.86 تا 4.48؛ 4 کارآزمایی). ناهمگونی بالینی و آماری (statistical heterogeneity) قابل توجهی در این آنالیز تجمیعشده وجود داشت (I 2 = 58%). یک آنالیز حساسیت (sensitivity) که برای تعیین تاثیر نقاط زمانی پیگیری متعدد بر ناهمگونی میان مطالعات انجام شد، نشان داد که اندازه تاثیرگذاری مداخله در 24 هفته (خطر نسبی (RR): 1.61؛ 95% فاصله اطمینان: 0.74 تا 3.54؛ 3 کارآزمایی) با ناهمگونی مشابه (I 2 = 57%)، غیرمعنیدار باقی ماند.
در دو کارآزمایی، هیچ کاهشی در درد مشاهده نشد. هیچ مطالعهای معیارهای پیامد عملکرد بیمار را گزارش نکرد. یک کارآزمایی دو عارضه خفیف ناشی از درمان را گزارش کرد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
اگرچه شواهد موجود نشان میدهد که تحریک میدان الکترومغناطیسی ممکن است در درمان تاخیر در جوشخوردگی و جوشنخوردگی شکستگیهای استخوانهای بلند مفید باشد، این شواهد قطعی نبوده و برای هدایت کار بالین، کافی نیستند. نتیجهگیریهای قطعیتر در مورد تاثیر درمان، در انتظار انجام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده بیشتر و با کیفیت خوب است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
