نواقص استئوکندرال نواحی محدودی از آسیب به پوشش مفصل هستند. این نواقص سطح مفصل (chondral) و همچنین استخوان زیر سطح (osteo) را درگیر میکنند. مچ پا از سه استخوان به نامهای تیبیا (استخوان ساق پا)، فیبولا (استخوان دیگر ساق پا) و تالوس (استخوان مچ پا) تشکیل شده است. این مرور فقط به بررسی نواقص استخوانی-غضروفی در تالوس میپردازد. چنین نواقصی عمدتا پساز ضربه رخ میدهند. آنها نادر هستند اما میتوانند منجر به درد و ناتوانی قابل توجهی شوند.
درمان میتواند به روشهای غیرجراحی یا جراحی صورت گیرد. مداخلات غیرجراحی شامل محدودیت فعالیت، فیزیوتراپی و مکمل مایع سینوویال (مایع روانکننده درون مفصل) هستند. مداخلات جراحی از طریق جراحی سوراخ کلید یا باز با هدف بازسازی یا جایگزینی سطح مفصلی مفصل انجام میشود. این مرور فقط شامل یک کارآزمایی تصادفیسازیشده بسیار کوچک با 15 شرکتکننده بود، که همگی درد مزمن ناشی از نواقص استئوکندرال در استخوان مچ پا داشتند. این کارآزمایی به بررسی تاثیر تزریق هیالورونیک اسید، یک روانکننده، به داخل مفصل، سه هفته پساز ترمیم جراحی پرداخت. بااینحال، فقط گزارش کوتاهی از این کارآزمایی کوچک و احتمالا دارای سوگیری (bias) وجود داشت. هیچ داده عددی برای نتیجهگیری در مورد تاثیرات مداخله به دست نیامد.
در حال حاضر شواهد کافی از کارآزماییهای تصادفیسازیشده برای تعیین اینکه کدام مداخلات درمانی برای نواقص استئوکندرال تالوس در بزرگسالان بهترین اثربخشی را دارند، وجود ندارد.
مطالعه چکیده کامل
نواقص استخوانی-غضروفی (استئوکندرال) تالوس معمولا نتیجه تروما هستند. آنها میتوانند باعث ایجاد درد مزمن و ناتوانی جدی شوند. مداخلات مختلفی، غیرجراحی و جراحی، برای درمان این نواقص استفاده شدهاند.
اهداف
هدف این مرور، تعیین مزایا و خطرات مداخلات مورد استفاده برای درمان نواقص استئوکندرال تالوس در بزرگسالان است.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت تخصصی گروه ترومای استخوان، مفصل و عضله در کاکرین، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین، MEDLINE؛ MEDLINE In-Process؛ EMBAS؛ Current Controlled Trials؛ پلتفرم بینالمللی پایگاه ثبت کارآزماییهای بالینی سازمان جهانی بهداشت و فهرست منابع مقالات را جستوجو کردیم. تاریخ انجام آخرین جستوجو: دسامبر 2009.
معیارهای انتخاب
تمامی کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده یا شبه-تصادفیسازیشده و کنترلشدهای واجد شرایط ورود به مطالعه بودند که به ارزیابی مداخلات درمانی نواقص استئوکندرال تالوس در بزرگسالان پرداختند. پیامدهای اولیه ما شامل درد، عملکرد مچ پا، شکست درمان (نشانههای برطرفنشده یا نیاز به جراحی مجدد) و کیفیت زندگی مرتبط با سلامت بودند. اولویت با معیارهای معتبر پیامد و گزارششده توسط بیمار بود.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم کارآزماییها را برای ورود ارزیابی کردند، و برای کارآزماییهای واردشده، خطر سوگیری (risk of bias) را ارزیابی کرده و دادهها را استخراج کردند.
نتایج اصلی
یک کارآزمایی کوچک با 15 شرکتکننده و شش ماه پیگیری وارد مطالعه شد. این کارآزمایی فقط بهصورت چکیده کنفرانس منتشر شد، که اطلاعات کافی را برای قضاوت در مورد روشهای انجام کارآزمایی ارائه نداد و هیچ نتیجه عددی نداشت. این کارآزمایی گزارش داد که یک سری از سه تزریق داخل مفصلی هیالورونان (hyaluronan) که سه هفته پساز آرتروسکوپی میکروفراکچر آغاز شد، درد را بهبود نبخشید، اما ممکن است یکی از جنبههای تحرک را بهتر کرده باشد. هیچ دادهای برای بررسی این ادعا در دسترس نبود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد کافی از کارآزماییهای تصادفیسازیشده برای تعیین اینکه کدام مداخلات درمانی برای نواقص استئوکندرال تالوس در بزرگسالان بهتر هستند، وجود ندارد. برای هدایت تصمیمات درمانی غیرجراحی و جراحی برای این آسیبها، انجام کارآزماییهای تصادفیسازیشده و با کیفیت بالا نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
