زنان باردار نسبت به زنان غیرباردار، بیشتر مستعد تشکیل لخته خونی در وریدهای خود (ترومبوز وریدی) هستند. وقتی این لختههای خونی در وریدهای عمقی پا ایجاد میشوند، ممکن است شکسته شده و قطعات آن (آمبولی) به سمت ریهها حرکت کنند و در آنجا جریان خون به ریهها را مسدود کنند (آمبولی ریوی). این امر میتواند عواقب جدی داشته باشد. آنتیکوآگولانتها برای درمان لختههای خونی تجویز میشوند و برای زنان بارداری که مستعد لخته شدن خون هستند، استفاده میشوند. این داروها، خون را رقیق میکنند تا خطر بروز ترومبوز بیشتر و خطر آمبولی ریوی را کاهش دهند. یک عارضه مهم درمان، خونریزی است. در دوران بارداری، هپارین شایعترین آنتیکوآگولانت مورد استفاده است، شامل هپارین تجزیهنشده (unfractionated heparin; UFH) قدیمیتر یا هپارین با وزن مولکولی پائین (low molecular weight heparin; LMWH) جدیدتر. هیچکدام از این موارد از جفت عبور نمیکنند و نشان داده شده که هر دو در دوران بارداری بیخطر هستند، درحالیکه نگرانیهایی در رابطه با اینکه وارفارین (warfarin) ممکن است بر جنین تاثیر بگذارد، وجود دارد. نشان داده شده که LMWH خارج از دوران بارداری موثرتر از UFH است.
در این مرور، قصد داشتیم مصرف این دو نوع هپارین را در دوران بارداری از نظر توانایی آنها در کاهش لخته شدن و همچنین بیخطر بودن (safety) مقایسه کنیم. ما نتوانستیم هیچ کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشدهای را برای گنجاندن در این مرور پیدا کنیم.
این بدان معناست که هیچ شواهدی از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده در مورد اثربخشی آنتیکوآگولاسیون برای مدیریت بالینی ترومبوز ورید عمقی در دوران بارداری، همچنین اثربخشی LMWH در مقایسه با UFH در اختیار نداریم. نیاز به انجام مطالعات بیشتر در این زمینه وجود دارد.
مطالعه چکیده کامل
به دلیل تغییر فاکتورهای پیشانعقادی، عوارض ترومبوآمبولی در دوران بارداری بسیار بیشتر رخ میدهد. هپارین از جفت عبور نمیکند و استفاده از هپارین تجزیهنشده (unfractionated heparin; UFH) روش درمانی رایج فعلی در پروفیلاکسی و درمان ترومبوآمبولی در دوران بارداری است.
اهداف
مقایسه اثربخشی درمان با داروهای آنتیکوآگولانت در درمان ترومبوز ورید عمقی (deep vein thrombosis; DVT) در دوران بارداری. داروهای آنتیکوآگولانت شامل UFH، هپارین با وزن مولکولی پائین (low molecular weight heparin; LMWH) و وارفارین (warfarin) هستند.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (مارچ 2010) و فهرست منابع مطالعات بازیابیشده را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای که به مقایسه هرگونه ترکیبی از وارفارین، UFH؛ LMWH و دارونما (placebo) در زنان باردار پرداختند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
به منظور ارزیابی واجد شرایط بودن مطالعات شناساییشده توسط روشهای جستوجو، از روشهای توصیفشده در کتابچههای راهنمای کاکرین برای مرورهای سیستمیک مداخلات استفاده کردیم. حداقل دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم، هر مطالعه را ارزیابی کردند.
نتایج اصلی
هیچ مطالعه واجد شرایطی را برای ورود به این مرور شناسایی نکردیم.
سه مطالعه بالقوه را شناسایی کردیم؛ پساز ارزیابی آنها، هر سه را حذف کردیم زیرا با معیارهای ورود از پیش مشخصشده مطابقت نداشتند. یک مطالعه، LMWH و UFH را در زنان باردار با سابقه قبلی رویدادهای ترومبوآمبولی مقایسه کرده و، برای اکثر این زنان، از آنتیکوآگولانتها بهعنوان ترومبوپروفیلاکسی استفاده کرد. فقط سه زن در طول بارداری فعلی خود دچار رویداد ترومبوآمبولی شدند و مشخص نبود که از آنتیکوآگولانت بهعنوان درمان استفاده شد یا بهعنوان پروفیلاکسی. یک مطالعه را حذف کردیم زیرا فقط شامل زنانی بود که تحت زایمان سزارین قرار گرفتند. مطالعه سوم، یک کارآزمایی تصادفیسازیشده نبود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ شواهدی از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده در خصوص اثربخشی مصرف آنتیکوآگولاسیون در مدیریت بالینی ترومبوز ورید عمقی در دوران بارداری وجود ندارد. نیاز به انجام مطالعات بیشتری وجود دارد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
