این خلاصه از مرور کاکرین، آنچه را که از پژوهش در مورد تاثیر تمرینات تعادلی بر آرتریت روماتوئید (rheumatoid arthritis) میدانیم، ارائه میدهد.
این مرور نشان میدهد که در افراد مبتلا به آرتریت روماتوئید:
از تاثیرات تمرینات تعادلی مطمئن نیستیم زیرا هیچ مطالعهای معیارهای ورود به این مرور را نداشت. برای ارزیابی اثربخشی و بیخطری (safety) تمرینات تعادلی (تمرینات حس عمقی (proprioceptive)) بهتنهایی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید، انجام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده بیشتری مورد نیاز است.
آرتریت روماتوئید و تمرینات تعادلی چه هستند؟
هنگامی که شما مبتلا به آرتریت روماتوئید هستید، سیستم ایمنی بدن شما، که بهطور طبیعی با عفونتها مبارزه میکند، به پوشش داخلی مفاصل حمله میکند. این مساله باعث میشود مفاصل شما متورم، سفت و دردناک شوند. مفاصل کوچک دست و پا، معمولا اولین مناطقی هستند که درگیر میشوند. در حال حاضر، هیچ درمان قطعی برای آرتریت روماتوئید وجود ندارد، بنابراین هدف از درمان، تسکین درد و سفتی عضلات، و بهبود توانایی حرکتی شما است. بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید ممکن است به دلیل اختلال در پاها و ساق پا که میتواند منجر به بیثباتی وضعیت بدنی شود، با خطر بالای زمین خوردن مواجه باشند.
تمرینات تعادلی مجموعهای از تمرینات هستند که در آنها شرکتکنندگان از عضلات خود در برابر یک نیروی خارجی بهعنوان یک حرکت برنامهریزیشده یا در پاسخ به یک حرکت یا تغییرات غیرمنتظره برای حفظ تعادل خود استفاده میکنند. تمرینات و وضعیتهای تعادلی میتوانند شامل قرار دادن پاها کنار هم، وضعیت نیمه و متوالی (semi and tandem position)، ایستادن روی یک پا، استفاده از سطوح ناپایدار یا فوم، و با چشمان باز و بسته باشند. علاوهبر این، تمرینات تعادلی میتواند شامل برخی تمرینات هماهنگی و چابکی مانند: پیادهروی شاتل (shuttle walk)، راه رفتن متوالی، راه رفتن متقاطع و ضربدری، راه رفتن از پهلو (side-to-side walk) و راه رفتن به شکل عدد هشت باشد.
مطالعه چکیده کامل
بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید (rheumatoid arthritis) ممکن است به دلیل اختلال در مفاصل اندام تحتانی، که میتوانند منجر به بروز مشکلات حرکتی یا ثبات وضعیت بدنی شوند، در معرض خطر بالای افتادن و زمین خوردن قرار داشته باشند. شواهد موجود در متون علمی نشان میدهد که تکنیکهای تمرین تعادل، چابکی و هماهنگی میتوانند تغییراتی را در الگوهای فعالیت عضلات اندام تحتانی ایجاد کنند که منجر به بهبود ثبات مفصلی دینامیک میشود.
گیرندههای مکانیکی موجود در داخل و اطراف مفاصل، مسئول حفظ کنترل وضعیتی و حس موقعیت مفصل هستند. این گیرندهها برای تشکیل سیستم حسیپیکری (somatosensorial) یکپارچه شدهاند. این سیستمها در ترکیب با ورودیهای بصری و شنیداری، که درک فضایی ما را حتی بیشتر بهبود میبخشند، قادر به حفظ وضعیت بدنی پایداری هستند.
بااینحال، اطلاعات کمی در مورد کارآمدی تمرینات تعادلی بهتنهایی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید وجود دارد.
اهداف
ارزیابی اثربخشی و بیخطری (safety) تمرینات تعادلی (تمرین حس عمقی (proprioceptive)) برای بهبود ظرفیت عملکردی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید.
روشهای جستوجو
در پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) ( کتابخانه کاکرین، سال 2008، شماره 4)؛ MEDLINE via PubMed (ژانویه 1966 تا دسامبر 2008)؛ EMBASE (ژانویه 1980 تا دسامبر 2008)؛ LILACS (ژانویه 1982 تا دسامبر 2008)؛ CINAHL (ژانویه 1982 تا دسامبر 2008)؛ PEDro و Scirus (از آغاز تا 2008) به جستوجو پرداختیم. همچنین خلاصه مقالات کنفرانسها را بهصورت دستی جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
تمام کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) یا کارآزماییهای بالینی کنترلشده (controlled clinical trials; CCT) واجد شرایط که تمرینات تعادلی (تمرین حس عمقی) را با هر مداخله دیگری یا با عدم انجام مداخله مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم عناوین یا چکیدهها، یا هر دو، را از نظر داشتن معیارهای ورود ارزیابی کردند.
نتایج اصلی
جستوجوی الکترونیکی، 864 مطالعه را شناسایی کرد. از این جستوجو، 17 مطالعه، انجام ورزشهای عمومی را در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید بهعنوان موضوع اصلی توصیف کردند. پساز آنالیز آنها، مشاهده کردیم که مداخلات اصلی، ورزشهایی برای بهبود قدرت و استقامت عضلات و تمرینات دینامیک (شنا، پیادهروی و غیره) بودند. از آنجاییکه هیچ مطالعهای را نیافتیم که تاثیرات تمرینات تعادلی را بهتنهایی یا در ترکیب با دیگر درمانها در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید بررسی کند، گنجاندن هیچ دادهای در مورد موضوع انتخابشده در این مرور سیستماتیک امکانپذیر نبود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ پژوهشی در خصوص بررسی کارآمدی تمرینات تعادلی بهتنهایی در بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید انجام نشده است. اثربخشی و بیخطری تمرینات تعادلی برای بهبود ظرفیت عملکردی این بیماران هنوز مشخص نیست. پیشنهاد میکنیم که پژوهشهای آتی با افزایش تعداد و مدت جلسات یا بررسی کارآمدی آن بهتنهایی، اهمیت بیشتری به تمرینات تعادلی بدهند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
