بهطور مرسوم، بهبودی پساز جراحی روده، با پیشرفت بیمار دنبال میشد. تحرک و گسترش رژیم غذایی پساز جراحی به آرامی و گامبهگام و با توجه به پیشرفت بیمار صورت میگرفت. زیرا اعتقاد بر این بود که بهبودی سریعتر عاقلانه نیست. بااینحال، در سالهای اخیر، مفهوم جدیدی به نام پیشرفت بهبودی پساز جراحی (ERAS) یا مسیر سریع (fast track) معرفی شده است. این برنامه که توسط Kehlet و همکارانش معرفی شد، بر این اصل استوار است که کاهش پاسخ استرس بدن پساز جراحی، زمان لازم را برای بهبودی کاهش میدهد. این امر با مداخلات پیرامون زمان جراحی، شامل اطلاعرسانی خوب، تغذیه بهتر پیشاز جراحی و درمان بهتر درد، محقق میشود تا بیماران بتوانند زودتر از تخت خارج شوند و رژیم غذایی طبیعی خود را زودتر شروع کنند و در نتیجه خطر عوارض کاهش یابد. این مرور بررسی کرد که این مداخله بیخطر است و آیا از درمان مرسوم موثرتر است یا خیر. برای پاسخ به این سوال، 4 کارآزمایی تصادفیسازیشده یافت شدند که این دو مداخله را با هم مقایسه کردند. ما دریافتیم که ERAS را میتوان بیخطر در نظر گرفت، یعنی منجر به عوارض یا مرگومیر بیشتر نمیشود و در عین حال، تعداد روزهای بستری در بیمارستان را پساز جراحی بزرگ روده کاهش میدهد. بااینحال، دادهها از کیفیت پائینی برخوردارند و بنابراین هنوز اجرای ERAS را بهعنوان روش استاندارد مراقبت توجیه نمیکنند. انجام تحقیقات بیشتر در مورد دیگر پارامترهای پیامد مانند ارزیابی اقتصادی و پارامترهای کیفیت زندگی ضروری است.
مطالعه چکیده کامل
در سالهای اخیر، مسیر پیشرفت بهبودی پساز جراحی (Enhanced Recovery after Surgery; ERAS) در جراحی (ایلئو-)کولورکتال، با هدف بهبودی در مراقبتهای حین و پساز جراحی و کاهش عوارض پساز جراحی، رایجتر شده است.
اهداف
ما اثربخشی و بیخطری استراتژی چندوجهی ERAS را در مقایسه با مراقبتهای مرسوم پساز جراحی (ایلئو-)کولورکتال بررسی کردیم. سوال اصلی تحقیق آن بود که پروتکلهای ERAS منجر به کاهش عوارض شدند و سوال ثانویه آن بود که طول مدت بستری کاهش یافت یا خیر.
روشهای جستوجو
برای پاسخ به سوال تحقیق، رشتههای جستوجو را حاوی کلمات کلیدی مانند «مسیر سریع»، «کولورکتال و جراحی» و «پیشرفت بهبودی» را در بانکهای اطلاعاتی اصلی وارد کردیم. ما همچنین منابع موجود در مرورهای شناساییشده را مربوط به ERAS بهصورت دستی جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
ما کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشده منتشرشده را به هر زبانی وارد کردیم که ERAS را با درمان متداول در بیماران مبتلا به بیماری (ایلئو-)کولورکتال که نیاز به رزکسیون داشتند، مقایسه کردند. RCTهایی که شامل حداقل 7 مورد ERAS در گروه ERAS و حداکثر 2 مورد در گروه درمان مرسوم بودند، وارد مطالعه شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دادههای کارآزماییهای واردشده توسط نویسندگان بهطور جداگانه استخراج شدند. آنالیزها با استفاده از «REVMAN 5.0.22» انجام شدند. دادهها تجمیع شدند و تفاوتهای نرخ، همچنین تفاوت میانگین وزندهیشده با 95% فواصل اطمینان آنها با استفاده از مدلهای اثرات ثابت یا تصادفی (fixed or random effects models)، بسته به ناهمگونی (I 2 )، محاسبه شدند.
نتایج اصلی
4 RCT وارد و آنالیز شدند. هنگامی که کیفیت روششناسی مطالعات واردشده براساس روششناسی (methodology) درجهبندی توصیه، ارزیابی، توسعه و ارزشیابی (Grading of Recommendations Assessment, Development and Evaluation; GRADE) امتیازدهی شدند، پائین در نظر گرفته شد. تعداد کل شرکتکنندگان محدود بودند. کارآزماییهای انجامشده در آنالیز اولیه، 237 بیمار (119 بیمار تحت درمان با ERAS در مقابل 118 بیمار درمانشده با روش مرسوم) را گزارش کردند. ویژگیهای پایه مشابه بودند. معیار پیامد اولیه، عوارض، کاهش خطر قابل توجهی را برای همه عوارض نشان داد (RR: 0.50؛ 95% CI؛ 0.35 تا 0.72). این تفاوت به دلیل کاهش در عوارض عمده نبود. طول مدت بستری در بیمارستان در گروه ERAS بهطور قابل توجهی کاهش یافت (تفاوت میانگین: 2.94- روز؛ 95% CI؛ 3.69- تا 2.19-) و میزان بستری مجدد در هر دو گروه برابر بود. دیگر پارامترهای پیامد برای متاآنالیز مناسب نبودند، اما به نظر میرسید که به نفع ERAS بودند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
کمیّت و به ویژه کیفیت دادهها پائین هستند. آنالیز نشاندهنده کاهش در عوارض کلی است، اما عوارض عمده کاهش نیافتند. طول مدت بستری بهطور قابل توجهی کاهش یافت. به نظر میرسد ERAS بیخطر باشد، اما کیفیت کارآزماییها و کافی نبودن دیگر پارامترهای پیامد، اجرای ERAS را بهعنوان استاندارد مراقبت توجیه نمیکند. در پروتکلهای ERAS واردشده، هیچ پاسخی در مورد نقش جراحی کمتهاجمی (یعنی لاپاروسکوپی) یافت نشد. علاوهبر این، انطباق پروتکل در برنامههای ERAS بررسی نشده است، درحالیکه به نظر میرسد این یک مشکل شناختهشده در این زمینه باشد. بنابراین، به انجام RCT های اختصاصیتر و بزرگتری نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
