مداخلات ذهن-بدن مانند یوگا یا هیپنوتراپی ممکن است برای کاهش اضطراب موثر باشند. این موارد را میتوان آموخت تا آرامش روانی را القا کنند و تفکر منفی مرتبط با اضطراب را تغییر دهند تا درک از یک رویداد استرسزا را تغییر داده و منجر به رفتار سازگارتر و مهارتهای مقابلهای شوند. اثربخشی آنها برای درمان یا پیشگیری از اضطراب زنان در دوران بارداری باید در کارآزماییهای بالینی تائید شود، زیرا اضطراب در مراحل مختلف بارداری میتواند بر سلامت زنان تاثیر بگذارد و عواقبی برای کودک داشته باشد. این مرور، مطالعات کمی را شناسایی کرد که این موضوع را بررسی کرده بودند. ما هشت مطالعه تصادفیسازی و کنترلشده را با 556 زن در این مرور وارد کردیم. براساس نتایج این مطالعات، شواهد نه چندان قوی برای اثبات اثربخشی مداخلات ذهن-بدن در مدیریت اضطراب در دوران بارداری، زایمان یا چهار هفته نخست پساز زایمان وجود دارد. تصویرسازی ذهنی در مقایسه با مراقبتهای معمول ممکن است تاثیر مثبتی بر اضطراب در طول زایمان داشته باشد. مطالعه دیگر نشان داد که تصویرسازی ذهنی تاثیر مثبتی بر اضطراب و افسردگی در دوره بلافاصله پساز زایمان دارد. آموزش اتوژنیک ممکن است در کاهش اضطراب زنان پیشاز زایمان موثر باشد. هیچ تاثیر مضری از مداخلات ذهن-بدن در مطالعات واردشده در این مرور گزارش نشد. این مطالعات از مداخلات مختلف ذهن-بدن، گاهی بهعنوان بخشی از یک مداخله پیچیده، استفاده کردند که با مراقبتهای معمول یا دیگر مداخلات بالقوه فعال با استفاده از معیارهای پیامد متنوع مقایسه شدند. چندین مطالعه در معرض خطر بالای سوگیری (bias) بودند، حجمنمونه کمی داشتند و میزان انصراف از ادامه مطالعه در آنها بالا بود.
مطالعه چکیده کامل
اضطراب در دوران بارداری یک مشکل شایع است. اضطراب و استرس میتوانند عواقبی بر روند بارداری و رشد بعدی کودک داشته باشد. اضطراب به درمانهایی مانند درمان شناختی رفتاری و/یا دارویی بهخوبی پاسخ میدهد. مداخلات غیردارویی مانند مداخلات ذهن-بدن (mind-body)، که به کاهش اضطراب در چندین موقعیت بالینی معروف هستند، ممکن است برای درمان و پیشگیری از اضطراب در دوران بارداری ارائه شوند.
اهداف
ارزیابی مزایای مداخلات ذهن-بدن در دوران بارداری در پیشگیری یا درمان اضطراب زنان و تاثیر آنها بر پیامدهای پریناتال.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (30 نوامبر 2010)، MEDLINE (1950 تا 30 نوامبر 2010)، EMBASE (1974 تا 30 نوامبر 2010)، مرکز ملی طب مکمل و جایگزین (NCCAM) (1 دسامبر 2010)، ClinicalTrials.gov (دسامبر 2010) و Current Controlled Trials (1 دسامبر 2010) جستوجو کردیم، فهرست منابع مطالعات انتخابشده را جستوجو کردیم و با متخصصان و نویسندگان در این زمینه تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده، شامل زنان باردار در هر سنی و در هر زمانی از لقاح تا یک ماه پساز زایمان، که مداخلات ذهن-بدن را با یک گروه کنترل مقایسه کردند. مداخلات ذهن-بدن شامل موارد زیر هستند: آموزش اتوژنیک، بیوفیدبک، هیپنوتراپی، تصویرسازی ذهنی، مراقبه (meditation)، دعا، تلقینبهخود (auto-suggestion)، تای-چی (tai-chi) و یوگا. گروه کنترل عبارتند از: مراقبتهای استاندارد، دیگر مداخلات دارویی یا غیردارویی، دیگر انواع مداخلات ذهن-بدن یا عدم درمان.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
سه نویسنده مرور بهطور مستقل از هم کارآزماییها را برای ورود ارزیابی کردند و همگی، خطر سوگیری (risk of bias) را برای هر مطالعه واردشده ارزیابی کردند. ما دادهها را مستقل از هم با استفاده از یک فرم مورد توافق، استخراج کرده و صحت (accuracy) آن را بررسی کردیم.
نتایج اصلی
ما هشت کارآزمایی (556 شرکتکننده) را وارد کردیم که به ارزیابی هیپنوتراپی (یک کارآزمایی)، تصویرسازی ذهنی (پنج کارآزمایی)، آموزش اتوژنیک (یک کارآزمایی) و یوگا (یک کارآزمایی) پرداختند. با توجه به تعداد کم مطالعات در هر مداخله و تنوع معیارهای پیامد، ما هیچ متاآنالیزی را انجام ندادیم و نتایج را بهصورت جداگانه برای هر مطالعه ارائه کردیم. تصویرسازی ذهنی در مقایسه با مراقبتهای معمول در یک مطالعه (133 زن)، ممکن است تاثیر مثبتی بر اضطراب در طول زایمان داشته باشد (MD: -1.46؛ 95% CI؛ 2.43- تا 0.49-؛ یک مطالعه، 133 زن) و اضطراب را در مراحل اولیه و میانی زایمان کاهش دهد (MD: -1.24؛ 95% CI؛ 2.18- تا 0.30-). مطالعه دیگر نشان داد که تصویرسازی ذهنی تاثیر مثبتی بر اضطراب و افسردگی در دوره بلافاصله پساز زایمان دارد. آموزش اتوژنیک ممکن است در کاهش اضطراب زنان پیشاز زایمان موثر باشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
مداخلات ذهن-بدن ممکن است برای کاهش اضطراب زنان در دوران بارداری مفید باشد. براساس نتایج مطالعات مجزا، شواهد قوی برای اثبات اثربخشی مداخلات ذهن-بدن در مدیریت اضطراب در دوران بارداری وجود ندارد، اما شواهدی به دست آمد. محدودیتهای اصلی مطالعات، فقدان کورسازی (blinding) و ارائه جزئیات ناکافی در مورد روشهای مورد استفاده برای تصادفیسازی بودند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
