گرانولوم سلول غولپیکر مرکزی (central giant cell granuloma; CGCG) استخوان فک، یک تومور خوشخیم نادر فک پائین (mandible) و فک بالا (maxilla) است که با تخریب استخوان، از بین رفتن تقارن صورت و جابهجایی دندانها و جوانههای دندان، بهویژه در بیماران جوانتر، مشخص میشود. انواع تهاجمی تومورها معمولا گسترده بوده و به سرعت رشد میکنند و باعث درد، خونریزی و جابهجایی و لق شدن دندانها میشوند. مدیریت درمانی CGCG میتواند شامل جراحی مرسوم با یا بدون درمان کمکی دارویی یا رزکسیون داخل تومور برای نوع تهاجمی باشد. اگرچه رایجترین درمان، کورتاژ جراحی است، میزان بالای عود، بهویژه در ضایعات تهاجمی، نگرانیهایی را ایجاد کرده و منجر به جستوجوی گزینههای درمانی دیگر شده است. این مرور، مداخلات اولیه غیرجراحی را در مقابل جراحی اولیه یا دیگر درمانها مقایسه کرد. اگرچه چندین درمان برای گرانولوم سلول غولپیکر مرکزی استخوان فک پیشنهاد شدهاند، مرور ما شواهدی را از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده برای حمایت از کاربرد آنها شناسایی نکرد. مرور ما فقط یک مطالعه را شناسایی کرد که کلسیتونین (calcitonin) را با دارونما (placebo) مقایسه کرد. هیچ تفاوت معنیداری میان هر دو گروه در نسبتی از بیماران که افزایش حجم بیشاز 10% تومور را در مقایسه با اندازهگیریهای پیشاز درمان در 3 ماه پیگیری داشتند، مشاهده نشد.
مطالعه چکیده کامل
گرانولوم ژانت سل مرکزی (central giant cell granuloma; CGCG) استخوان فک، یک تومور خوشخیم نادر با اتیولوژی ناشناخته است که تا 7% از تومورهای فک پائین (مندیبل) و فک بالا (ماگزیلا) را تشکیل میدهد.
اهداف
این مرور سیستماتیک بر ارزیابی تاثیرات مداخلات اولیه غیرجراحی در مقایسه با جراحی یا هر درمان دیگر یا دارونما (placebo) برای درمان گرانولوم ژانت سل مرکزی استخوان فک متمرکز بود.
روشهای جستوجو
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs) مرتبط با موضوع از پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه سلامت دهان در کاکرین (جولای 2009)؛ CENTRAL ( کتابخانه کاکرین، 2009، شماره 3)؛ MEDLINE (1950 تا جولای 2009)؛ EMBASE (1980 تا جولای 2009)؛ و LILACS (1982 تا جولای 2009) شناسایی شدند. ما کتابشناختی (bibliography) مطالعات مرتبط را برای یافتن ارجاعات احتمالی به کارآزماییهای بیشتر و همچنین پایگاههای ثبت کارآزمایی بالینی آیندهنگر، بررسی کردیم. RCTهای واجد شرایط، صرفنظر از زبان نگارش مقاله، وارد شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که شامل مقایسه مداخلات اولیه غیرجراحی با مداخلات اولیه جراحی یا هر درمان دیگری بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم واجد شرایط بودن کارآزمایی، و خطر سوگیری (risk of bias) را ارزیابی کرده، و دادهها را استخراج کردند. دستورالعملهای آماری سازمان همکاری کاکرین (Cochrane Collaboration) رعایت شدند.
نتایج اصلی
ما هیچ مطالعهای را نیافتیم که تاثیرات مداخلات جراحی اولیه را در مقابل مداخلات غیرجراحی اولیه برای درمان گرانولوم ژانت سل مرکزی فک ارزیابی کرده باشد. بااینحال، یک RCT را با خطر نامشخص سوگیری وارد کرده و آنالیز کردیم که تاثیرات مصرف کلسیتونین (calcitonin) را در مقابل دارونما برای گرانولوم ژانت سل مرکزی استخوان فک ارزیابی کرد. هیچ تفاوت معنیداری در نسبتی از بیماران که افزایش حجم بیشاز 10% ضایعه را داشتند، در مقایسه با مقادیر پیشاز درمان در 3 ماه پیگیری مشاهده نشد (یک RCT؛ 14 شرکتکننده؛ خطر نسبی (RR): 3.00؛ 95% فاصله اطمینان (CI): 0.40 تا 22.30).
نتیجهگیریهای نویسندگان
ما RCTهایی را نیافتیم که تاثیرات مداخلات جراحی اولیه را در مقابل مداخلات غیرجراحی اولیه برای گرانولوم ژانت سل مرکزی فک ارزیابی کرده باشند. اگرچه تعدادی از درمانهای غیرجراحی برای درمان گرانولوم ژانت سل مرکزی فک پیشنهاد شدهاند، بررسی ما شواهدی را از RCTها برای حمایت از استفاده از آنها شناسایی نکرد. انجام پژوهشهای بیشتر در مورد این موضوع ضروری است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
