معلولیتهای عمده و جزئی، مانند نواقص جسمانی، روانیاجتماعی، محیطی و حافظه/توجه، بهطور قابل توجهی بر ورود یا بازگشت به کار افراد مبتلا به MS تاثیر میگذارند. هدف از این مرور، ارزیابی اثربخشی و مقرونبهصرفه بودن برنامههای VR در مقایسه با دیگر انواع برنامهها بود.
میان منابع علمی پزشکی مرتبط، فقط دو مطالعه، شامل مجموعا 80 شرکتکننده، معیارهای کیفیت روششناسی (methodology) لازم را برای ورود در این مرور داشتند، اگرچه ارزیابی کیفیت بعدی نشان داد که آنها امتیاز ضعیفی را کسب کردند. علاوهبر این، این دو مطالعه در ایالات متحده آمریکا انجام شدند و تعمیمپذیری محدودی به دیگر شرایط جغرافیایی/فرهنگی دارند. کل دادهها نه اثربخشی یا مقرونبهصرفه بودن برنامههای VR را برای افراد مبتلا به MS تائید کردند و نه آن را رد کردند.
دادهها همچنین نکات مهمی را که ارزش توجه در آینده دارند، مشخص کردند: آگاهی بیشتر متخصصان از مسائل حرفهای؛ ارائه راهحلهای عملی مانند تسهیلات مناسب در محل کار و آموزش کارفرمایان؛ درخواست ابتکارات سیاسی/دولتی برای حمایت واقعی از کارمندان دارای ناتوانی؛ در نظر گرفتن اینکه خروج حمایتشده از کار در زمان مناسب به اندازه بازگشت حمایتشده به کار مهم است. انجام تحقیقات بیشتر برای بهبود روششناسی تحقیقات و شناسایی افرادی که به احتمال زیاد از آن بهرهمند میشوند، ضروری است.
مطالعه چکیده کامل
مالتیپل اسکلروزیس یک بیماری عصبی است که اغلب بزرگسالان را در سنین کار تحت تاثیر قرار میدهد، و منجر به طیف وسیعی از نواقص جسمانی، شناختی و روانیاجتماعی میشود که بر مشارکت نیروی کار تاثیر میگذارد. اگرچه، منابع علمی از رویکردهای بازتوانی حرفهای (vocational rehabilitation; VR) در افراد مبتلا به مالتیپل اسکلروزیس (persons with multiple sclerosis; pwMS) حمایت میکنند، شواهد مربوط به اثربخشی آن هنوز اثبات نشده است.
اهداف
ارزیابی اثربخشی برنامههای VR در مقایسه با برنامههای جایگزین یا مراقبتهای معمول بر بازگشت به کار، توانایی انجام کار و اشتغال در pwMS؛ ارزیابی مقرونبهصرفه بودن این برنامهها.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه مالتیپل اسکلروزیس در کاکرین (فوریه 2011)، PEDro (1990-2011)؛ ISI Science Citation Index (1981-2011)، پایگاه ثبت کارآزماییهای حوزه بازتوانی و درمانهای مرتبط در کاکرین، و پایگاه ثبت تحقیقات ملی خدمات سلامت، جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازی و کنترلشده، شامل کارآزماییهای کنترلشده قبل-بعد (before-after)، که بازتوانی VR را با مداخلات جایگزین مانند مداخله استاندارد یا نوع خفیفتر آن یا گروههای کنترل لیست انتظار مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده، کارآزماییها را انتخاب کرده و کیفیت روششناسی (methodology) آنها را بهطور مستقل از هم ارزیابی کردند. براساس کیفیت روششناسی، سنتز «بهترین شواهد» انجام شد. کارآزماییها از نظر نوع و شرایط برنامههای VR، گروهبندی شدند.
نتایج اصلی
دو کارآزمایی (یک RCT و یک CCT) (در مجموع 80 شرکتکننده) معیارهای مرور را داشتند. هر دو کارآزمایی در ارزیابی کیفیت روششناسی، امتیاز ضعیفی را کسب کردند. «شواهد کافی» برای برنامههای VR در مورد (الف) «اشتغال رقابتی»، در تغییر نرخ حفظ شغل، تغییرات در اشتغال، بهبودی در نرخ ورود مجدد به بازار کار؛ (ب) برای تغییر «توانایی انجام کار» با بهبود اعتماد به نفس شرکتکنندگان در فرایند درخواست تسهیلات، یا بلوغ شغلی یا فعالیت جستوجوی کار وجود نداشت. هیچ شواهدی برای تغییر در نسبت افراد شاغل تحت پوشش یا دریافتکننده مستمری ازکارافتادگی، و همچنین برای مقرونبهصرفه بودن، قابل استناد نبود.
نتیجهگیریهای نویسندگان
شواهد مبهمی برای حمایت از VR برای pwMS به دست آمد. بااینحال، این مرور برخی از چالشهای موجود را در ارائه VR برای pwMS برجسته میکند. پزشکان باید از مسائل حرفهای آگاه باشند، و موانع حفظ شغل را درک و مدیریت کنند. برنامههای پیشگیرانه و بهموقع VR باید شامل راهحلهای عملی برای مقابله با ناتوانیهای کاری، تطبیق با محل کار و آموزش کارفرمایان و جامعه وسیعتر باشند. برقراری ارتباط با سیاستگذاران برای ابتکارات دولتی که برنامههای VR متمرکز بر کار را تشویق میکنند، ضروری است. تحقیقات آینده در زمینه VR باید بر بهبود دقت روششناسی و علمی کارآزماییهای بالینی؛ توسعه معیارهای مناسب و معتبر پیامد؛ و مقرونبهصرفه بودن برنامههای VR تمرکز کنند.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.