استدلال محکمی برای اهمیت همکاری با درمانگران سنتی در مدیریت درمانی STIها مانند HIV/AIDS وجود دارد. سیستمهای سیاسی و مراقبتهای سلامت در مقابله با این بیماری همهگیر به اندازه کافی شکست خوردهاند، و بنابراین بهکارگیری تمام منابع موجود اهمیت زیادی دارد. یکی از این منابع بالقوه، درمان توسط درمانگران سنتی است. بااینحال، برخی از شیوههای درمانی سنتی میتوانند به شیوع HIV/AIDS کمک کنند. اجرای برنامههای آموزشی و تربیتی بهعنوان راهی ممکن برای بهبود شیوههای درمانی طب سنتی تدوین شدهاند.
این مرور چهار مطالعه را یافت که اثربخشی برنامههای آموزشی HIV/AIDS را برای درمانگران سنتی ارزیابی کردند؛ اطلاعات مربوط به دو مورد از این مطالعات هنوز در دسترس نیستند. هر دوی این مطالعات نشان دادند که برگزاری کارگاههای آموزشی، دانش درمانگران سنتی را در مورد HIV/AIDS بهبود بخشیدند. بااینحال، ارزیابی تغییر رفتار در یک مطالعه نشان داد که یک برنامه آموزشی، رفتار درمانگران سنتی را از نظر مدیریت بیماران بهبود بخشید، اما در کاهش رفتارهای پرخطر و شیوههای ارجاع، تاثیری نداشت.
اگرچه مطالعات ارزیابیشده برخی پیامدهای مثبت را گزارش کردند، از کیفیت بالایی برخوردار نبودند. بنابراین، اطمینان یافتن از اثربخشی مداخلات برای آموزش درمانگران سنتی در اصول پزشکی STI و HIV دشوار است.
مطالعه چکیده کامل
افراد ممکن است به درمانگران سنتی برای درمان HIV/AIDS مراجعه کنند زیرا آنها دارای پیشینه اجتماعی-فرهنگی مشترک باشند، نیازها و انتظارات بیماران را برآورده کنند و به مسائل اجتماعی و معنوی توجه ویژه داشته باشند. استراتژیهای مداخلهای مختلفی برای آموزش درمانگران سنتی در جنبههای مختلف طب غربی، با تمرکز ویژه بر HIV/AIDS، اتخاذ شدهاند.
اهداف
ارزیابی اثربخشی مداخلات برای آموزش درمانگران سنتی در اصول درمانی عفونتهای مقاربتی (STI) و HIV.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین، Pubmed؛ Embase؛ Gatway و AIDSsearch را از دوره زمانی 1980 تا 2008 جستوجو کردیم. فهرست منابع مقالات بازیابیشده، مجموعه مقالات کنفرانسهای بینالمللی مرتبط با مطالعات AIDS را نیز بهصورت دستی جستوجو کردیم
و با محققان کلیدی و سازمانهایی که در برنامههای مداخلهای HIV/AIDS در کشورهای در حال توسعه فعالیت دارند، تماس گرفتیم.
معیارهای انتخاب
تمام مطالعات مداخلهای با استفاده از طراحی کنترلشده که تاثیر مداخلات آموزشی را بر هر یک از معیارهای پیامد مشخصشده ارزیابی کردند، وارد شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل، واجد شرایط بودن مطالعات بالقوه مرتبط را ارزیابی کرده و دادهها را از مطالعات واردشده، استخراج کرده و کیفیت مطالعه را ارزیابی کردند. با توجه به تعداد کم مطالعات واردشده و ناهمگونی (heterogeneity) موجود در طراحیهای روششناسی (methodology) و معیارهای پیامد، انجام متاآنالیز پیامدهای مطالعه امکانپذیر نبود.
نتایج اصلی
ما دو مطالعه (یک RCT و یک مطالعه CBA) را در این مرور وارد کردیم (n = 311). هر دوی این مطالعات نشان دادند که شرکت در یک کارگاه آموزشی، دانش درمانگران سنتی را در مورد HIV/AIDS افزایش داد. در رابطه با تغییر رفتار، مطالعه Peltzer 2006 تفاوت معناداری را در گزارشهای درمانگران سنتی از مدیریت بیمارانشان مشاهده کرد؛ بااینحال، هیچ شواهدی مبنی بر کاهش رفتارهای پرخطر HIV/STI و شیوههای ارجاع، که براساس ارائه گزارش توسط خود درمانگران ارزیابی شد، وجود نداشت. مطالعه Poudyal 2003 این پیامد را ارزیابی نکرد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
دو مطالعه معیارهای ورود را برای این مرور داشتند. اگرچه این مطالعات برخی پیامدهای مثبت را گزارش کردهاند، تعداد کم مطالعات و ناهمگونی روششناسی، نتیجهگیریهایی را که میتوان در مورد اثربخشی برنامههای آموزشی HIV برای درمانگران سنتی انجام داد، محدود میکند. برای ارائه شواهد بهتر از تاثیر برنامههای آموزشی HIV با هدف برای درمانگران سنتی، انجام مطالعات دقیقتری (یعنی مطالعاتی که از رویههای تصادفیسازی دقیق، معیارهای قابل اعتماد پیامد و حجم نمونه بزرگتر استفاده میکنند) مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
