آلوایمونیزاسیون گلبولهای قرمز (red-cell alloimmunisation) میتواند زمانی رخ دهد که بین گروه خونی زن و نوزاد متولدنشدهاش (مانند Rhesus یا Kell) ناسازگاری وجود داشته باشد. در دوران بارداری، خون نوزاد میتواند از جفت عبور کرده و وارد گردش خون زن شود، که ممکن است باعث شود سیستم ایمنی بدن او آنتیبادی تولید کند، که میتواند گلبولهای قرمز خون نوزاد را از بین ببرد (همولیز). این وضعیت میتواند باعث شود که نوزاد دچار کمخونی شود (تعداد گلبولهای قرمز خونش پائین باشد) و اگر شدید باشد، ممکن است درحالیکه نوزاد هنوز در رحم است، نیاز به تزریق خون پیدا کند (که به آن تزریق خون داخل رحمی (intrauterine blood transfusion) میگویند). این مرور از دو کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده، شامل 44 زن باردار، نشان داد که در حال حاضر اطلاعات کافی در مورد بهترین تکنیک برای انجام تزریق خون داخل رحمی جنین وجود ندارد. یکی از مطالعات، دو شلکننده عضلانی مختلف را برای بیحرکت نگه داشتن نوزاد در طول پروسیجر مقایسه کرد، و دیگری تزریق خون داخل رحمی جنین را با و با ایمونوگلوبولین داخل وریدی، بدون هیچ تفاوت بارزی، انجام داد.
مطالعه چکیده کامل
آلوایمونیزاسیون گلبولهای قرمز (red-cell alloimmunisation) میتواند زمانی رخ دهد که بین گروه خونی زن و نوزاد متولدنشدهاش ناسازگاری وجود داشته باشد. این وضعیت میتواند باعث شود نوزاد دچار کمخونی (کاهش تعداد گلبولهای قرمز خون) شود، که ممکن است نیاز به درمان در دوران بارداری از طریق تزریق خون در همان حال که نوزاد در رحم باقی میماند (به نام تزریق خون داخل رحمی)، داشته باشد.
اهداف
مقایسه مزایا و خطرات تکنیکهای مختلف تزریق خون داخل رحمی جنین برای زنان مبتلا به آلوایمونیزاسیون گلبولهای قرمز، با استفاده از بهترین شواهد موجود.
روشهای جستوجو
ما پایگاه ثبت کارآزماییهای گروه بارداری و زایمان در کاکرین (13 جون 2012) را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای را برای ورود در نظر گرفتیم که تکنیکهای مختلف تزریق خون داخل رحمی جنین (بهتنهایی یا در ترکیب با تکنیک دیگر) را مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور، کارآزماییهای مورد بررسی را از نظر مناسب بودن برای ورود و کیفیت روششناسی (methodology)، بدون در نظر گرفتن نتایج آنها براساس معیارهای واجد شرایط از پیش اعلامشده، ارزیابی کردند. ما قصد داشتیم در صورتی که کارآزماییها به اندازه کافی مشابه بودند، از متاآنالیز اثر ثابت (fixed-effect) برای ترکیب دادههای مطالعه استفاده کنیم. ما قصد داشتیم ناهمگونی آماری (statistical heterogeneity) را با استفاده از آماره I² بررسی کنیم؛ اگر این نشاندهنده درجه بالایی از ناهمگونی آماری بود، قصد داشتیم از مدل اثرات تصادفی (random-effects model) استفاده کنیم.
نتایج اصلی
روشهای جستوجوی ما چهار گزارش را از سه مطالعه برای ورود شناسایی کرد که از بین آنها، دو مورد که شامل 44 زن بودند، معیارهای ورود را داشتند. ما یک کارآزمایی واحد را شناسایی کردیم که استفاده از تزریق خون داخل رحمی جنین و ایمونوگلوبولین داخل وریدی را در مقابل تزریق خون داخل رحمی جنین بهتنهایی مقایسه کرد، و یک کارآزمایی واحد که استفاده از آتراکوریوم (atracurium) و پانکورونیوم (pancuronium) را مقایسه کرد. هیچ تفاوت معنیداری از نظر آماری برای هیچیک از پیامدهای گزارششده شناسایی نشد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
اطلاعات کمی با کیفیت بالا از کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده برای شناسایی بهترین تکنیک انجام تزریق خون داخل رحمی جنین برای زنانی که جنین آنها به دلیل آلوایمونیزاسیون گلبولهای قرمز دچار کمخونی است، در دسترس قرار دارد. برای ارزیابی مزایا و خطرات مرتبط با تکنیکهای مختلف، انجام تحقیقات بیشتری مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
