از دست دادن انعطافپذیری مچ پا یک مشکل رایج برای افراد مبتلا به بیماری عصبیعضلانی است. این وضعیت میتواند باعث بدشکلی پا، درد و مشکلات راه رفتن شود. هدف از این مرور، ارزیابی شواهد مربوط به اثربخشی مداخلات برای بهبود انعطافپذیری مچ پا در افراد مبتلا به بیماری عصبیعضلانی بود. چهار مطالعه در این مرور وارد شدند که در مجموع شامل 149 شرکتکننده بودند. دو مطالعه نشان دادند که استفاده از اسپلینت شبانه برای افزایش انعطافپذیری مچ پا در 26 فرد مبتلا به بیماری Charcot-Marie-Tooth نوع 1A، موثرتر از عدم استفاده از اسپلینت شبانه نبود. یک مطالعه نشان داد که کورتیکواستروئیدها (پردنیزون) انعطافپذیری مچ پا را در 103 پسر مبتلا به دیستروفی عضلانی دوشن (Duchenne muscular dystrophy) بهطور قابل توجهی بهبود نمیبخشند و مطالعه دیگر نشان داد درحالیکه جراحی ارتوپدی در ابتدا انعطافپذیری مچ پا را در 20 پسر جوان مبتلا به دیستروفی عضلانی دوشن افزایش داد، این افزایش در درازمدت پایدار نبود. این مرور نشان میدهد که، در حال حاضر، شواهد محدودی از هرگونه مداخلهای برای بهبود انعطافپذیری مچ پا در بیماران مبتلا به بیماری Charcot-Marie-Tooth نوع 1A و دیستروفی عضلانی دوشن حمایت میکند. انجام پژوهشهای بیشتر در این زمینه مورد نیاز است.
مطالعه چکیده کامل
کاهش دامنه حرکتی دورسیفلکسیون مچ پا (ankle dorsiflexion) یا اکوئینوس مچ پا (ankle equinus)، یک مشکل شایع و ناتوانکننده برای بیماران مبتلا به بیماریهای عصبیعضلانی است. پزشکان، زمان و منابع قابل توجهی را صرف اجرای مداخلات برای اصلاح این مشکل میکنند، اگرچه تعداد کمی از این مداخلات تحت بررسیهای تجربی دقیق قرار گرفتهاند.
اهداف
ارزیابی تاثیر مداخلات برای کاهش یا رفع مشکل اکوئینوس مچ پا در افراد مبتلا به بیماری عصبیعضلانی.
روشهای جستوجو
ما در پایگاه ثبت تخصصی کارآزماییهای گروه بیماریهای عصبیعضلانی در کاکرین (آگوست 2009)، پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (کتابخانه کاکرین، شماره 3، 2009)، MEDLINE (1966 تا آگوست 2009)، EMBASE (1980 تا آگوست 2009)، CINAHL (1982 تا آگوست 2009)، AMED (1985 تا آگوست 2009) و بانک اطلاعاتی شواهد فیزیوتراپی (PEDro) (1929 تا آگوست 2009) جستوجو کردیم. فهرست منابع مقالات شناساییشده را جستوجو کرده و با متخصصان شناختهشده در این زمینه تماس گرفتیم تا دادههای بیشتر یا منتشرنشده را شناسایی کنیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده که مداخلات مربوط به افزایش دامنه حرکتی دورسیفلکسیون مچ پا را در بیماریهای عصبیعضلانی ارزیابی کردند. پیامدها شامل دامنه حرکتی دورسیفلکسیون مچ پا، بهبود عملکرد، تراز پا، قدرت عضلات پا و مچ پا، کیفیت زندگی مرتبط با سلامت، رضایت از مداخله و عوارض جانبی بودند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم کارآزماییها را انتخاب کرده، کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کرده، و دادهها را استخراج کردند.
نتایج اصلی
چهار مطالعه (شامل 149 شرکتکننده) معیارهای ورود را به این مرور داشتند. دو مطالعه، تاثیر آتلبندی شبانه را در 26 بیمار کودک و بزرگسال مبتلا به بیماری Charcot-Marie-Tooth نوع 1A بررسی کردند. هیچ تفاوت آماری یا بالینی معنیداری میان استفاده از آتلبندی شبانه و عدم استفاده از آن وجود نداشت. یک مطالعه، اثربخشی درمان با پردنیزون را در 103 پسر مبتلا به دیستروفی عضلانی دوشن (Duchenne muscular dystrophy) ارزیابی کرد. درحالیکه دوز روزانه پردنیزون با دوز 0.75 میلیگرم/کیلوگرم/روز در مقایسه با دارونما (placebo) منجر به بهبودی قابل توجه در برخی از پارامترهای قدرت و عملکرد شد، تفاوت معنیداری در دامنه حرکتی مچ پا میان گروهها وجود نداشت. افزایش دوز پردنیزون به 1.5 میلیگرم/کیلوگرم/روز، هیچ تاثیر معنیداری بر دامنه حرکتی مچ پا نداشت. یک مطالعه، جراحی زودهنگام را در 20 پسر جوان مبتلا به دیستروفی عضلانی دوشن ارزیابی کرد. جراحی منجر به افزایش دامنه دورسیفلکسیون مچ پا در 12 ماه شد، اما پیامدهای عملکردی به نفع گروه کنترل بودند. تا 24 ماهگی، بسیاری از پسران در گروه جراحی، دچار عود انقباضات تاندون آشیل (achilles tendon contractures) شدند.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ شواهد دال بر سودمندی قابل توجه هیچ مداخلهای برای افزایش دامنه حرکتی مچ پا در بیماری Charcot-Marie-Tooth نوع 1A یا دیستروفی عضلانی دوشن وجود ندارد. انجام پژوهشهای بیشتری در این زمینه الزامی است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
