نشت از محل آناستوموز به پارگی خط بخیه در محل آناستوموز جراحی و در نتیجه نشت مایع روده، پساز مداخله جراحی گفته میشود. نشت از محل آناستوموز یکی از مهمترین عوارضی است که پساز انجام جراحی برای سرطان رکتوم رخ میدهد. نشت از محل آناستوموز ممکن است عوارض، مرگومیر و طول مدت بستری در بیمارستان را افزایش دهد. استفاده از پوشش استوما میتواند از نشت از محل آناستوموز پیشگیری کند. این مرور، 6 کارآزمایی تصادفیسازیشده را ارزیابی کرد و نشان داد که میزان نشت از محل آناستوموز با استفاده از پوشش استوما بهطور قابل توجهی کمتر است. بااینحال، هیچ شواهدی وجود ندارد که استفاده از پوشش استوما میتواند میزان مرگومیر را کاهش دهد.
ارزش این مرور به دلیل کیفیت پائین روششناسی (methodology) کارآزماییهای واردشده و فقدان دادهها در مورد نتایج بلندمدت، محدود است.
مطالعه چکیده کامل
نشت از محل آناستوموز یکی از مهمترین عوارضی است که پساز جراحی برداشتن قسمت قدامی از پائین برای سرطان رکتوم رخ میدهد. نشانههایی وجود دارند که نشت از محل آناستوموز با افزایش عوارض، مرگومیر، جراحی مجدد مکرر یا تخلیه (درناژ) رادیولوژیکی، و طولانیشدن مدت بستری در بیمارستان همراه است. از کار انداختن استوما میتواند برای بیمارانی که تحت جراحی رکتوم قرار میگیرند، مفید باشد.
اهداف
تعیین اثربخشی استومای محافظ و بدون عملکرد در رزکسیون قدامی از پائین برای کارسینوم رکتوم.
روشهای جستوجو
جستوجوها در نوامبر 2009 انجام شدند. پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL)، MEDLINE (از 1966) و EMBASE (از 1980) را جستوجو کردیم.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای بالینی تصادفیسازیشدهای را وارد کردیم که به مقایسه استفاده از استوما در مقابل «استفاده نکردن از استوما» در بیمارانی پرداختند که تحت جراحی رزکسیون قدامی از پائین برای سرطان رکتوم قرار گرفتند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
شش کارآزمایی تصادفیسازی و کنترلشده شناسایی شده و در این مرور وارد شدند. پنج کارآزمایی بهطور کامل در مجلات دارای داوری همتا (peer review) منتشر شدند. برای کسب اطلاعات بیشتر از نویسندگان کارآزمایی که فقط به صورت چکیده در دسترس بودند، اقداماتی صورت گرفت. این مطالعات، پیامدهای زیر را آنالیز کردند: نشت بالینی از محل آناستوموز، نیاز به جراحی مجدد فوری، مرگومیر و طول مدت بستری در بیمارستان پساز جراحی. نویسندگان مرور، دادهها را بهطور مستقل از هم استخراج کردند، و خطر نسبی (RR) برای پیامدهای دوحالتی (dichotomous outcome) و تفاوت میانگین استانداردشده برای پیامدهای پیوسته (continuous outcome) تخمین زده شدند.
نتایج اصلی
تمام کارآزماییها نتایج مربوط به نشت بالینی از محل آناستوموز، نیاز به جراحی مجدد فوری و مرگومیر را گزارش کردند. فقط دو کارآزمایی نتایج مربوط به طول مدت بستری در بیمارستان را پساز جراحی گزارش کردند.
استفاده از پوشش استوما در مقایسه با گروه کنترل بهطور قابل توجهی با نشت کمتر از محل آناستوموز (RR: 0.33؛ 95% CI [0.21 تا 0.53]) و نیاز کمتر به جراحی مجدد (RR: 0.23؛ 95% CI [0.12 تا 0.42]) مرتبط بود. تفاوت معنیداری از نظر مرگومیر دیده نشد (RR: 0.58؛ 95%CI [0.14 تا 2.33]). هیچ شواهدی دال بر وجود ناهمگونی آماری (statistical heterogeneity) در هیچیک از مقایسهها به دست نیامد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
به نظر میرسد پوشاندن استوما برای پیشگیری از نشت از محل آناستوموز و نیاز به جراحی مجدد فوری در بیمارانی که به دلیل سرطان رکتوم تحت جراحی برداشتن قسمت قدامی از پائین قرار میگیرند، مفید باشد. بااینحال، به نظر نمیرسد پوشاندن استوما از نظر کاهش مرگومیر 30 روزه یا طولانیمدت مزیتی داشته باشد.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
