هموروئیدکتومی یک پروسیجر جراحی است که بهطور رایج انجام میشود. تکنیک جراحی برداشتن کامل، نخستین انتخاب برای هموروئید درجه III و IV یا هموروئید عودکننده است. از آنجاکه هموروئیدکتومی متداول با درد پساز جراحی همراه است، اصلاحاتی برای کاهش این عارضه پیشنهاد شده است. به عنوان مثال، استفاده از Ligasure به عنوان انعقاد (coagulation) بین فورسپسها فقط با جریان فرکانس بالا و کنترل بازخورد فعال بر توان خروجی، با حداقل گسترش حرارتی و سوختگی محدود بافت همراه است. این میتواند منجر به کاهش بروز درد پساز جراحی شود.
مطالعه چکیده کامل
هموروئیدکتومی (hemorrhoidectomy) یک پروسیجر جراحی رایج بوده و با درد پساز انجام آن همراه است. استفاده از Ligasure میتواند بروز درد را کاهش دهد زیرا کوآگولاسیون (coagulation) با جریان فرکانس بالا و کنترل بازخورد فعال بر توان خروجی، به حداقل گسترش حرارتی و سوختگی بافت میانجامد.
اهداف
مقایسه تحمل بیمار با تمرکز بر درد پساز هموروئیدکتومی Ligasure و هموروئیدکتومی متداول در بیماران مبتلا به هموروئید علامتدار.
روشهای جستوجو
یک جستوجوی سیستماتیک در چندین بانک اطلاعاتی (MEDLINE؛ EMBASE؛ CENTRAL و CINAHL) انجام شد. مجلات کلیدی به صورت دستی جستوجو شدند. هیچگونه محدودیتی از نظر زبان نگارش مقاله اعمال نشد.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشدهای وارد شدند که هموروئیدکتومی را با استفاده از تکنیک Ligasure با تکنیکهای دیاترمی (diathermy) متداول برای مدیریت بالینی هموروئیدهای علامتدار در بیماران بزرگسال مقایسه کردند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده مرور بهطور مستقل از هم دادهها را استخراج کردند، کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کرده و اختلافنظرات را با همکاری یک شخص ثالث حلوفصل کردند. نسبت شانس (odd ratio) برای متغیرهای دوحالتی (dichotomous) محاسبه شد. برای آنالیز متغیرهای پیوسته (continuous) از تفاوت میانگین وزندهیشده (WMD) استفاده شد. فقط از مدلهای اثرات تصادفی (random effects) استفاده شد. ناهمگونی (heterogeneity) با استفاده از آنالیز حساسیت (sensitivity) بررسی شد.
نتایج اصلی
دوازده مطالعه با 1142 بیمار، معیارهای ورود را داشتند. نمره درد در روز نخست پساز جراحی در گروه Ligasure بهطور قابل توجهی کمتر بود (10 مطالعه، 835 بیمار، WMD: -2.07؛ 95% CI؛ 2.77- تا 1.38-). بیشتر پیامدها در مورد داروهای ضددرد مورد استفاده (7 مطالعه) و نمرات درد تا 7 روز (5 مطالعه) به نفع تکنیک Ligasure بودند. این مزیت در روز 14 کاهش یافت (نمره درد براساس VAS؛ 4 مطالعه، 183 بیمار، WMD: -0.12؛ 95% CI؛ 0.37- تا 0.12). روش متداول نیاز به زمان بسیار بیشتری برای اتمام داشت (11 کارآزمایی، 9.15 دقیقه؛ 95% CI؛ 3.21 تا 15.09). هیچ تفاوت مرتبطی در عوارض پساز جراحی، نشانههای خونریزی مکرر یا بیاختیاری در پیگیری نهایی به دست نیامد. طول مدت بستری در بیمارستان برای هر دو گروه مشابه بود (6 گزارش، 525 بیمار، WMD: -0.19؛ 95% CI؛ 0.63- تا 0.24). بیمارانی که با تکنیک Ligasure درمان شدند، بسیار زودتر به کار خود بازگشتند (4 مطالعه، 451 بیمار، 4.88 روز؛ 95% CI؛ 2.18 تا 7.59). آنالیز حساسیت با مطالعاتی که کیفیت بالا داشتند، مدلهای اثرات ثابت (fixed effects)، تکنیکهای متداول باز یا بسته، هیچ نتیجه بالینی متفاوتی را نشان نداد.
نتیجهگیریهای نویسندگان
از آنجاییکه استفاده از تکنیک Ligasure منجر به کاهش قابل توجه درد بلافاصله پساز جراحی هموروئیدکتومی شده و هیچ تاثیر نامطلوبی بر عوارض پساز جراحی، دوره نقاهت و میزان بیاختیاری ندارد، این تکنیک از نظر تحمل بیمار برتر است. اگرچه تمایل به تائید اثربخشی یکسان این دو روش وجود دارد، ارزیابی بیشتری از خطر طولانیمدت بیماری هموروئیدی عودکننده مورد نیاز است.
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
