افت فشار خون حین دیالیز (intradialytic hypotension; IDH)، که در اثر کاهش حجم خون ایجاد میشود، یک عارضه شایع در درمان همودیالیز است. این وضعیت با افت ناگهانی فشار خون همراه با نشانههای تهوع، تعریق، گرفتگی عضلات، یا سرگیجه مشخص میشود و ناراحتی زیادی را برای بیمار ایجاد میکند. IDH با تجویز مایعات برای بیمار مدیریت میشود. این موارد میتوانند شامل محلول نمکی، آلبومین یا مایعات دیگر مانند ژلاتین و نشاسته باشند. از آنجا که آلبومین یک فرآورده خونی نسبتا نادر و گرانقیمت است، ما این سوال را مطرح کردیم که آلبومین نسبت به دیگر مایعات برای درمان IDH مزیتی دارد یا خیر. ما یک کارآزمایی را یافتیم که آلبومین را با نرمال سالین مقایسه کرد؛ هیچ کارآزماییای یافت نشد که آلبومین را با دیگر مایعات مورد استفاده برای درمان افت فشار خون مقایسه کرده باشد. این کارآزمایی هیچ تفاوتی را میان آلبومین و نرمال سالین در تمام پیامدها نشان نداد، بهجز مقدار سالین اضافی دادهشده، که در گروه تحت درمان با آلبومین کمتر بود. ما نتیجه گرفتیم که نرمال سالین باید اولین انتخاب برای درمان IDH باشد.
مطالعه چکیده کامل
افت فشار خون حین دیالیز (intradialytic hypotension; IDH) در 20% تا 55% از جلسات همودیالیز رخ میدهد و بین بیمارانی که به مدت طولانی همودیالیز میشوند، شایعتر است. IDH علامتدار عموما بهصورت کاهش فشار خون (BP) سیستولیک به میزان حداقل 10 میلیمتر جیوه یا BP سیستولیک کمتر از 100 میلیمتر جیوه تعریف میشود، که با نشانههایی مانند گرفتگی عضلات، حالت تهوع، استفراغ و سرگیجه همراه است. IDH بهصورت حاد با افزایش حجم از طریق تجویز داخل وریدی مایعات مدیریت میشود.
اهداف
مقایسه مزایا و خطرات افزایش حجم با آلبومین انسانی، بهتنهایی یا در ترکیب با کریستالوئید یا کلوئیدهای غیرپروتئینی، برای درمان IDH در بیماران همودیالیزی.
روشهای جستوجو
پایگاه ثبت تخصصی گروه کلیه در کاکرین و پایگاه مرکزی ثبت کارآزماییهای کنترلشده کاکرین (CENTRAL) ( کتابخانه کاکرین ، شماره 9، 2010)، MEDLINE (1966 تا اکتبر 2009) و EMBASE (1980 تا اکتبر 2009) جستوجو شدند.
معیارهای انتخاب
کارآزماییهای تصادفیسازی و کنترلشده (randomised controlled trials; RCTs)، شبه-RCTها و همچنین مطالعات متقاطع (crossover) تصادفیسازیشده وارد شدند.
گردآوری و تجزیهوتحلیل دادهها
دو نویسنده بهطور مستقل از هم دادهها را استخراج کرده و کیفیت کارآزمایی را ارزیابی کردند. برای آنالیز متغیرهای دوحالتی (dichotomous) از نسبت خطر (RR) و برای آنالیز متغیرهای پیوسته (continuous) از تفاوت میانگین (MD) استفاده شد.
نتایج اصلی
یک کارآزمایی متقاطع تصادفیسازیشده دوسو کور (double blind)، معیارهای ورود را داشت و آلبومین 5% را با نرمال سالین در بیمارانی با سابقه قبلی IDH مقایسه کرد.
نتایج حاصل از 45 شرکتکننده قابل ارزیابی، منجر به رد فرضیه صفر مبنی بر عدم تفاوت میان آلبومین 5% و نرمال سالین در معیار پیامد اولیه، یعنی درصد اولترافیلتراسیون هدف به دست آمده، و در 11/12 پیامدهای ثانویه نشد. هنگام استفاده از آلبومین 5% در مقایسه با محلول نمکی، سالین بیشتر (کورسازینشده) کمتر تجویز شد (16% در مقابل 36%، P = 0.04). بااینحال، حجم مایع اضافی تجویزشده در هر دو گروه مشابه بود. هیچ تفاوت معنیداری در زمان پرستاری مورد نیاز برای درمان IDH و زمان لازم برای بازگرداندن فشار خون وجود نداشت.
نتیجهگیریهای نویسندگان
هیچ کارآزمایی تصادفیسازی یا کنترلشدهای شناسایی نشد که آلبومین را با کریستالوئیدها (به غیر از نرمال سالین) یا کلوئیدهای غیرپروتئینی، یا ترکیبی از هر دو، در درمان افت فشار خون علامتدار در طول دیالیز مقایسه کرده باشد. یک RCT متقاطع دوسو کور در 45 بیمار قابل ارزیابی نشان داد که آلبومین 5% برای درمان افت فشار خون علامتدار در حفظ بیماران همودیالیزی با سابقه قبلی IDH، نسبت به نرمال سالین برتری ندارد. با توجه به هزینه بالا و نادر بودن نسبی استفاده از آلبومین در مقایسه با محلول نمکی، محلول نمکی باید خط اول درمان برای درمان IDH در بیماران دیالیزی پایدار باشد .
این متن توسط مرکز کاکرین ایران به فارسی ترجمه شده است.
ین مرور کاکرین در ابتدا به زبان انگلیسی منتشر شد. مسوولیت صحت ترجمه بر عهده تیم ترجمه است که آن را تهیه کرده است. روند ترجمه با دقت انجام شده و از فرآیندهای استاندارد برای تضمین کنترل کیفیت پیروی میکند. با این حال، در صورت عدم تطابق، ترجمههای نادرست یا نامناسب، متن اصلی انگلیسی معتبر است.
